Darja Gawriłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Darja Gawriłowa
Ilustracja
Państwo  Australia
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1994
Moskwa
Wzrost 166 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Nicole Pratt
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 20 (28 sierpnia 2017)
Australian Open 4R (2016, 2017)
Roland Garros 3R (2018)
Wimbledon 3R (2018)
US Open 2R (2017, 2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 45 (25 września 2017)
Australian Open 2R (2019)
Roland Garros 3R (2017)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 3R (2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Złoto Singapur 2010 gra pojedyncza

Darja Alieksiejewna Gawriłowa ros. Дарья Алексеевна Гаврилова (ur. 5 marca 1994 w Moskwie) – australijska tenisistka występująca do 2014 roku w barwach Rosji, triumfatorka juniorskiego US Open w singlu, juniorskiego French Open w deblu oraz złota medalistka igrzysk olimpijskich młodzieży, zdobywczyni Pucharu Hopmana w 2016 roku.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

2010[edytuj | edytuj kod]

Gawriłowa reprezentowała Rosję podczas Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2010 w Singapurze. Gawriłowa zdobyła złoty medal, a w finale pokonała Chinkę Zheng Saisai 2:6, 6:2, 6:0.

Podczas juniorskiego US Open Gawriłowa pokonała Lauren Davis, Caroline Price, Tang Haochen, Robin Anderson oraz Sloane Stephens. W finale wygrała z Juliję Putincewą 6:3, 6:2. Był to pierwszy wielkoszlemowy tytuł dla Gawriłowej. W grze podwójnej, grając wraz z Iriną Chromaczewą doszły do półfinału, gdzie przegrały z późniejszymi triumfatorkami całej imprezy – Timeą Babos i Sloane Stephens.

Podczas Kremlin Cup, dzięki otrzymanej "dzikiej karcie", po raz pierwszy w karierze zagrała w turnieju głównym imprezy WTA. Przegrała z Ukrainką Aloną Bondarenko 5:7, 1:6.

Podczas turnieju ITF w Albuquerque doszła do drugiej rundy, gdzie przegrała z Kathrin Wörle 5:7, 1:6. Na koniec 2010 roku Gawriłowa zagrała w Orange Bowl. Odpadła w ćwierćfinale, przegrywając z Lauren Davis 2:6, 0:6.

2011[edytuj | edytuj kod]

Rok 2011 rozpoczęła turniejem Loy Yang Traralgon International w Australii. Przegrała w 1/2 finału z Monicą Puig 2:6, 3:6. Podczas Australian Open odpadła w pierwszej rundzie, po przegranej z Kanami Tsuji 4:6, 3:6. W grze podwójnej grała wraz z Margaritą Gasparian. Rosjanki odpadły w ćwierćfinale, po przegranym spotkaniu z Eri Hozumi i Miyu Kato. W marcu Gawriłowa doszła do finału turnieju ITF w Moskwie, w którym uległa Ludmyle Kiczenok. Trzy tygodnie później odniosła swój pierwszy triumf w imprezie cyklu ITF – w Antalyi.

Otrzymała dziką kartę do turnieju kwalifikacyjnego podczas wielkoszlemowego US Open. W pierwszym meczu przegrała z Kurumi Narą 2:6, 4:6.

2012[edytuj | edytuj kod]

W lutym dotarła do półfinału imprezy z cyklu ITF w Moskwie, w którym przegrała 2:6, 1:6 z Anniką Beck. W parze z Iriną Chromaczewą zdobyła tytuł deblowy w Chiasso. Dwa tygodnie później grała w finale turnieju o puli nagród 25 000 $ w Moskwie, w którym przegrała z Margaritą Gasparian.

