Edward Kawa
 Edward Kawa (2020) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 kwietnia 1978 | ||
| Biskup kamieniecki | |||
| Okres sprawowania |
od 2025 | ||
| Sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Ukrainy | |||
| Okres sprawowania |
od 2023 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Śluby zakonne |
15 grudnia 2001 | ||
| Diakonat |
22 czerwca 2002 | ||
| Prezbiterat |
1 czerwca 2003 | ||
| Nominacja biskupia |
13 maja 2017 | ||
| Sakra biskupia |
21 czerwca 2017 | ||
| Odznaczenia | |||
| |||
| Data konsekracji |
21 czerwca 2017 |
|---|---|
| Miejscowość |
Lwów |
| Miejsce |
bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Edward Kawa (ur. 17 kwietnia 1978 w Mościskach) – ukraiński duchowny rzymskokatolicki pochodzenia polskiego, franciszkanin konwentualny, biskup pomocniczy lwowski w latach 2017–2025, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Ukrainy od 2023, biskup diecezjalny kamieniecki od 2025.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 17 kwietnia 1978 w Mościskach na Ukrainie w polskiej rodzinie Stanisława i Kazimiery z domu Dorosz[1]. Jego brat Stanisław także został franciszkaninem (posługujący w klasztorze św. Antoniego we Lwowie i jako prawnik w kurii lwowskiej)[2]. W latach 1995–1996 odbył postulat u franciszkanów w Chęcinach, a w latach 1996–1997 nowicjat w Kalwarii Pacławskiej, po czym złożył pierwsze śluby zakonne. Śluby wieczyste złożył 15 grudnia 2001 we Lwowie[1]. W latach 1997–1999 studiował filozofię w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Krakowie, a w latach 1999–2003 teologię[1] w Wyższym Seminarium Duchownym „Maryja – Królowa Apostołów” w Petersburgu[3]. Święcenia diakonatu otrzymał 22 czerwca 2002 w Krakowie, natomiast 1 czerwca 2003 w Petersburgu został wyświęcony na prezbitera[1] przez arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza[4].
Od 2003 przebywał w klasztorach franciszkanów na Ukrainie i pracował w obsługiwanych przez nich parafiach: w Boryspolu (2003–2005: wikariusz, 2009–2010 i 2012–2016: przełożony wspólnoty braci i duszpasterz), w Krzemieńczuku, (2005–2009: przełożony wspólnoty i proboszcz), w Maćkowcach (2010–2012: proboszcz) i we Lwowie (2016–2017: przełożony wspólnoty i duszpasterz). W zgromadzeniu w latach 2008–2017 pełnił funkcję delegata prowincjalnego na Ukrainie[1]. W 2012 został wiceprzewodniczącym Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonnych w tym kraju[3].
13 maja 2017 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji lwowskiej ze stolicą tytularną Cilibia[5]. Święcenia biskupie przyjął 21 czerwca 2017 w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie. Udzielił mu ich Mieczysław Mokrzycki, arcybiskup metropolita lwowski, w asyście arcybiskupa Claudia Gugerottiego, nuncjusza apostolskiego na Ukrainie, oraz Stanisława Szyrokoradiuka, biskupa diecezjalnego charkowsko-zaporoskiego[3]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Agnus vincet”[6] (Baranek zwycięży)[7].
1 lipca 2025 papież Leon XIV mianował go biskupem diecezjalnym diecezji kamienieckiej[8][9]. 21 sierpnia 2025 kanonicznie objął diecezję[10], a 23 sierpnia 2025 odbył ingres do katedry Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim[11].
W Konferencji Episkopatu Ukrainy został przewodniczącym Komisji Zakonów i Zgromadzeń Żeńskich[9], a w 2023 sekretarzem generalnym Konferencji[12]. Objął również stanowisko koordynatora Sekretariatu Technicznego Akcji „Papież dla Ukrainy”[9].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]W 2023 prezydent RP Andrzej Duda nadał mu Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[13].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e O. Edward Kawa biskupem pomocniczym w archidiecezji lwowskiej. radiomaryja.pl, 2017-05-13. [dostęp 2017-05-15].
- ↑ B. Staworowski, Nowy biskup franciszkański, „Nasze misje franciszkańskie”, Nr 31/2017, Sekretariat Misyjny Franciszkanów (OFMConv) w Krakowie, s. 8 [dostęp 2019-07-31].
- ↑ a b c K. Czawaga. Edward Kawa – najmłodszy biskup katolicki. „Kurier Galicyjski”. Nr 12 (280), s. 4, 30 czerwca–13 lipca 2017. ISSN 1996-2304.
- ↑ Edward Kawa. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2017-05-15]. (ang.).
- ↑ Nomina di Ausiliare di Lviv dei Latini (Ucraina). press.vatican.va, 2017-05-13. [dostęp 2017-05-15]. (wł.).
- ↑ Nota biograficzna Edwarda Kawy na stronie archidiecezji Lwowa. rkc.lviv.ua. [dostęp 2019-07-31]. (ukr.).
- ↑ Dzisiejszy czas wojny, negocjacje, polityczne manipulacje – jasno można zrozumieć i odczytać w świetle Księgi Apokalipsy. wnet.fm, 2022-05-22. [dostęp 2023-07-10].
- ↑ Nomina del Vescovo di Kamyanets-Podilskyi dei Latini (Ucraina). press.vatican.va, 2025-07-01. [dostęp 2025-07-01]. (wł.).
- ↑ a b c Nowy biskup kamieniecko-podolski. ekai.pl, 2025-07-01. [dostęp 2025-07-01].
- ↑ Bp Kawa objął kanonicznie rządy w Kamieńcu Podolskim. ekai.pl, 2025-08-22. [dostęp 2025-08-23].
- ↑ „Panie, chcę być Twoim narzędziem”. Ingres biskupa Edwarda Kawy. credo.pro, 2025-08-24. [dostęp 2025-08-24].
- ↑ Biskup Witalij Skomarowski nowym przewodniczącym Konferencji Episkopatu Ukrainy. credo.pro, 2023-03-17. [dostęp 2023-03-21].
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 683 – pkt 5. [dostęp 2023-07-06].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna Edwarda Kawy na stronie archidiecezji lwowskiej. [dostęp 2023-01-25]. (ukr.).
- Edward Kawa [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2017-05-13] (ang.).