Przejdź do zawartości

Franck Ribéry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Franck Ribéry
Ilustracja
Franck Ribéry (2019)
Data i miejsce urodzenia

7 kwietnia 1983
Boulogne-sur-Mer

Wzrost

170 cm

Pozycja

pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1996 Conti Boulogne
1996–1999 Lille OSC
1999–2001 US Boulogne
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2001–2002 US Boulogne 28 (6)
2002–2003 Olympique Alès 19 (1)
2003–2004 Stade Brestois 29 35 (3)
2004–2005 FC Metz 20 (2)
2005 Galatasaray SK 14 (0)
2005–2007 Olympique Marsylia 60 (11)
2007–2019 Bayern Monachium 273 (86)
2019–2021 ACF Fiorentina 50 (5)
2021–2022 US Salernitana 1919 24 (0)
W sumie: 523 (114)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2006  Francja U-21 13 (2)
2006–2014  Francja 81 (16)
W sumie: 94 (18)
  1. ↑ Aktualne na: 6 września 2021. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce Niemcy 2006 piłka nożna
Multimedia w Wikimedia Commons

Franck Henry Pierre Ribéry (wym. [fʁɑ̃k ʁibeʁi]; ur. 7 kwietnia 1983 w Boulogne-sur-Mer[1][2]) – francuski piłkarz, który występował na pozycji pomocnika. W latach 2006–2014 reprezentant Francji. Wicemistrz świata 2006. Zdobywca Ligi Mistrzów w sezonie 2012/13 z Bayernem Monachium. Uważany jest za jednego z najlepszych piłkarzy swojego pokolenia i jednego z najlepszych skrzydłowych w historii tego sportu[3][4][5]. Podczas swojego długiego pobytu w Bayernie, był również znany z owocnej współpracy z kolegą ze skrzydła Arjenem Robbenem — razem byli czule nazywani przezwiskiem Robbery[6][7].

Zakończył karierę 22 października 2022 roku[8]. Ostatnio w latach 2022-2024 był trenerem technicznym w US Salernitana[9].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Ribéry zaczynał karierę w klubie US Boulogne, gdzie grał w sezonie 2001-2002[10][11]. Następnym zespołem w karierze Francuza był Olympique Alès[12]. W kwietniu 2003 roku był na testach w SM Caen i EA Guingamp[13]. Po roku niespełna 20-letni zawodnik zmienił drużynę na sporo silniejszy Stade Brestois 29[14][15]. Dobre występy w tym klubie zaowocowały podpisaniem kontraktu z pierwszoligowym FC Metz[16]. 22 sierpnia strzelił bramkę w zremisowanym spotkaniu z Olympique Lyon (1:1)[17]. 23 września 2004 roku otrzymał nagrodę piłkarza miesiąca w Ligue 1[18]. 6 listopada strzelił kolejną bramkę dla Metz, tym razem przeciwko Toulouse FC (1:1)[19]. Kibice Metzu zaczeli go porównywać do Roberta Piresa[20]. Tu także grał na wysokim poziomie, więc po rozegraniu 20 meczów Ribéry przeniósł się do tureckiego Galatasaray SK[21][22], gdzie zdobył swoje pierwsze trofeum – Puchar Turcji[23]. Podczas gry w barwach Galatasaray kibice nadali mu przydomek „Ferraribery” ze względu na jego szybkie przyspieszenie z piłką przy nodze, a także „Scarface” ze względu na dużą bliznę po prawej stronie twarzy[24][25]. Jednak pod względem sportowym Ribéry nie był całkowicie zadowolony, toteż po pół roku wrócił do ojczyzny i grał w Olympique Marsylia[26][27]. W Marsylii Ribéry spisywał się znakomicie[28], co spowodowało, że stał się obiektem zainteresowania m.in. takich klubów jak FC Barcelona, Arsenal, Bayern Monachium, Real Madryt, Juventus F.C., Inter Mediolan czy Manchester United[29].