W czerwcu, w parze z Iriną Chromaczewą, zdobyła tytuł mistrzyni w grze podwójnej dziewcząt podczas paryskiego French Open. Dwa tygodnie później, po przejściu kwalifikacji UNICEF Open 2012, Gawriłowa zagrała w swoim drugim w turnieju głównym imprezy WTA i odniosła swoje pierwsze zwycięstwo w tego typu turnieju pokonując w pierwszej rundzie 6:1, 6:2 Yaninę Wickmayer, w drugiej ulegając 5:7, 6:7(4) Kirsten Flipkens. W tym samym miesiącu Gawriłowa zagrała w juniorskim turnieju londyńskiego Wimbledonu, jednak przegrała w pierwszej rundzie 5:7, 6:4, 6:8 z Marcelą Zacarías. Odpadła w drugiej rundzie kwalifikacji Baku Cup. Ten sam wynik powtórzyła podczas imprez w Seulu, Osace i Moskwie. Dotarła do półfinału turnieju cyklu ITF w Traralgon, w którym przegrała 5:7, 5:7 z Ashleigh Barty. Ten sam wynik uzyskała dwa tygodnie później w Bendigo – tym razem uległa Olivii Rogowskiej 6:1, 4:6, 4:6.

2013[edytuj | edytuj kod]

Gawriłowa rozpoczęła rok od kwalifikacji turnieju w Brisbane. W pierwszej rundzie pokonała 6:2, 6:3 Marianę Duque Mariño, a w drugim meczu uległa Vanii King 6:7(0), 7:6(6), 2:6. W Hobart ponownie spotkała się z Marianą Duque Mariño, z którą tym razem przegrała 3:6, 4:6.

Startowała w turnieju kwalifikacyjnym Australian Open. Pokonała w nich Stephanie Vogt, Eugenie Bouchard oraz Zhou Yimiao i awansowała do turnieju głównego. W swoim pierwszym wielkoszlemowym spotkaniu turnieju głównego, pokonała Lauren Davis 6:3, 6:7(2), 6:4. W drugim pojedynku zmierzyła się z Łesią Curenko, z którą prowadziła w pierwszym secie 4:0, lecz ostatecznie przegrała całe spotkanie 5:7, 3:6. Na turnieju w Ad-Dausze wystąpiła w eliminacjach, w których pokonała Kristinę Barrois i uległa Tadeji Majerič. Wystąpiła jednak w turnieju jako szczęśliwa przegrana. W pierwszej rundzie wygrała z Anabel Mediną Garrigues 4:6, 6:3, 6:3. W kolejnym meczu przegrała z Sereną Williams 2:6, 1:6.

Następny start w turnieju głównym cyklu WTA Tour zanotowała w Monterrey. Uległa wtedy w pierwszej rundzie singla Terezie Mrdežie 4:6, 2:6, a w deblu awansowała do ćwierćfinału. W Oeiras przegrała w pierwszej rundzie gry podwójnej. W kwalifikacjach do French Open awansowała do trzeciej rundy, w eliminacjach do Wimbledonu zanotowała pierwszą rundę, a w turnieju kwalifikacyjnym do US Open przegrała w drugiej rundzie.

W Baku i Tokio osiągnęła pierwszą rundę singla, zaś w Taszkencie pierwszą rundę debla.

2014[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2014 osiągnęła pierwszą rundę gry podwójnej w Stanford i drugą rundę gry pojedynczej w Tokio. W kwalifikacjach do US Open, reprezentując Australię, osiągnęła drugą rundę.

2015[edytuj | edytuj kod]

W Brisbane i Sydney Gawriłowa osiągnęła drugie rundy. Podczas Australian Open przegrywała w pierwszym meczu singla i debla, a w mikście dotarła do drugiej rundy. Następnie zanotowała kolejno: pierwszą rundę w Dosze, drugą w Indian Wells oraz czwartą w Miami. W turnieju w Rzymie rozgrywanym na nawierzchni ceglanej osiągnęła półfinał, przegrywając w nim z Mariją Szarapową. W drugim meczu French Open skreczowała.

