Biblioteka Narodowa Malty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok ogólny

Biblioteka Narodowa (ang. National Library of Malta) - narodowa biblioteka Malty zlokalizowana w Valletcie, w bezpośrednim sąsiedztwie Pałacu Wielkiego Mistrza (Old Treasury Street 36).

Pierwsze pomysły stworzenia lokum dla gromadzenia spisanych dzieł zakonników joannickich powstały w 1555. Joannici uznali wówczas, że księgozbiory zmarłych zakonników winny przechodzić na własność zakonu, do wspólnej biblioteki. Mimo formalnego powołania Bibliotheca Publica nie wybudowano żadnego gmachu na ten cel aż do lat 70. XVIII wieku. Początki gromadzenia jednorodnego zbioru datują się na rok 1766, kiedy to zmarł Louis Guérin de Tencina - właściciel największej z kolekcji bibliotecznych na wyspie. Zakon przejął ten zbiór. Odtąd kolekcję nazywano Bibliotheca Tanseana. Zbiory nadal przetrzymywane były jednak w kilku rozproszonych na terenie miasta obiektach. W 1796 powstał w końcu obecny budynek Biblioteki Narodowej. Projektantem był Stefano Ittar. Po zjawieniu się na Malcie Brytyjczyków, wzbogacili oni istotnie zbiory książnicy. W 1936, na mocy postanowienia króla Jerzego V, biblioteka uzyskała status Królewskiej. Obecnie mogą z niej swobodnie korzystać zarówno Maltańczycy, jak i obcokrajowcy[1].

Przypisy

  1. Katarzyna Rodacka, Malta. Kraina słońca i opuncji, Bezdroża, Helion, Gliwice, 2012, s.90-91, ​ISBN 978-83-246-4203-8


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]