Ostatecznie przeszedł do Bayernu Monachium[30], gdzie występował, podobnie jak w Olympique Marsylia, z numerem 7[31]. 14 grudnia 2007 roku został francuskim piłkarzem roku[32]. W sezonie 2009/2010 zdobył mistrzostwo Niemiec, natomiast rok później zagrał w finale Ligi Mistrzów, w którym Bayern uległ Chelsea F.C. (1:1 w podstawowym czasie gry) 4:3 w karnych[33]. W sezonie 2012/2013 ponownie wystąpił w finale Champions League, gdzie Bayern pokonał Borussię Dortmund 2:1[34]. W czerwcu 2013 przedłużył kontrakt z klubem do 2017[35][36][37]. W sierpniu 2013 został wybrany najlepszym piłkarzem w Europie, za sezon 2012/13 według UEFA[38], a także zajął czwarte miejsce w rankingu The Guardian na najlepszego piłkarza na świecie 2013 roku[39]. 24 czerwca 2013 roku został wybrany przez BILD do "Wymarzonej Jedenastki" Bundesligi z okazji 50-lecia istnienia ligi, obok takich piłkarzy jak Franz Beckenbauer, Gerd Muller, Oliver Kahn czy Philipp Lahm[40]. W maju 2019 roku Bayern ogłosił, że po zakończeniu sezonu Ribéry odejdzie z klubu[41].

W latach 2019–2021 był zawodnikiem Fiorentiny[42]. Od 2021 do 2022 był piłkarzem US Salernitana 1919[43][44], w której zakończył swoją karierę piłkarską[8][45].

Ribéry zaliczył pierwszy występ w reprezentacji Francji na Mistrzostwach Świata w 2006 roku w Niemczech. Powołanie dla uzdolnionego zawodnika zostało wymuszone na Raymondzie Domenechu przez kibiców. Ribéry został uznany na tym turnieju za jednego z najlepszych piłkarzy swojej drużyny, a Francja wywalczyła wicemistrzostwo świata. Ribéry zdobył swojego pierwszego reprezentacyjnego gola w 41. minucie w meczu 1/8 finału z Hiszpanią[46].

Ostatnio gola strzelił 15.10.2013 w ostatniej minucie przeciwko Finlandii. [47]

Uczestnik: Mundialu 2006, Euro 2008, Mundialu 2010 i Euro 2012.[47]

Ostatni mecz zagrał 05.03.2014 w meczu towarzyskim przeciwko Holandii wygranym 2:0.[47]

13 sierpnia 2014 roku zakończył karierę w reprezentacji. [48][49][50]

Ribery w barwach Bayernu Monachium.

Statystyki reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]
Reprezentacja Rok Występy Gole
 Francja 2006 15 1
2007 9 1
2008 8 3
2009 8 2
2010 7 0
2011 8 0
2012 14 4
2013 11 5
2014 1 0
Łącznie 81 16

Ostatnia aktualizacja: 22 czerwca 2015[51]

Gole w reprezentacji

[edytuj | edytuj kod]
Lp. Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1. 27.06.2006 FIFA WM Stadion Hannover, Hanower  Hiszpania 1:1 3:1 Mundial 2006
2. 02.06.2007 Stade de France, Saint-Denis  Ukraina 1:0 2:0 El. Euro 2008
3. 26.03.2008  Anglia 1:0 1:0 Mecz towarzyski
4. 03.06.2008  Kolumbia 1:0 1:0
5. 11.10.2008 Stadion Farul, Konstanca  Rumunia 1:2 2:2 El. Mundialu 2010
6. 28.03.2009 Stadion im. S. Dariusa i S. Girėnasa, Kowno  Litwa 1:0 1:0
7. 01.04.2009 Stade de France, Saint-Denis 1:0 1:0
8. 27.05.2012 Stade du Hainaut, Valenciennes  Islandia 2:2 3:2 Mecz towarzyski
9. 31.05.2012 Stade Auguste Delaune, Reims  Serbia 1:0 2:0
10. 05.06.2012 MMArena, Le Mans  Estonia 1:0 4:0
11. 11.09.2012 Stade de France, Saint-Denis  Białoruś 3:1 3:1 El. Mundialu 2014
12. 22.03.2013  Gruzja 3:0 3:1
13. 10.09.2013 Stadion Centralny, Homel  Białoruś 1:1 4:2
14. 2:2 4:2
15. 11.10.2013 Stade de France, Saint-Denis  Australia 1:0 6:0 Mecz towarzyski
16. 15.10.2013  Finlandia 1:0 3:0 El. Mundialu 2014

Ostatnia aktualizacja: 22 czerwca 2015[52]

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W wieku 2 lat uczestniczył w wypadku samochodowym, podczas którego wypadł z pojazdu przez przednią szybę. Blizna pozostała po obrażeniach, jakich doznał w tym wypadku, jest wyraźnie widoczna na prawej stronie twarzy. Mimo że należał do najlepiej zarabiających francuskich piłkarzy, nie chciał poddać się operacji plastycznej. Nie zdecydował się też na zabieg prostowania zębów i korekty złamanego nosa. „Blizny to nic hańbiącego” – powiedział w jednym z wywiadów[53][54].

Zanim w 2003 roku dołączył do Brestu, pracował jako robotnik budowlany razem ze swoim ojcem, co określił jako „doświadczenie edukacyjne”[55].

