Götz George

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Götz George
Götz George (2001)
Götz George (2001)
Imię i nazwisko Götz Schulz
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1938
Niemcy Berlin, Niemcy
Zawód aktor, producent filmowy
Współmałżonek Loni Von Friedl
(1966-1976)
Lata aktywności od 1953

Götz Schulz[1][2][3], bardziej znany jako Götz George (ur. 23 lipca 1938 r.[4] w Berlinie[5]) – niemiecki aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, także producent filmowy[6].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Berlinie w rodzinie aktorskiej: jego ojciec Heinrich George (1893–1946)[7][8] był aktorem teatralnym i filmowym, a matka Berta Drews (1901-1987)[9][10] aktorką charakterystyczną. Jego imię Götz pochodzi od ulubionego bohatera ojca - Götza von Berlichingena. Jego ojciec został aresztowany przez Sowietów i przetrzymywany w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen (KL)[11][12]. George dorastał w Berlinie ze swoim starszym bratem Janem (ur. 1932) i wychowany był przez matkę. Uczęszczał do szkoły w Berlin-Lichterfelde, a później do Lyzeum Alpinum in Zuoz w Szwajcarii.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1950 r. zadebiutował na scenie w sztuce Williama Saroyana Moje serce jest w Highlands (Mein Herz ist im Hochland). W latach 1955-58 studiował w Berlin UFA-Nachwuchsstudio i jednocześnie w latach 1958-63 występował w teatrach. Za radą matki, że od czasu do czasu grał w Deutsches Theater w Getyndze pod kierunkiem Heinza Hilperta.

W 1953 zagrał małą rolę filmową u boku Romy Schneider w dramacie Kiedy znów zakwitną białe bzy (Wenn der weiße Flieder wieder blüht) oraz obok swojej matki Berta Drews w dramacie szekspirowskim Ryszard III. Po drobnych rolach filmowych w latach pięćdziesiątych, Götz George zwrócił na siebie uwagę publiczności i krytyków jako Gustav Bäumler w filmie muzycznym Jacqueline (1959) i uhonorowany został niemiecką nagrodą filmową oraz nagrodą krytyków filmowych. W 1962 roku otrzymał nagrodę Bambi jako najbardziej popularny aktor.

W latach sześćdziesiątych, George miał szansę pokazać, że jest w stanie zagrać coś więcej niż tylko soczystych chłopów, poprzez rolę desperackiego dezertera Roberta Mertensa w dramacie Kiermasz (Kirmes, 1960) i Męski piknik (Herrenpartie, 1964) jako Herbert Hackländer. Częściej jednak, występował w komediach i filmach, które korzystały z jego fizycznej obecności. Stał się znany szerokiej publiczności z serii ekranizacji powieści Karla May'a takich jak Winnetou: Skarb w Srebrnym Jeziorze (Der Schatz im Silbersee, 1962) jako Fred Engel, syn rolnika, Winnetou wśród Sępów (Unter Geiern, 1964) czy Winnetou i Apanaczi (Winnetou und das Halbblut Apanatschi, 1966). Początkowo planowano, by dać mu główną rolę, ale ten plan został porzucony gdy zaangażowano Lexa Barkera.

W latach siemdziesiątych skupił się przede wszystkim na kreacjach scenicznych i telewizji. Popularność zdobył jako komisarz Horst Schimanski w kultowym serialu niemieckim WDR Tatort (Miejsce zbrodni, 1971-91).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1966-1976 był żonaty z Loni von Friedl. Ma córkę Tanję-Nicole (ur. 1967).

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Został uhonorowany Pucharem Volpiego, a także otrzymał nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

