Dragoslav Šekularac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dragoslav Šekularac
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1937
Sztip, Jugosławia
Wzrost 171 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1951–1955 Crvena Zvezda
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1955–1966 Crvena Zvezda 154 (31)
1966–1967 Karlsruher SC 17 (2)
1967 St. Louis Stars 8 (1)
1968 OFK Beograd 38 (5)
1969–1971 Santa Fe 49 (3)
1972 Atlético Bucaramanga
1973 Millonarios 31 (3)
1974 América Cali
1975 Paris 9 (2)
1975 Serbian White Eagles
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1954–1956  Jugosławia U-20 8 (2)
1955–1956  Jugosławia U-21 2 (0)
1956–1966  Jugosławia 41 (6)
W sumie: 51 (8)
Kariera trenerska
Lata Klub
1975 Serbian White Eagles
1984–1985 Gwatemala
1986–1987 Footscray JUST
1989–1990 Crvena Zvezda
1990–1991 América
1992 Al-Nassr
1993 Heidelberg United
1994–1995 Marbella
1996 Busan Daewoo Royals
1998–2000 Obilić
2006 Serbian White Eagles

Dragoslav Šekularac (ser.: Драгослав Шекуларац, ur. 30 listopada 1937 w Sztipie) – jugosłowiański piłkarz i trener pochodzenia romskiego.

"Šeki" był jednym z najpopularniejszych jugosłowiańskich sportowców lat 60. XX w. Znany nie tylko ze swoich nieprzeciętnych umiejętności piłkarskich (szybki, kreatywny i myślący na boisku pomocnik), ale również kolejnych incydentów z jego udziałem. Po jednym z nich, w 1962 r. Šekularac został zawieszony na półtora roku w prawach zawodnika.

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Šekularac urodził się tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej. Ojciec, Serb z jednego z najbardziej znanych klanów w północnej Czarnogórze, Vasojevići oraz pochodząca z Macedonii matka po zakończeniu działań wojennych zdecydowali się na przenosiny na teren dzisiejszej Serbii, a młody Dragoslav został wypatrzony przez obserwatorów Crvenej Zvezdy i szybko znalazł się w juniorskim zespole tego klubu.

Kariera klubowa i reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Debiut Šekularaca w barwach Crvenej Zvezdy miał miejsce 6 marca 1955. O ile sezonie 1954/55 tylko raz pojawił się na boisku, o tyle w kolejnych rozgrywkach 18-latek pełnił już ważną rolę w drużynie i swoją grą (oraz 7 bramkami) przyczynił się do triumfu belgradzkiego zespołu w zmaganiach ligowych.

Rok później, po debiucie (jako 18-latek) w seniorskiej reprezentacji Jugosławii, Šeki pojechał z olimpijską reprezentacją kraju na igrzyska do Melbourne. Tam, wespół m.in. z Rajko Miticiem poprowadził ekipę "Plavich" do finału turnieju olimpijskiego, gdzie jednak lepsi okazali się piłkarze ZSRR. W tym samym sezonie odegrał również niebagatelną rolę w zmaganiach Crvenej zvezdy w Pucharze Europy – piłkarze z belgradzkiej Marakany odpadli dopiero po półfinałowym dwumeczu z włoską Fiorentiną (bramkę na wagę awansu Włochów stracili w 88 minucie, po trafieniu Maurilio Priniego).

Kolejny sezon był nieco słabszy w wykonaniu Šekularaca i s-ki. Po odejściu do włoskiego Lazio trenera Ciricia, drużynę objął Miša Pavić, który opiekował się młodym Dragoslavem w czasach juniorskich. Wspólnie po roku odzyskali nie tylko mistrzowski tytuł dla Zvezdy, ale i sięgnęli po puchar kraju (w obu przypadkach pokonując lokalnego rywala, ekipę FK Partizan).

Ostatni mecz Šekularaca w barwach Zvezdy miał miejsce w 1966 r. Jego dorobek bramkowy zamknął się liczbą 119 goli w 375 występach (32 gole w lidze w 156 meczach). W kolejnych latach Šeki grywał w Kolumbii, Niemczech i USA (z krótkim epizodem w OFK Beograd).

Poza srebrnym medalem IO w Melbourne na koncie pomocnika reprezentacji Jugosławii są również występy na MŚ w 1958 r. oraz 1962 r.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]