Jan Andrzej Próchnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Andrzej Próchnicki
Herb duchownego
Data urodzenia

ok. 1553

Data śmierci

13 maja 1633

Biskup kamieniecki
Okres sprawowania

1607-1614

Arcybiskup lwowski
Okres sprawowania

1614-1633

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

łaciński

Prezbiterat

1593

Nominacja biskupia

13 sierpnia 1607

Sakra biskupia

1607

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

1607

Konsekrator

Filippo Spinelli

Jan Andrzej Próchnicki herbu Korczak[1] (ur. ok. 1553, zm. 13 maja 1633) – duchowny rzymskokatolicki.

Jako senator wziął udział w sejmach w 1615, 1616, 1618, 1619, 1620 i 1621 roku[1].

Studiował w Krakowie, Ingolsztacie, Padwie, Bolonii. W 1593 przyjął święcenia kapłańskie. W 1594 mianowany kanonikiem krakowskim. Od 1603 infułat. W 1607 mianowany biskupem kamienieckim i protektorem zakonu kawalerów maltańskich na terenie Rzeczypospolitej. Fundator kolegium jezuitów w Kamieńcu Podolskim. W 1614 został przeniesiony na stanowisko arcybiskupa lwowskiego. Popierał przystąpienie polskich Ormian do unii z Kościołem katolickim.

Z zamiłowania bibliofil i kolekcjoner książek. Na książkach umieszczał własne ekslibrisy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Leszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 130.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]