Język hakka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
客家話/客家话 Hak-kâ-fa
Obszar Chińska Republika Ludowa, Hongkong, Makau, Republika Chińska, Korea Północna, Korea Południowa, Wietnam, Singapur, Filipiny, Kambodża, Malezja i inne kraje
Liczba mówiących około 30 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna Chińsko-tybetańska
Pismo/alfabet pismo chińskie
Status oficjalny
Regulowany przez ?
Kody języka
Kod ISO 639-1 zh
Kod ISO 639-2 chi
Kod ISO 639-3 hak
IETF hak
Glottolog hakk1236
BPS 1161 0
WALS hak
SIL {{{sil}}}
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język hakka (chin. trad.: 客家話, chin. upr.: 客家话, pinyin: Kèjiāhuà; język hakka: Hak-kâ-fa) – jeden z języków chińskich, używany głównie w południowych Chinach, w wielu lokalnych wersjach dialektalnych, w prowincjach Guangdong, Fujian, Jiangxi, Kuangsi, Syczuan, Hunan i regionie autonomicznym Kuejczou, a także na wyspie Hajnan i na Tajwanie.

Zasięg geograficzny języka hakka

Język hakka nie jest wzajemnie zrozumiały dla użytkowników innych odmian języka chińskiego, z wyjątkiem języka kantońskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chinese, Hakka (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2010-12-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]