Mikołaj Popławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mikołaj Popławski
Herb Mikołaj Popławski
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1636
Popławy na Podlasiu
Data i miejsce śmierci 7 września 1711
Lwów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 15 stycznia 1685[1],
21 lipca 1710[2]
Sakra biskupia 25 lutego 1685

Mikołaj Popławski herbu Białynia[3] (ur. 4 grudnia 1636[1] w Popławach na Podlasiu[4], zm. 7 września 1711[2] we Lwowie[4]) – duchowny katolicki.

Od 1670 kanonik poznański, następnie kanonik warszawski i dziekan płocki. Kaznodzieja królewski, wygłaszał przemówienia i kazania podczas obrad sejmowych. W 1685 mianowany biskupem inflanckim, rezydował w Dyneburgu. Brał aktywny udział w posiedzeniach Senatu.

Działając w charakterze de facto inkwizytora był jednym z sędziów Kazimierza Łyszczyńskiego[5].

W lipcu 1710 mianowany arcybiskupem lwowskim, zmarł przed uzyskaniem potwierdzenia nominacji przez papieża.

Przypisy

  1. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavium 1952, s. 408. (łac.).
  2. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavium 1952, s. 243. (łac.).
  3. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. I, Lipsk 1846, s. 30.
  4. a b Encyklopedyja powszechna, t. XXI, Warszawa 1864, s. 334.
  5. Popławski – korzenie, nazwisko, herb.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]