Ineta Radēviča

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ineta Radēviča
Ilustracja
Ineta Radeviča, Barcelona 2010
Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1981
Krasław

Wzrost

176 cm

Trener

Igor Ter-Owanesjan

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Łotwa
Mistrzostwa świata
srebro Taegu 2011 skok w dal
Mistrzostwa Europy
złoto Barcelona 2010 skok w dal
Młodzieżowe mistrzostwa Europy
brąz Bydgoszcz 2003 skok w dal
brąz Bydgoszcz 2003 trójskok

Ineta Radēviča (ur. 13 lipca 1981 w Krasławie) – łotewska lekkoatletka specjalizująca się w skoku w dal oraz trójskoku

Międzynarodową karierę rozpoczynała w roku 1999 od startu w mistrzostwach Europy juniorów, a w 2000 brała udział w mistrzostwach świata juniorów. W 2003 wywalczyła dwa brązowe medale (w skoku w dal i trójskoku) podczas rozegranych w Bydgoszczy młodzieżowych mistrzostw Europy. Bez powodzenia startowała w igrzyskach olimpijskich w Atenach (2004). W 2009 miała przerwę w startach i urodziła dziecko. Złota medalistka mistrzostw Europy w skoku w dal z roku 2010. W barwach Europy brała udział w pucharze interkontynentalnym w Splicie (2010). W 2011 zdobyła brąz mistrzostw świata, lecz w 2017 roku przyznano jej srebrny medal po dyskwalifikacji Olgi Kuczerienko[1]. Stawała na podium mistrzostw Łotwy, reprezentowała kraj w pucharze Europy. Podczas studiowania w Stanach Zjednoczonych zdobywała medale mistrzostw NCAA. Rekordzistka Łotwy w skoku w dal.

Jej mężem jest Piotr Sczastliwy, rosyjski hokeista. 12 lutego 2009 roku Ineta urodziła syna[2] Marksa[3].

W październiku 2012 została odznaczona Orderem Trzech Gwiazd IV klasy[4], a w grudniu 2012 ogłosiła zakończenie kariery sportowej[5].

W maju 2019 roku po ponownej analizie próbek pobranych od niej podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w Londynie została zdyskwalifikowana za użycie środków dopingujących[6] – anulowane zostały wszystkie jej starty odbyte między 8 sierpnia 2012 a 7 sierpnia 2014, a także otrzymała ona dwuletnią dyskwalifikację, które bieg kończy się 21 listopada 2020[7].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
1999 Mistrzostwa Europy juniorów Łotwa Ryga skok w dal el. – 17. miejsce 5,70
2000 Mistrzostwa świata juniorów Chile Santiago skok w dal el. – 14. miejsce 5,93
2000 II liga pucharu Europy Litwa Kowno trójskok 5. miejsce 12,80
2002 I liga pucharu Europy Hiszpania Sewilla skok w dal 5. miejsce 6,06
2002 I liga pucharu Europy Hiszpania Sewilla trójskok 5. miejsce 13,36
2003 II liga pucharu Europy Dania Århus skok w dal 1. miejsce 6,45
2003 II liga pucharu Europy Dania Århus trójskok 1. miejsce 13,70
2003 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz skok w dal Bronze medal europe.svg 3. miejsce 6,70
2003 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz trójskok Bronze medal europe.svg 3. miejsce 14,04
2004 Halowe mistrzostwa świata Węgry Budapeszt skok w dal el. – 20. miejsce 6,37
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny skok w dal el. – 12. miejsce[8] 6,53
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny trójskok el. – 20. miejsce 14,12
2005 Halowe mistrzostwa Europy Hiszpania Madryt skok w dal 4. miejsce 6,58
2005 II liga pucharu Europy Estonia Tallinn skok w dal 1. miejsce 6,80
2005 Mistrzostwa świata Finlandia Helsinki skok w dal el. – 21. miejsce 6,18
2006 Halowe mistrzostwa świata Rosja Moskwa skok w dal 4. miejsce 6,54
2006 I liga pucharu Europy Czechy Praga skok w dal 4. miejsce 6,22
2007 Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Birmingham skok w dal 8. miejsce 6,40
2008 Halowe mistrzostwa świata Hiszpania Walencja skok w dal 6. miejsce 6,54
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona skok w dal Gold medal europe.svg 1. miejsce 6,92
2010 Puchar interkontynentalny Chorwacja Split skok w dal 4. miejsce 6,55
2011 Halowe mistrzostwa Europy Francja Paryż trójskok el. – 12. miejsce 13,89
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Daegu skok w dal Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 6,76
2012 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki skok w dal 5. miejsce 6,55
2012 Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn skok w dal 4. miejsce DSQ 6,88

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Ineta Radēviča na mistrzostwach świata w Taegu (2011)
Konkurencja Wynik Data Miejsce Uwagi
Skok w dal 6,92 28 lipca 2010 Hiszpania Barcelona rekord Łotwy
Skok w dal (hala) 6,67 2 marca 2007 Wielka Brytania Birmingham
Trójskok 14,12[9] 21 sierpnia 2004 Grecja Ateny
Trójskok (hala) 13,89 27 stycznia 2010 Rosja Moskwa
4 marca 2011 Francja Paryż

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. IAAF WORLD CHAMPIONSHIPS MEDAL REALLOCATION CEREMONIES IN LONDON, gbrathletics [dostęp 2017-08-09] (ang.).
  2. У Петра Счастливого родился сын. championat.com, 2009-02-13. [dostęp 2013-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-07)]. (ros.).
  3. Ineta Radēviča sapņo arī par meitiņu. delfi.lv, 2011-10-12. [dostęp 2013-12-21]. (łot.).
  4. Jānis Pārums: Pļaviņš, Šmēdiņš un Radeviča saņems Triju Zvaigžņu ordeņus. sportacentrs.com, 2012-10-30. [dostęp 2013-12-21]. (łot.).
  5. Andrejs Siliņš: Ineta Radeviča beidz sportistes karjeru. sportacentrs.com, 2012-12-21. [dostęp 2013-12-21]. (łot.).
  6. IOC Disciplinary Commission Decision. IOC, 2019-05-08. [dostęp 2019-05-22]. (ang.).
  7. LATEST SANCTIONS FOR DOPING AND NON-DOPING VIOLATIONS SEPTEMBER 2019. athleticsintegrity.org. [dostęp 2019-11-11]. (ang.).
  8. Radeviča zajęła 13. miejsce w eliminacjach (12 zawodniczek awansowało do finału). Już po igrzyskach zdyskwalifikowano za doping Amerykankę Marion Jones, zatem Łotyszka została przesunięta na 12. pozycję.
  9. 12 czerwca 2010 w Lizbonie uzyskała wynik 14,40. Siła wiatru wynosiła jednak + 2,4 m/s, a żeby wynik można było zostać za oficjalny nie może być on silniejszy niż 2,0 m/s.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]