Język bacbijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bacba motdżiti
Obszar Gruzja, miejscowość Zemo-Alweni w Kachetii
Liczba mówiących 3 420
Klasyfikacja genetyczna Języki kaukaskie
*Języki nach-dagestańskie
**Języki nachskie
***Język bacbijski
Pismo/alfabet gruzińskie
Status oficjalny
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-1
Kod ISO 639-2 cau
Kod ISO 639-3 bbl
IETF bbl
Glottolog bats1242
Ethnologue bbl
WALS ttu
SIL {{{sil}}}
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język bacbijski, cowa-tuszyński (bacb. Bacbi, Cowa-Tusz) – język, należący do nach-dagestańskiej rodziny językowej, którym posługuje się licząca 3 tysiące ludzi wspólnota Bacbów, mieszkających po południowej stronie Kaukazu, w miejscowości Zemo-Alweni w Kachetii (dystrykt Achmeta). W obrębie języka istnieje tylko jeden dialekt. Język bacbijski nie jest zrozumiały dla pozostałych narodów nachskich tj.Czeczenów i Inguszy, pomimo tego, iż stanowi najpewniej kontynuację języka inguskich kolonizatorów, którzy osiedlili się w Tuszetii w wiekach średnich. Jego druga nazwa jest związana z faktem, iż do XIX w. Bacbowie stanowili jeden z czterech klanów Tuszetii, o nazwie - Cowata.