Domarat z Kobylan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Domarat z Kobylan
Herb
Grzymała
Rodzina Kobylańscy herbu Grzymała
Data urodzenia 1380
Data śmierci 1440
Żona

Anna

Dzieci

Marcin z Kobylan

Domarat z Kobylan, (Domarat Kobylański) herbu Grzymała (ur. 1380, zm. 1440) – kasztelan biecki (1411-1433), wojnicki i lubelski, od 1428 marszałek nadworny koronny, właściciel Kobylan („na liście Jagiełła Króla danym miastu Lwowskiemu”).

Był wnukiem wojewody kaliskiego Przecława. W 1406 wziął udział w wojnie Zygmunta Luksemburskiego z banem Bośni. W 1410 uczestniczył w bitwach pod Grunwaldem i pod Koronowem, walczył w pierwszym szeregu chorągwi krakowskiej. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku[1]. W 1422 roku nad jeziorem Melno podpisał przymierze między królem Władysławem Jagiełłą a Krzyżakami. 31 grudnia 1435 roku podpisał akt pokoju w Brześciu Kujawskim[2].

Rodzina: Kobylańscy[edytuj | edytuj kod]

Domarat z Kobylan był mężem Anny. Ich syn, Marcin z Kobylan w połowie XV wieku studiował na Akademii Krakowskiej.

Brat Domarata, Janusz z Kobylan (zm. ok. 1441), był natomiast łowczym i podstolim krakowskim oraz starostą sanockim.

Domarat z Kobylan w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Damrata umieścił w opisie bitwy pod Grunwaldem Henryk Sienkiewicz w powieści Krzyżacy, przedstawia go Jan Długosz w kronice, oraz Jan Matejko w swoim obrazie bitwy z Krzyżakami jako brodatego rycerza w hełmie.

Krzyknęli z trwogi na widok śmierci wodza ludzie Osterody, lecz Lis rzucił się między nich jak orzeł między żurawie, a gdy Staszko z Charbimowic i Domarad z Kobylan skoczyli mu z pomocą, poczęli ich we trzech łuskać okropnie, tak jak niedźwiedzie łuszczą strąki, gdy się na pole zasiany młodym grochem dostaną. (H. Sienkiewicz „Krzyżacy”)

Przypisy

  1. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.
  2. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 133.