Bernard Wilczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernard Wilczek
Herb Bernard Wilczek
Data śmierci 1540
arcybiskup lwowski
Okres sprawowania 1503-1540
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 1503
Sakra biskupia 1503

Bernard (Bernardyn[1]) Wilczek herbu Poraj (zm. 1540), duchowny katolicki, arcybiskup metropolita lwowski od 1503[1] lub 1505, dziekan kapiuły katedralnej przemyskiej w 1492 roku[2].

Podpisał konstytucję Nihil novi na sejmie w Radomiu w 1505 roku[3]. Podpisał dyplom elekcji Zygmunta I Starego na króla Polski i wielkiego księcia litewskiego[4] na sejmie w Piotrkowie 8 grudnia 1506 roku[5].

Za jego rządów w archidiecezji: przeprowadzony został synod archidiecezjalny (w 1532), skodyfikowane zostały statuty kapitulne, odbudowano po pożarze katedrę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Niesiecki: Korona polska… T. 4, s. 532.
  2. Przyjaciel Chrześciańskiey Prawdy. Czasopismo teologiczne dla oświecenia i zbudowania kapłanów nayprzód, a potem katolickich chrześcian. R.2 z.3, Przemyśl 1834, s. 98.
  3. Volumina Legum. T. I. Petersburg, 1859, s. 140.
  4. Ludwik Finkel, Elekcya Zygmunta I. Sprawy dynastyi Jagiellońskiej i Unii Polsko-Litewskiej, Kraków 1910, s. 215.
  5. Corpus iuris Polonici. Sectionis 1, Privilegia, statuta, constitutiones, edicta, decreta, mandata regnum Polniae spectantia comprehendentis. Vol. 3, Annos 1506-1522 continentis, Kraków 1906, s. 10-11.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]