Jampol (obwód winnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jampol
Ямпіль
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Rejon jampolski
Data założenia 1600
Prawa miejskie 1985
Powierzchnia 9,5 km²
Populacja (2018)
• liczba ludności

11 101[1]
Nr kierunkowy +380-4336
Kod pocztowy 24500-24503
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Jampol
Jampol
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Jampol
Jampol
Ziemia48°14′39″N 28°16′36″E/48,244167 28,276667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Jampol (ukr. Ямпіль, trb. Jampil) – miasto w obwodzie winnickim na Ukrainie, siedziba władz rejonu jampolskiego. Historycznie położone na Podolu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mapa województwa bracławskiego z 1648 r. z zaznaczonym Jampolem pod nazwą Iampol (w południowo-zachodniej części województwa)

Miasto powstało w 1600 roku.

Quote-alpha.png
Jampol nad Dniestrem od północy zasłoniony górą. Dniestr go széroki ozdabia. Sadzą tu winogrona, które dojrzewają; nie różnią się od węgierskich i są przesadzone z Węgier[2].

Po 1783 roku Antoni Protazy Potocki zakupił część Jampola, gdzie urządził port i magazyny, które obsługiwała Kompania Handlowa Polska w celu eksportu przez port w Chersoniu zboża do Marsylii. Prywatne miasto szlacheckie położone w województwie bracławskim było w 1789 roku własnością Prota Potockiego[3]. W 1792 w Jampolu stacjonowała 8 Brygada Kawalerii Narodowej.

W II rozbiorze Polski zagarnięty przez Rosję. Pod rozbiorami siedziba powiatu jampolskiego guberni podolskiej oraz gminy Jampol(ukr.) w tymże powiecie.

W trakcie wojny polsko-bolszewickiej w sierpniu 1919 Jampol został zajęty przez 51 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych Wojska Polskiego.

Ludność w 1989 liczyła 11 937 mieszkańców[4]

W 2013 liczyła 11 300 mieszkańców[5].

Zamek, dwór[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Jampolu[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.15
  2. Eustachy Iwanowski, Rozmowy o polskiéj koronie, na str. 541
  3. Микола Крикун, Воєводства Правобережної України у XVI–XVIII століттях: Статті і матеріали, Lwów 2012, s. 528.
  4. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  5. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.44
  6. a b Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 10: Województwo bracławskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 133-135, ISBN 83-04-04314-9, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]