Język karatajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
КIирли мицIи
Obszar Federacja Rosyjska (Dagestan)
Liczba mówiących ok. 6 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki kaukaskie
 Północno-wschodnie
  Języki dagestańskie
   Zespół awaro-didojski
    Języki andyjskie
     Język karatajski
Pismo/alfabet brak piśmiennictwa
Status oficjalny
UNESCO 3 zdecydowanie zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-1
Kod ISO 639-3 kpt
IETF kpt
Glottolog kara1474
Ethnologue kpt
WALS krt
SIL KPT
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język karatajski (nazwa własna КIирли мицIи) – jeden z niewielkich języków kaukaskich, używany przez Karatajów. Należy do języków andyjskich w zespole awaro-didojskim, tworzącym podgrupę wśród języków dagestańskich w grupie północno-wschodniej (nachsko-dagestańskiej) języków kaukaskich. Karatajski jest blisko spokrewniony z językiem achwaskim.

Język ten używany jest według różnych szacunków od ok. 5 tys. osób (1990 r.) do 6 tys. (według spisu powszechnego w 2000 r.), w osiedlu Karata (południowy Dagestan) oraz kilku innych, niewielkich wioskach w okolicy. Nazwa języka wywodzi się od nazwy największej wsi, w której zamieszkują użytkownicy języka.

Język ten nie wykształcił piśmiennictwa. Jest używany wyłącznie w sytuacjach nieformalnych, w domu, wśród przyjaciół. W charakterze języka literackiego używany jest język awarski, jako największy język literacki Dagestanu. Niektórzy Karatajowie znają także rosyjski, jako język urzędowy Federacji Rosyjskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]