Na nawierzchni trawiastej w Eastbourne mecz ćwierćfinałowy przeciw Sloane Stephens oddała walkowerem. Na Wimbledonie nie wygrała meczu. Rosjanka w lipcu wygrała pierwszy deblowy turniej rangi WTA Tour. W Stambule w parze z Eliną Switoliną (jako debel zastępujący) pokonały w ostatnim spotkaniu Çağlę Büyükakçay i Jelenę Janković 5:7, 6:1, 10–4.

W Toronto osiągnęła trzecią rundę, w Cincinnati – drugą, w podczas US Open nie wygrała pierwszego spotkania. W Hongkongu zanotowała ćwierćfinał, w którym uległa Jelenie Janković 1:6, 1:6.

2016[edytuj | edytuj kod]

Na początku sezonu razem z Nickiem Kyrgiosem osiągnęła triumf w rozgrywkach o Puchar Hopmana.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

 Rosja  Australia
Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A 2R A 1R 4R 4R 2R 1R 0 / 6 8 – 6
French Open A A A Q3 A 2R 1R 1R 3R 0 / 4 3 – 4
Wimbledon A A A Q1 A 1R 2R 1R 3R 0 / 4 3 – 4
US Open A Q1 A Q2 Q2 1R 1R 2R 1R 0 / 4 2 – 4
Ranking na koniec roku 515 383 215 144 233 36 25 25 38 0 / 18 16 – 18

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

 Rosja  Australia
Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R 1R 1R 1R 2R 0 / 5 1 – 5
French Open A A A A A A 1R 3R 1R 0 / 3 2 – 3
Wimbledon A A A A A 1R 3R A 1R 0 / 3 2 – 3
US Open A A A A A 1R 2R 3R 1R 0 / 4 3 – 4
Ranking na koniec roku 833 477 537 398 173 90 55 118 0 / 15 8 – 15

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

 Rosja  Australia
Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 2R 1R 1R A A 0 / 3 1 – 3
French Open A A A A A A 1R A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A 1R 1R 0 / 2 0 – 2
US Open A A A A A 2R A A A 0 / 1 1 – 1
0 / 7 2 – 7

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 4 (1-3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 22 października 2016 Moskwa Twarda (hala) Rosja Swietłana Kuzniecowa 2:6, 1:6
Finalistka 2. 27 maja 2017 Strasburg Ceglana Australia Samantha Stosur 7:5, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 26 sierpnia 2017 New Haven Twarda Słowacja Dominika Cibulková 4:6, 6:3, 6:4
Finalistka 3. 15 października 2017 Hongkong Twarda Rosja Anastasija Pawluczenkowa 7:5, 3:6, 6:7(3)

Gra podwójna 3 (1-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 26 lipca 2015 Stambuł Twarda Ukraina Elina Switolina Turcja Çağla Büyükakçay
Serbia Jelena Janković
5:7, 6:1, 10–4
Finalistka 1. 22 października 2016 Moskwa Twarda (hala) Rosja Darja Kasatkina Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
6:4, 0:6, 7–10
Finalistka 2. 23 września 2017 Tokio Twarda Rosja Darja Kasatkina Słowenia Andreja Klepač
Hiszpania María José Martínez Sánchez
3:6, 2:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 17/04/2011 Turcja Antalya ITF 10 000 ziemna Rosja Ksenia Łykina 6:4, 4:6, 6:2
2. 12/10/2014 Tajlandia Bangkok ITF 25 000 twarda Uzbekistan Sabina Sharipova 7:6(4), 6:3
3. 08/02/2015 Australia Burnie ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Irina Falconi 7:5, 7:5
4. 15/02/2015 Australia Launceston ITF 50 000 twarda Chorwacja Tereza Mrdeža 6:1, 6:2

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2009 Francja French Open Ziemna Francja Kristina Mladenovic 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 2010 Stany Zjednoczone US Open Twarda Rosja Julija Putincewa 6:3, 6:2

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2012 Francja French Open Ziemna Rosja Irina Chromaczowa Paragwaj Montserrat González
Brazylia Beatriz Haddad Maia
4:6, 6:4, 10–8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]