Cisatrakurium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bezylan cisatrakuriowy
dikation cisatrakurium (C53H72N2O122+)
dikation cisatrakurium (C53H72N2O122+)
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C65H82N2O18S2
Masa molowa 929,15 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 96946-41-7 cisatrakurium
96946-42-8 benzenosulfonian cisatrakurium
PubChem 62886
DrugBank DB00565
Klasyfikacja medyczna
ATC M03 AC11
Stosowanie w ciąży kategoria B

Cisatrakurium, bezylan cisatrakuriowy (ATC M 03 AC) – organiczny związek chemiczny, lek należący do grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających o średnio długim czasie działania, stosowany w anestezjologii w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych w przebiegu znieczulenia ogólnego.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jak inne leki należące do tej grupy, działa poprzez odwracalne, kompetycyjne blokowanie receptorów cholinergicznych płytki nerwowo-mięśniowej (działanie antagonistyczne wobec acetylocholiny). Podawany dożylnie działa po 2-3 minutach od podania i efekt utrzymuje się przez około 30 minut. Eliminowany jest głównie przez wątrobę i nerki, choć niewydolność tych narządów nie wpływa na jego farmakokinetykę.

Może być stosowany przy zwiotczaniu mięśni w celu intubacji lub do podtrzymywania tego zwiotczenia w czasie znieczulenia ogólnego podczas operacji lub na oddziale oddziale intensywnej terapii.

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Początkowa dawka iniekcyjna wynosi od 0,1 do 0,4 mg/kg masy ciała, w zależności od stosowanej sedacji. Można podawać lek we wlewie dożylnym – dawkowanie leku jest wtedy uzależnione od wieku i masy pacjenta.

Przedawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Objawia się długotrwałym porażeniem mięśni. Można odwrócić działanie leku, podając inhibitory acetylocholinoesterazy.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, zaczerwienienie skóry i wysypka. Przedłużone działanie może doprowadzać do osłabienia siły mięśniowej, sporadycznie obserwowane w oddziałach intensywnej terapii. Niektórzy pacjenci mogą być uczuleni na cisatrakurium i wykazywać reakcje anafilaktyczne o różnym stopniu nasilenia.

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Niektóre leki mogą zwiększać siłę działania cisatrakurium. Należą do nich:

Inne leki mogą osłabiać siłę działania leku, na przykład długotrwale podawana fenytoina lub karbamazepina.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Kostowski, Zbigniew S. Herman: Farmakologia – podstawy farmakoterapii: podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 782. ISBN 83-200-3352-7.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.