Asteriks u Brytów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Asteriks u Brytów
Astérix chez les Bretons
Autor René Goscinny, Albert Uderzo
Typ utworu powieść graficzna
Wydanie oryginalne
Język francuski
Data wydania 1966
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1992
Wydawca Egmont Polska
Przekład Jarosław Kilian

Asteriks u Brytów – siódmy komiks o przygodach Asteriksa i jego przyjaciół. Po raz pierwszy ukazał się w magazynie Pilote (nr 307-334/1965).

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Po podboju Galii uwaga Cezara kieruje się w stronę Brytanii; inwazja na wyspę kończy się sukcesem sił rzymskich. Istnieje jednak pewna wioska w Cantium, która wciąż stawia opór najeźdźcy; ponieważ Rzymianie są coraz bliżej zwycięstwa, jeden z mieszkańców osady, Mentafiks, decyduje udać się do swojego galijskiego krewnego, Asteriksa, by zdobyć dla Brytów magiczny napój. Asteriks i Obeliks ruszają wraz z nim do Brytanii, pomóc mu przewieźć beczkę z napojem. Po drodze trafiają na rzymską galerę, na której Rzymianie orientują się o ich zamiarze i ostrzegają namiestnika w Brytanii. Ten rozpoczyna pościg za bohaterami, chcąc za wszelką cenę zdobyć beczkę. Galowie i Bryt ruszają do Londinium (dzisiejszego Londynu), gdzie beczka wpada w ręce Rzymian, wraz z beczkami z winem z całego miasta. Rzymianie upijają się winem i znajdują magiczny napój, ale nie są w stanie go w pełni wykorzystać. Galowie odzyskują właściwą beczkę, wraz z kilkoma innymi, ale Obeliks także upija się winem. Na domiar złego ich wóz z beczkami zostaje skradziony, a Obeliks trafia do Londyńskiej wieży. Wydostaje się jednak i bohaterowie ruszają za złodziejem. Okazuje się, że ten sprzedał wszystkie beczki oberżystom z całego miasta. Po sprawdzeniu wszystkich z nich, ostatni mówi, że oddał swoją drużynie Rugby, która ją wykorzysta podczas ważnego meczu. Bohaterowie ruszają na stadion, gdzie okazuje się, że to ta właściwa - pomaga drużynie wygrać mecz. Bohaterowie ją odzyskują, ale zostaje ona zniszczona przez Rzymian. Zachwyceni takim obrotem spraw Rzymianie atakują osadę Mentafiksa. Na szczęście, Asteriks przyrządza zamiennik magicznego napoju w postaci mieszaniny gorącej wody i ziół, które wziął od druida Panoramiksa. Pod jej wpływem, Brytowie z wioski pokonują Rzymian, a wódz Zebigbos postanawia uczynić ją narodowym napojem. Asteriks i Obeliks wracają do domu, gdzie dowiadują się o nazwie tych ziół - jest to herbata.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • po przybyciu do Brytanii Obeliks stwierdza, że przydałby się podziemny tunel między Galią a Brytanią, pozwalający na łatwiejsze podróże; jest to aluzja do trwających od 1957 r. dyskusji nad budową Eurotunelu (ostatecznie otwartego w 1994 r.),
  • w czasie podróży do Londinium Asteriks stwierdza, że Mentafiks jedzie niewłaściwą (lewą) stroną drogi; w rzeczywistości w tamtej epoce i Galowie, i Brytowie poruszali się lewą stroną drogi. Zmiana dokonała się dopiero w czasach napoleońskich.
  • turniej pięciu plemion, o którym wspomina Mentafiks, jest aluzją do Pucharu Pięciu Narodów.
  • postać Zebigbosa, wodza buntowniczych Brytów, jest karykaturą Winstona Churchilla.
  • czwórka bardów, napotkana przez Mentafiksa, Asteriksa i Obeliksa w Londinium, to karykatura Beatlesów.

Ekranizacje[edytuj | edytuj kod]