  • 1953: Kiedy znów zakwitną białe bzy (Wenn der weiße Flieder wieder blüht) jako Klaus
  • 1954: Ihre große Prüfung jako Peter Behrend
  • 1957: Alter Kahn und junge Liebe' jako Karl 'Kalle' Borchert
  • 1958: Solange das Herz schlägt jako Eberhard Römer
  • 1959: Jacqueline jako Gustav Bäumler
  • 1960: Kiermasz (Kirmes) jako Robert Mertens
  • 1960: Die Fastnachtsbeichte jako Clemens
  • 1961: Der Teufel spielte Balalaika jako Peter Joost
  • 1961: Mörderspiel jako Hein Kersten
  • 1961: Unser Haus in Kamerun jako Georg Ambrock
  • 1962: Winnetou: Skarb w Srebrnym Jeziorze jako Fred Engel
  • 1962: Das Mädchen und der Staatsanwalt jako Jochen Rehbert
  • 1962: Ihr schönster Tag jako Adam Kowalski
  • 1962: Ipnosi jako Chris Kronberger
  • 1963: Liebe will gelernt sein jako Hansgeorg
  • 1963: Mensch und Bestie jako Häftling Franz
  • 1964: Wartezimmer zum Jenseits jako Donald 'Don' Micklem
  • 1964: Męski piknik (Herrenpartie) jako Herbert Hackländer
  • 1964: Winnetou wśród Sępów (Unter Geiern) jako Martin Baumann Jr.
  • 1965: Sie nannten ihn Gringo jako Mace Carson
  • 1965: Ferien mit Piroschka jako Thomas Laurends
  • 1966: Winnetou i Apanaczi (Winnetou und das Halbblut Apanatschi) jako Jeff Brown
  • 1968: Ich spreng' euch alle in die Luft jako Eddie Blomfield
  • 1968: Komandosi (Commandos) jako Oberleutnant Rudi
  • 1968: Krew Fu Manchu (The Blood of Fu Manchu) jako Carl Jansen
  • 1970: Le vent d'est jako żołnierz
  • 1977: Śmierć jest moim rzemiosłem (Aus einem deutschen Leben) jako Franz Lang
  • 1984: Na dół (Abwärts) jako Jörg
  • 1988: Kotka (Die Katze) jako Probek
  • 1992: Schtonk! jako Hermann Willié
  • 1995: Rzeźnik (Der Totmacher) jako Fritz Haarmann
  • 1997: Rossini jako Uhu Zigeuner
  • 1998: Trio jako Zobel
  • 1999: Prawda i tylko prawda (Nichts als die Wahrheit) jako Dr Josef Mengele
  • 2005: Wielka powódź jako Jens Urban
  • 2012: Zetti jako Kanclerz

filmy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1957: Kolportage jako Erik Stjernenhö
  • 1961: Alle meine Söhne jako Christian Keller
  • 1965: Alle meine Söhne jako Chris Keller
  • 1967: Der Werbeoffizier jako kpt. Plume
  • 1967: Peter Schlemihls wundersame Geschichte jako Peter Schlemihl
  • 1968: Match jako André
  • 1968: Der Eismann kommt jako Rocky Pioggi
  • 1969: Spion unter der Haube jako Cazmio
  • 1971: Glückspilze
  • 2005: Intryga i miłość (Kabale und Liebe) jako Prezydent von Walter

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1970: 11 Uhr 20 jako Mûller
  • 1970: Ein Jahr ohne Sonntag jako Robert Sonntag
  • 1971: Diamantendetektiv Dick Donald jako Dick Donald
  • 1971-91: Tatort (Miejsce zbrodni) jako Komisarz Horst Schimanski
  • 1977: Der, Alte jako Alex Bergemann
  • 1978: Derrick jako Georg Lukas
  • 1990: Telefon 110 (Polizeiruf 110) jako Schimanski
  • 1993-96: Morlock jako Carl Morlock
  • 1997-2013: Schimanski jako Horst Schimanski
  • 2012: Deckname Luna jako Dr Arthur Noswitz

Przypisy

  1. Biografie Götz George (niem.). Bild. [dostęp 2015-05-15].
  2. Götz George Biographie und Filmographie (niem.). Moviesection. [dostęp 2015-05-15].
  3. Götz George (Biografie) (niem.). Dieter Wunderlich. [dostęp 2015-05-15].
  4. Götz George - Biografie (niem.). Deutschen Filmhaus. [dostęp 2015-05-15].
  5. Götz George (niem.). filmportal.de. [dostęp 2015-05-15].
  6. Götz George (niem.). Süddeutsche.de. [dostęp 2015-05-31].
  7. NS-Schauspielstar Heinrich George (niem.). Spiegel. [dostęp 2015-05-31].
  8. Bibliography and Tobacco cards (ang.). Virtual History. [dostęp 2015-05-31].
  9. Berta Drews (niem.). filmportal.de. [dostęp 2015-05-31].
  10. Berta Drews (niem.). Steffi-Line. [dostęp 2015-05-31].
  11. Heinrich George (niem.). World Heritage Encyclopedia. [dostęp 2015-05-31].
  12. Gedenkstätte und Museum Sachsenhausen (niem.). Speziallager. [dostęp 2015-05-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]