Ma wykształcenie podstawowe[56].

Pod wpływem narzeczonej, a później żony, Wahiby, Franck Ribéry przyjął islam i przybrał imiona Bilal Yusuf Mohammed[57]. Mają dwie córki: Hiziyę i Shahinez i syna Seifa.

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Galatasaray Stambuł

[edytuj | edytuj kod]

Olympique Marsylia

[edytuj | edytuj kod]

Bayern Monachium

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Mikey Stafford, Franck Ribéry's career timeline, „The Guardian”, 5 maja 2009, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  2. ↑ Local celebrities: The Northern France local celebrities galery [online], www.meeting-lille.com [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2011-01-28].
  3. ↑ Features, Ranked! The 101 greatest football players of the last 25 years: full list [online], FourFourTwo, 26 lipca 2019 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  4. ↑ Siddhant, 11 of the greatest wingers of all time [online], www.sportskeeda.com, 22 marca 2017 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  5. ↑ Ben Hayward, Best wingers in football history [online], FourFourTwo, 28 listopada 2023 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  6. ↑ Bayern Munich's Arjen Robben and Franck Ribery: An exclusive double interview with 'Robbery' [online], bundesliga.com - the official Bundesliga website, 5 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  7. ↑ Opinion: 'Robbery' magic will be impossible to recreate [online], dw.com [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  8. ↑ a b Telewizja Polska S.A, Legenda Bayernu oficjalnie zakończyła karierę. Ostatniego gola strzeliła... Wieczystej [WIDEO] [online], sport.tvp.pl, 22 października 2022 [dostęp 2022-10-24] (pol.).
  9. ↑ Franck Ribéry odmówił dalszej współpracy z Salernitaną [online], Transfery.info, 20 marca 2024 [dostęp 2026-02-24].
  10. ↑ ZEBOLCO, BOULOGNE 2000/2001 [online], www.stat2foot.com [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-06].
  11. ↑ o, BOULOGNE 2001/2002 [online], www.stat2foot.com [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-06].
  12. ↑ ALES 2002/2003 [online], www.stat2foot.com [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2009-07-15].
  13. ↑ Ribéry - Guingamp, histoires de rendez-vous ratés, „Ouest-France.fr”, 5 października 2009 [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-09] (fr.).
  14. ↑ ZEBOLCO, STADE BRESTOIS 2003/2004 [online], www.stat2foot.com [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-06].
  15. ↑ Ribéry. Une petite maison, rue de Kermaria, à Lambézellec [online], Le Télégramme, 13 stycznia 2014 [dostęp 2026-04-30] (fr.).
  16. ↑ n, Anciens : Franck Ribéry, au temps de la révélation [online], Socios FC Metz, 7 października 2022 [dostęp 2026-04-30] (fr.).
  17. ↑ FC Metz - Olympique Lyon, 22 sie 2004 - Ligue 1 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-04-30].
  18. ↑ Sébastien DENIS, Ribery joueur du mois de Ligue 1 [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 23 września 2004 [dostęp 2026-01-24] (fr.).
  19. ↑ FC Toulouse - FC Metz, 6 lis 2004 - Ligue 1 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-04-30].
  20. ↑ RisingStars [online], www.thedailystar.net [dostęp 2026-04-30].
  21. ↑ Franck Henry Pierre Ribéry - Matches and Goals in Bundesliga [online], www.rsssf.org [dostęp 2026-04-30].
  22. ↑ Wirtualna Polska Media, Franck Ribery myśli o powrocie do Turcji. Chce go Galatasaray Stambuł [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-04-30].
  23. ↑ James Kelly, Franck Ribéry: the Galatasaray diaries [online], These Football Times, 6 lutego 2018 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  24. ↑ INM, Convert to Islam changes French mindset: Rebel Ribéry strides from sink estate to brink of greatness - International, Football - The Independent [online], www.independent.co.uk [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-27] (ang.).
  25. ↑ Franck Ribery profile: 10 things you need to know about the man bookies are linking with Liverpool - MirrorFootball.co.uk [online], www.mirrorfootball.co.uk [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-20] (ang.).
  26. ↑ Franck Ribery, l'atypique l'Olympique de Marseille Bayern de Munich Vidéo Ribéry [online], www.om4ever.com [dostęp 2026-04-30].
  27. ↑ Aus der Ligue 1 zum Superstar: Franck Ribery | Goal.com Deutschland [online], www.goal.com, 9 kwietnia 2017 [dostęp 2026-04-30] (niem.).
