Franciszek Wieden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Wieden
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1891
Tarapa
Data i miejsce śmierci 30 września 1944
Blackpool
Przebieg służby
Siły zbrojne War flag of Austria-Hungary (1918).svg Armia Austro-Węgier,
Cross-Pattee-Heraldry.svg K.u.k. Luftfahrtruppen,
Roundel of Poland (1921–1993).svg lotnictwo Wojska Polskiego,
RAF roundel.svg RAF
Jednostki Krakowska Szkoła Pilotów
21 Eskadra Niszczycielska
1 Pułk Lotniczy
3 Pułk Lotniczy
Inspektorat Polskich Sił Powietrznych
Stanowiska Oficer taktyczny
Szefa wydziału
Komendant CWOL
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Wielki Komandor Orderu Feniksa (Grecja) Komandor Orderu Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola

Franciszek Wieden (ur. 6 lutego 1891 w Tarapie na Węgrzech, zm. 30 września 1944 w Blackpool) – pułkownik pilot inżynier Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent lwowskiego gimnazjum (matura w 1910). Studia na Politechnice Lwowskiej przerwało mu powołanie do c. i k. armii. Wcielony do 30 pułku piechoty, następnie przeniesiony do 40 pułku piechoty w którym dowodził plutonem i kompanią. Ukończył Oficerską Szkołę Rezerwy[1]. 5 grudnia 1917 po ukończeniu kursu obserwatorów w Wiener Neustadt, rozpoczął służbę jako oficer techniczny w 5 zapasowej kompanii lotniczej. Przeniesiony 12 czerwca 1918 do 4 kompanii lotniczej jako obserwator i oficer techniczny walczył na froncie.

W listopadzie 1918 zgłosił się do Legii Oficerskiej gen. Bolesława Roji i walczył w wojnie polsko-ukraińskiej. Jako oficer wojsk lotniczych 7 stycznia 1919 otrzymał przydział do 9 Eskadry Lotniczej, po czym skierowany do Wojskowej Szkoły Lotniczej w Warszawie, a po jej zlikwidowaniu do Krakowskiej Szkoły Pilotów. Po jej ukończeniu podjął dalsze szkolenie w Wyższej Szkole Pilotów w podpoznańskiej Ławicy (od 20 grudnia 1919)[1]. Awansowany do stopnia kapitana otrzymał przydział do 21 Eskadry Niszczycielskiej, następnie przeniesiony do 14 Eskadry Wywiadowczej, potem do 5 Eskadry Lotniczej stacjonującej w Przemyślu[2].

Po reorganizacji lotnictwa służył w 1 pułku lotniczym w Warszawie. Na Politechnice Warszawskiej ukończył studia i został przeniesiony do 3 pułku lotniczego w Poznaniu. Był w pułku oficerem taktycznym. 2 kwietnia 1924 awansował do stopnia majora, a 1 listopada rozpoczął studia zagraniczne we Francji na École Supérieure d`Aéronautique. Po ukończeniu francuskiej szkoły został przydzielony do Wyższej Szkoły Pilotażu w Grudziądzu. Następnie pełnił funkcje szefa wydziału IV Departamentu Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. 8 lutego 1933 Franciszek Wieden został komendantem Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie. Pozostawał na tym stanowisku do października 1936. Pod koniec 1936 został dyrektorem Departamentu Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji od września 1937 oraz komendantem Grupy Szkół w 1939.

Po Kampanii wrześniowej przez Rumunię ewakuował się do Francji, a następnie do Anglii, gdzie był od lipca 1940 szefem wydziału personalnego Inspektoratu Polskich Sił Powietrznych w Londynie. Następnie był komendantem Ośrodka Wyszkolenia Ziemnego[2]. W Blackpool od 1941 pełnił różne stanowiska w bazie PSP.

Zmarł w szpitalu Victoria w Blackpool i został pochowany na cmentarzu Layton, grób nr B 500.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich: poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1989, s. 533. ISBN 83-11-07329-5.