Andrzej Bratkowski (ekonomista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Bratkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1952
Warszawa
Zawód, zajęcie ekonomista
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko wiceprezes Narodowego Banku Polskiego (2001–2004), członek Rady Polityki Pieniężnej (2010–2016)
Odznaczenia
Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Finansów Publicznych Rzeczypospolitej Polskiej”

Andrzej Stanisław Bratkowski (ur. 13 listopada 1952 w Warszawie) – polski ekonomista, w latach 2001–2004 wiceprezes Narodowego Banku Polskiego, członek Rady Polityki Pieniężnej w kadencji 2010–2016.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1976 studia ekonomiczne w Instytucie Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego. Na tej samej uczelni w 1984 uzyskał stopień naukowy doktora[1].

W latach 1977–1988 pracował w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym SPIS, jednostce podległej Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego. Na początku lat 80. organizował w nim struktury „Solidarności”[2]. Później był zatrudniony w Instytucie Polityki Naukowej, Postępu Technicznego i Szkolnictwa Wyższego. Współpracował z Katedrą Ekonometrii i Statystyki Wydziału Nauk Ekonomicznych UW[1]. Pracował jako statystyk w Ośrodku Komputerowym Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1990 został zastępcą dyrektora zespołu analiz w Najwyższej Izbie Kontroli, a w 1991 doradcą wicepremiera Leszka Balcerowicza. Pełnił funkcję eksperta zespołu negocjującego kwestie zadłużenia Polski z Klubem Londyńskim. W 1994 został doradcą w Banku Handlowym, angażował się też w prace badawcze Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE)[3]. Opublikował liczne prace poświęcone kwestiom polityki monetarnej i walutowej.

W 2001 miał otwierać płocką listę Platformy Obywatelskiej w wyborach do Sejmu[4], jednak zrezygnował z kandydowania. W tym samym roku Leszek Balcerowicz powołał go na stanowisko wiceprezesa NBP, stanowisko to zajmował do 2004. Był później głównym ekonomistą Banku Pekao[1] (2004–2008), następnie przeszedł do Polkomtela. 8 stycznia 2010 Sejm VI kadencji powołał go w skład Rady Polityki Pieniężnej[5]. 20 stycznia złożył przed Sejmem przysięgę w związku z objęciem obowiązków członka RPP[6].

W 2013 został wyróżniony odznaką honorową „Za Zasługi dla Finansów Publicznych Rzeczypospolitej Polskiej”[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Prelegenci. Andrzej Bratkowski, doktor nauk ekonomicznych. wsb.pl. [dostęp 2017-01-29].
  2. Postacie: Andrzej S. Bratkowski. rp.pl, 24 sierpnia 2001. [dostęp 2017-01-29].
  3. Panelists. Andrzej S. Bratkowski (ang.). nbp.pl. [dostęp 2017-01-29].
  4. Zmiana miejsc, „Gazeta Wyborcza” Płock nr 173 z 26 lipca 2001, s. 1.
  5. Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie powołania członków Rady Polityki Pieniężnej (M.P. z 2010 r. nr 3, poz. 14).
  6. Sprawozdanie stenograficzne z posiedzenia Sejmu VI kadencji (59. posiedzenie, 1. dzień, 20 stycznia 2010). [dostęp 2017-01-29].
  7. Uhonorowano zasłużonych dla polskich finansów. kic.gov.pl, 19 marca 2013. [dostęp 2017-01-29].