Ignacy Alejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Alejski
Ilustracja
kpt. Ignacy Alejski
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1898
Opalenica (pow. grodziski)
Data i miejsce śmierci 4 października 1971
Włocławek
Przebieg służby
Lata służby 1918 - 1945
Siły zbrojne Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svg Armia Wielkopolska
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 73 pułk piechoty
14 pułk piechoty
Stanowiska oficer ewidencyjny pułku
dowódca kompanii
oficer administracyjno-materiałowy pułku
mobilizacyjny kwatermistrz pułku
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
(kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Ignacy Alejski (ur. 26 lipca 1898 w Opalenicy – powiat grodziski, zm. 4 października 1971 we Włocławku) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Ludwika i Zofii z domu Lahmann. Urodzony w Opalenicy, w dawnym powiecie grodziskim (obecnie powiat nowotomyski).

Uczestnik walk o niepodległość Polski w latach 1918 – 1921 (w tym wojny polsko-bolszewickiej)[1]. Walczył w szeregach 155 pułku piechoty wielkopolskiej (przemianowanego następnie na 73 pp), wchodzącego w skład 10 Dywizji Piechoty. W dniu 4 lipca 1920 r. podczas boju nad Dzisną, podporucznik Alejski objął komendę nad III batalionem 155 pp (po zranieniu jego dowódcy). Dowodził tymże batalionem podczas toczonych walk odwrotowych[2]. W trakcie bitwy warszawskiej odznaczył się w natarciu na Serock (17 sierpnia 1920 r.), kiedy to na czele 9 kompanii 155 pp jako pierwszy dotarł do miasta[3], za co odznaczony został Orderem „Virtuti Militari” 5 klasy[4]. Na dzień 1 czerwca 1921 r. pełnił służbę w 73 pułku piechoty, będąc w randze podporucznika[5]. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 2019. lokatą w korpusie oficerów piechoty[6]. Do połowy lat 20-tych XX w. służył w katowickim 73 pułku piechoty[a][7][8], zajmując w 1923 roku – 1800. lokatę wśród poruczników[9], a w roku 1924 - 896. lokatę pośród poruczników korpusu piechoty[10].

W roku 1925 został przeniesiony do 14 pułku piechoty z Włocławka[1], w którym służył na różnych stanowiskach do czasu wybuchu II wojny światowej oraz podczas kampanii wrześniowej[11][12][13]. Był między innymi: oficerem ewidencyjnym, dowódcą kompanii, oficerem administracyjno-materiałowym i kwatermistrzem[14].

W sporządzonym na przełomie 1926 i 1927 roku przez Szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych płk. Szt. Gen. Józefa Zamorskiego „Wykazie imiennym poruczników i kapitanów – dowódców kompanii i baonów na froncie" - zaliczono por. Alejskiemu 8-miesięczny okres dowodzenia kompanią (czas dowodzenia oddziałami bojowymi na froncie obliczano od dnia 1 czerwca 1919 r. do dnia 1 marca 1921 r.)[15].

Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 19 marca 1928 r.[b] został awansowany do rangi kapitana, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 120. lokatą wśród oficerów piechoty[16][17]. W roku 1930 zajmował 1623. lokatę łączną na liście starszeństwa kapitanów piechoty (była to 111. lokata w starszeństwie)[18], w roku 1932 – 100. lokatę w starszeństwie[19], a na dzień 1 lipca 1933 roku – 1252. lokatę łączną wśród kapitanów korpusu piechoty (jednocześnie była to 94. lokata w starszeństwie)[20]. Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej opublikowanym w dniu 19 marca 1933 r., za pracę w dziele odzyskania niepodległości, odznaczony został Medalem Niepodległości[21].

Na dzień 5 czerwca 1935 roku kpt. Ignacy Alejski zajmował 1036. lokatę wśród wszystkich kapitanów korpusu piechoty (była to 79. lokata w swoim starszeństwie)[22]. Za zasługi w służbie wojskowej odznaczony został przez Prezesa Rady Ministrów Srebrnym Krzyżem Zasługi (co ogłoszono w dniu 11 listopada 1937 roku)[23]. Na lata 1938 – 1940 wyznaczany był do Kapituły „Pierścienia Pamiątkowego Korpusu Oficerskiego 14 pułku piechoty”[24]. Na dzień 23 marca 1939 roku piastował stanowisko oficera administracyjno-materiałowego 14 pułku piechoty[13]. Zajmował wówczas 20. lokatę pośród kapitanów korpusu piechoty w swoim starszeństwie[25].

Z chwilą ogłoszenia mobilizacji objął funkcję kwatermistrza 14 pułku piechoty, lecz z dniem 2 września odszedł do kadry pułku[26]. Ewakuował rodziny wojskowych w kierunku Rzeszowa[27]. Dostał się do niemieckiej niewoli, którą spędził początkowo w oflagu XI B Braunschweig, a następnie w oflagu II C Woldenberg[26][28].

Po II wojnie światowej mieszkał we Włocławku[1], gdzie zmarł w 1971 r. Pochowany został na tamtejszym Cmentarzu Komunalnym, razem z żoną Ireną (z domu Antczak) - sektor 1, rząd 3, grób 189.

Kadra oficerska 14 pułku piechoty w roku 1930. Kpt. Ignacy Alejski stoi w II rzędzie, trzeci z prawej.
Grób kpt. Ignacego Alejskiego na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W roku 1923 pododdziały 73 pułku piechoty stacjonowały w Katowicach i Szczakowej.
  2. Zarządzenie B.P.L. 8003-III-28.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wojewoda 2016 ↓, s. 19.
  2. Przyjemski 1929 ↓, s. 16.
  3. Przyjemski 1929 ↓, s. 26.
  4. Przyjemski 1929 ↓, s. 26, 30.
  5. Spis oficerów służących czynnie w dniu 01.06.1921 ↓, s. 201, 539.
  6. Lista starszeństwa oficerów zawodowych 1922 ↓, s. 106.
  7. Rocznik oficerski 1923 ↓, s. 334.
  8. Rocznik oficerski 1924 ↓, s. 294.
  9. Rocznik oficerski 1923 ↓, s. 439.
  10. Rocznik oficerski 1924 ↓, s. 381.
  11. Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 30.
  12. Rocznik oficerski 1932 ↓, s. 544.
  13. a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 564.
  14. Ciesielski 2008 ↓, s. 276, 288, 291, 295, 296, 299.
  15. Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce. Wykazy imienne poruczników 1926/1927 - część I ↓, s. 366.
  16. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 III 1928, s. 52.
  17. Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 224.
  18. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1930 ↓, s. 111.
  19. Rocznik oficerski 1932 ↓, s. 65.
  20. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1933 ↓, s. 65.
  21. a b Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 4 z 19 III 1933, s. 60.
  22. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1935 ↓, s. 62, 183-185, 194.
  23. a b Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 XI 1937, s. 39.
  24. Ciesielski 2008 ↓, s. 241.
  25. a b c Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 35.
  26. a b Ciesielski 2008 ↓, s. 305.
  27. Kraiński i Pekról 1992 ↓, s. 27.
  28. Lista oficerów więzionych w obozie Woldenberg ↓, poz. 17.
  29. Przyjemski 1929 ↓, s. 30.
  30. a b Na podstawie https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/29/Kapitan_Ignacy_Alejski.jpg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]