Cholecystokinina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cholecystokinina (CCK, dawniej znana również jako pankreozymina; ATC: V04 CK02) – rodzina hormonów peptydowych, działających w obrębie układu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego.

Wydzielany jest m.in. przez śluzówkę dwunastnicy i jelita czczego.

Zadaniem cholecystokininy jest stymulacja wydzielania żółci i soku trzustkowego (wraz z insuliną). Pozwala też na dostosowanie składu tego soku do proporcji składników odżywczych w diecie. Bodźcem do zwiększenia wydzielania cholecystokininy są głównie produkty częściowego trawienia tłuszczów i nadtrawienia białek. Hormon ten osłabia perystaltykę jelitową, umożliwiając dłuższy kontakt tłustego pokarmu z lipazami[1]. Cholecystokinina ma również działanie hamujące uczucie głodu.

Cholecystokinina jest złożona z 33 aminokwasów i w swej budowie jest zbliżona do innego hormonu przewodu pokarmowego - gastryny. Hormon ten działa jako neurohormon w ośrodkowym układzie nerwowym.

Inhibitory TPP II (Trójpeptydylpeptydazy II, enzymy proteolityczne komórek) mogą zapobiegać degradacji cholecystokininy i działać na zmniejszenie spożywanego pokarmu oraz skrócenie czasu posiłku.

Działanie[edytuj]

  1. pobudzanie wydzielania enzymów trzustkowych
  2. skurcz pęcherzyka żółciowego
  3. wzrost przepływu krwi i przyspieszenie metabolizmu w komórkach trzustki
  4. skurcz odźwiernika
  5. przyspieszenie motoryki jelit
  6. potęgowanie wydzielania wodorowęglanów przez trzustkę
  7. pobudzenie wydzielania glukagonu
  8. lecznicze działanie u osób z nadwagą

Przypisy

  1. Jan Gawęcki: Regulacja procesów trawiennych. W: Jan Gawęcki, Lech Hryniewiecki: Żywienie człowieka. T. 1: Podstawy nauki o żywieniu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 82-83. ISBN 8301139471.

Bibliografia[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.