  28. ↑ From Ligue 1 to Superstardom: Franck Ribery | Goal.com UK [online], www.goal.com, 9 kwietnia 2017 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  29. ↑ En Español, Ribery: Juventus, Inter, Milan, Chelsea, Real Madrid, Barcelona and Man Utd all wanted me [online], MARCA in English, 15 maja 2019 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  30. ↑ Sky Sports - The Best Sport Coverage From Around The World [online], home.skysports.com [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2007-06-09].
  31. ↑ Franck Ribery: The story of Bayern Munich's incredible No.7 and his journey to legendary status [online], bundesliga.com - the official Bundesliga website, 5 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  32. ↑ Sébastien DENIS, Ribery, meilleur joueur français de l'année ! [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 16 grudnia 2007 [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  33. ↑ Shoot-out win ends Chelsea's long wait for glory [data dostępu: 2013-08-06] (ang.)
  34. ↑ Robben ends Bayern's run of final misery [data dostępu: 2013-08-06] (ang.)
  35. ↑ Franck Ribéry unterschreibt bis 2017 [data dostępu: 2013-06-28] (niem.)
  36. ↑ Franck Ribery, Bayern Munich sign contract extension through 2017 [data dostępu: 2013-06-28] (ang.)
  37. ↑ Franck Ribéry extends Bayern Munich contract until 2017 [data dostępu: 2013-06-28] (ang.)
  38. ↑ m, Media releases – UEFA.com, „UEFA.com”, 29 sierpnia 2013 [dostęp 2026-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-01] (ang.).
  39. ↑ The world's best footballers in 2013: Lionel Messi retains his crown [online], the Guardian, 24 grudnia 2013 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  40. ↑ Ribéry dans le «Onze de rêve» de Bild [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-02] (fr.).
  41. ↑ Wirtualna Polska Media, Oficjalnie: koniec pewnej epoki. Franck Ribery i Arjen Robben opuszczają Bayern Monachium - WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 5 maja 2019 [dostęp 2019-05-23] (pol.).
  42. ↑ Guardian, Franck Ribéry joins Fiorentina on free transfer after leaving Bayern Munich, „The Guardian”, 21 sierpnia 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  43. ↑ Szymon Janczyk, Nowa misja Francka Ribery'ego. "Jak Maradona w Napoli" [online], weszlo.com, 12 września 2021 [dostęp 2026-04-30].
  44. ↑ Wzruszające sceny. Tak Salernitana pożegnała Ribery'ego [WIDEO] [online], Sport.pl, 22 października 2022 [dostęp 2026-04-30].
  45. ↑ Franck Ribery: Former Bayern Munich and France winger retires, „BBC Sport”, 21 października 2022 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  46. ↑ Spain 1-3 France [online], 27 czerwca 2006 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  47. ↑ a b c Franck Ribéry - Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-04-22].
  48. ↑ Telewizja Polska S.A, Ribery rezygnuje z gry dla Francji [online], sport.tvp.pl, 13 sierpnia 2014 [dostęp 2026-04-22].
  49. ↑ Michał Kujawiński, Ribery zdecydował. Koniec kariery reprezentacyjnej [online], iGol.pl, 14 sierpnia 2014 [dostęp 2026-04-22].
  50. ↑ Euro 2016. Ribery zakończył reprezentacyjną karierę [online], Sport.pl, 13 sierpnia 2014 [dostęp 2026-04-22].
  51. ↑ Franck Ribery - Eu-Football.info (ang.)
  52. ↑ Franck Ribéry, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–kadra) [dostęp 2020-12-02].
  53. ↑ Ribery: Lucky to be alive [data dostępu: 2012-01-21] (ang.)
  54. ↑ Callum Bishop, Franck Ribery told heartbreaking story revealing how he got his facial scars [online], GiveMeSport, 30 lipca 2024 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  55. ↑ Stéphane Régy, So Foot, Euro 2012: France profile: Franck Ribéry, „The Guardian”, 5 czerwca 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-30] (ang.).
  56. ↑ Sportowcy, którzy nie mają matury [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-11-09] (pol.).
  57. ↑ Why France can’t face its new national hero [data dostępu: 2012-01-21] (ang.)

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Składy reprezentacji Francji
Skład reprezentacji Francji na Mundialu 2006

Francja

Skład reprezentacji Francji na Euro 2008

Francja

Skład reprezentacji Francji na Mundialu 2010

Skład reprezentacji Francji na Euro 2012

Nagrody i wyróżnienia
Piłkarze Roku UEFA
Gol roku Ligue 1
Najlepszy piłkarz roku we Francji
Młody zawodnik roku Ligue 1
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Franck_Ribéry&oldid=79658174”