Dekanat Sanok I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dekanat Sanok I
Państwo

 Polska

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Archidiecezja

przemyska

Dziekan

ks. Roman Froń

Dane statystyczne
Liczba parafii

12

Kościoły dekanatu
Podwyższenia Krzyża Świętego w Bukowsku
Wszystkich Świętych w Dudyńcach
Rozesłania Apostołów w Mrzygłodzie
NMP Nieustającej Pomocy w Nowosielcach
Św. Mikołaja w Nowotańcu
MB Wspomożenia Wiernych w Pielni
NMP Królowej Polski w Pisarowcach
Chrystusa Króla w Sanoku
Narodzenia NMP w Sanoku
Przemienienia Pańskiego w Sanoku
Podwyższenia Krzyża Świętego i MB Pocieszenia w Sanoku
NMP w Trepczy
Historyczny zasięg dekanatu sanockiego

Dekanat Sanok I (łac. I. Decanatus Sanocensis, Dioeceseos ritus latini Premisliensis) – jeden z dekanatów archidiecezji przemyskiej, w archiprezbiteracie sanockim[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1594 roku decyzją synodu diecezjalnego został utworzony dekanat sanocki. W 1810 roku w skład dekanatu, znajdującego się w cyrkule sanockim wchodziły parafie: Sanok, Zagórz, Poraż, Niebieszczany, Bukowsko, Nowotaniec, Dudyńce, Zarszyn, Besko, Jasionów, Trześniów, Jaćmierz, Humniska, Grabownica, Dydnia, Strachocina[2].

W 1876 roku dekanat obejmował parafie: Besko (1594), Bukowsko (1755), Dudyńce (1529), Dydnia (1487), Grabownica Starzeńska|Grabownica (1529), Humniska (1409), Jaćmierz (1437), Jasionów (1480), Niebieszczany (1451), Nowotaniec (1462), Poraż (1343), Sanok (1384), Strachocina (1390), Zagórz (1745), Zarszyn (1441), filia Trześniów (1550)

Do 1939 roku dekanat sanocki obejmował 9 parafii, które zamieszkiwało 27 753 katolików obrządku łacińskiego. Od marca 1945 roku utworzono 10 parafii mieszczących się w: Bukowsku, Dudyńcach, Komańczy, Mrzygłodzie, Niebieszczanach, Nowotańcu, Sanoku (Fara), Tyrawie Wołoskiej, Zagórzu.

W 1945 roku erygowano parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku. W 1948 roku utworzono dwa wikariaty – w Trepczy i w Czerteżu. W 1952 roku dekanat sanocki zamieszkiwało 31 379 katolików obrządku łacińskiego.

Do 1956 roku w dekanacie sanockim mieściło się 7 klasztorów. Były to konwent oo. franciszkanów w Sanoku z własnym kościołem, dom sióstr służebniczek starowiejskich, dom sióstr miłosierdzia, klasztor nazaretanek, dom sióstr służebniczek Najświętszego Serca Jezusa oraz klasztor karmelitów bosych.

W 1971 roku dekretem bpa Ignacego Tokarczuka dekanat został podzielony na: sanocki zachodni i sanocki wschodni, później dekanaty zostały przemianowane na sanocki I i sanocki II.

Parafie[edytuj | edytuj kod]

Dziekani[edytuj | edytuj kod]

Niekompletna lista dziekanów sanockich oraz wicedziekanów (początkowo określanych jako poddziekani, a także prodziekani):


Dane statystyczne[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie za rok 2006 Razem
liczba ochrzczonych 451
liczba dzieci do I Komunii św. 489
liczba bierzmowanych 608
liczba ślubów 267
liczba zgonów 324

Powołania kapłańskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacje o dekanatach na stronie archidiecezji
  2. Schematismus Universi Cleri Dioeceseos Premisliensis rit. lat. Anno 1810 (s. 12-14) [dostęp 2021-01-14]
  3. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 319.
  4. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 323.
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 318.
  6. Schematismus Universi Venerabilis Cleri Dioeceseos Premisliensis tum Saecularis tum Regularis Ritus Latini (1890). Przemyśl: 1889, s. 223.
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 551.
  8. Schematismus Universi Venerabilis Cleri saecularis et regularis Dioecesis Premisliensis rit. lat. pro Anno Domini 1934. Przemyśl: 1934, s. 137.
  9. Życzenia. „Głos Ziemi Sanockiej”. Nr 29, s. 4, 15 października 2000. ISSN 1640-8004. 
  10. Duszpasterze. fara.sanok.pl. [dostęp 2020-08-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]