Jacek Inglot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Inglot
Ilustracja
Jacek Inglot, 2018
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1962
Siedlec Trzebnicki
Dziedzina sztuki literatura (fantastyka naukowa)
Jacek Inglot podczas Polconu 2015 w Poznaniu. Panel dyskusyjny o posthumanizmie i transhumanizmie

Jacek Inglot (ur. 5 czerwca 1962 w Siedlcu Trzebnickim[1]) – polski pisarz, tworzący głównie w gatunku science fiction.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące Nr 1 we Wrocławiu i filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Po studiach pracował jako nauczyciel w LO nr 1[1][2]. Obecnie mieszka we Wrocławiu.

Debiutował opowiadaniem Dira necessitas („Feniks” 2', 1986). Autor powieści Inquisitor (1996) i Quietus (1997) (obie nominowane do Nagrody im. Janusza A. Zajdla) oraz zbioru opowiadań Bohaterowie do wynajęcia (2004) (wspólnie z Andrzejem Drzewińskim). Od 2004 publikuje również opowiadania będące satyrą na polski fandom fantastyczny, takie jak Las liberte i Brzózka i mistrzowie (opublikowane wbrew woli autora jako Brzózka i bohaterowie), które ukazały się w miesięczniku „Science Fiction”. Publikował opowiadania i teksty publicystyczne w „Feniksie”, „Nowej Fantastyce”, „SFinksie” oraz „Playboyu”.

Stypendysta Literacki Fundacji PGZ w konkursie na powieść #WOLNOŚĆ_czytaj_dalej (w Kapitule m.in. prof. Jarosław Klejnocki i Jacek Komuda)[3][4].

Jego pierwszą powieścią o tematyce współczesnej jest Porwanie Sabinek (2008).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]