Jan Boklöv

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Boklöv
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1966
Szwecja Gällivare, Szwecja
Klub Koskullskulle AIF
Wzrost 168 cm
Debiut w PŚ 30 grudnia 1986, Oberstdorf
(12. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 1986, Oberstdorf
(12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 4 marca 1988, Lahti
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 10 grudnia 1988,
Lake Placid
Dorobek medalowy
Puchar świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1988/1989
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce[1]
1988/1989

Jan Mauritz Boklöv (ur. 14 kwietnia 1966 w Gällivare) – szwedzki skoczek narciarski, zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej zadebiutował podczas mistrzostw świata w Seefeld w 1985. W konkursach indywidualnych zajął 39. miejsce na dużej skoczni oraz 48. miejsce na normalnym obiekcie. W grudniu 1986 po raz pierwszy wystąpił w zawodach Pucharu Świata, startując w 35. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Wtedy też po raz pierwszy w międzynarodowych zawodach Boklöv zaprezentował nowy styl skakania. W połowie lat 80., podczas jednego z treningów na skoczni w Lugnet w Falun, po złym wybiciu z progu zaobserwował, że znacznie dłuższe odległości można uzyskać dzięki innemu sposobowi prowadzenia nart. Dotychczasowe prowadzenie równoległe zastąpił nieco rozwartym, pod kątem około 30 stopni. Spotkał się z krytyką i nieprzychylnym traktowaniem przez sędziów, jednak niskie oceny za styl (14–15 pkt zamiast 18–19 jak w większości przypadków) rekompensował odległościami. Styl, ostatecznie nazwany stylem "V" (układ nart przypomina literę "V"), został zaakceptowany przez Międzynarodową Federację Narciarską, kiedy okazało się, że nie tylko pozwala osiągać dalsze odległości (co za tym idzie podnosi widowiskowość skoków), ale także jest bezpieczniejszy dla zawodników.

W sezonie 1986/1987, skacząc nowym stylem zajął między innymi 12. miejsce w Oberstdorfie (pierwsze punkty w karierze), 10. miejsce w Innsbrucku oraz 14. miejsce w Planicy. Wystarczyło to do zajęcia 45. miejsca w klasyfikacji generalnej. Równocześnie zajął 16. miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 1986/1987 Pucharu Świata w lotach. Wziął też udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987, gdzie uplasował się na 27. pozycji w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął ósme miejsce w konkursie drużynowym. Rok później wystartował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując osiemnaste miejsce na skoczni dużej i 28. miejsce na normalnej. W zawodach drużynowych Szwedzi z Boklövem w składzie zajęli siódme miejsce. W marcu 1988 podczas mistrzostw świata w lotach w Oberstdorfie zajął 14. miejsce. Parę dni przed tymi mistrzostwami Boklöv po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 4 marca 1988 drugie miejsce w konkursie w Lahti. Łącznie w sezonie 1987/1988 dwukrotnie zajmował drugie miejsce w zawodach, co dało mu 10. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Największe sukcesy osiągnął w sezonie 1988/1989. Już w drugich zawodach cyklu, 10 grudnia 1988 w Lake Placid odniósł pierwsze zwycięstwo w karierze. Po tym jak zajął ósme miejsce w Oberstdorfie, dwunaste w Garmisch-Partenkirchen, pierwsze w Innsbrucku i trzecie w Bischofshofen znalazł się na piątej pozycji w klasyfikacji końcowej 37. Turnieju Czterech Skoczni. W nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 1988/1989 PŚ w lotach był trzeci, wyprzedzili go jedynie Ole Gunnar Fidjestøl oraz Mike Holland. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 był dziesiąty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 21. miejsce. W konkursie drużynowym reprezentacja Szwecji zajęła piąte miejsce. Łącznie w tym sezonie ośmiokrotnie stawał na podium – wygrał pięć razy i trzy razy zajął 3. miejsce. Dzięki temu sięgnął po Puchar Świata w skokach, wyprzedzając Jensa Weißfloga i Dietera Thomę. Po tym sezonie stało się jasne, że nowy styl stanowi poważną konkurencję dla stosowanego powszechnie stylu klasycznego.

W sezonie 1989/1990 Boklöv osiągał słabsze wyniki, ostatni raz na podium stanął 9 grudnia 1989 w Lake Placid, gdzie był trzeci. W 1990 zajął 27. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ostatecznie 14. miejsce. Od sezonu 1990/1991 inni zawodnicy zaczęli odnosić zwycięstwa skacząc nowym stylem. Boklöv wziął także udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął 47. miejsce na normalnej skoczni, a w konkursie drużynowym był dziewiąty. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie w 1992, gdzie zajął 28. miejsce. Wystąpił także w czterech konkursach sezonu 1992/1993, jednak w żadnym nie zdobył punktów. Ostatni oficjalny występ zaliczył 31 stycznia 1993 na skoczni Kulm w Tauplitz.

Na arenie krajowej Jan Boklöv był między innymi ośmiokrotnym mistrzem Szwecji: w 1985, 1986, 1987 i 1989 na normalnej skoczni, a w latach 1986, 1988, 1989 i 1990 na dużej.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
28. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 229.1 pkt -51.3 pkt Finlandia Matti Nykänen
18. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 224.0 pkt -38.6 pkt Finlandia Matti Nykänen
7. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo[2] 634.4 pkt -94.7 pkt  Finlandia
47. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 222.8 pkt -47.3 pkt Austria Ernst Vettori
9. 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[3] 644.4 pkt -129.3 pkt  Finlandia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
39. 20 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża indywidualnie 224.2 pkt -63.0 pkt Norwegia Per Bergerud
48. 26 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia normalna indywidualnie 225.3 pkt -57.9 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
8. 17 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[4] 634.1 pkt -102.1 pkt  Finlandia
27. 20 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 224.4 pkt -26.0 pkt Czechosłowacja Jiří Parma
21. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 218.5 pkt -52.0 pkt Finlandia Jari Puikkonen
5. 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[5] 645.0 pkt -62.5 pkt  Finlandia
10. 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 114.5 pkt -10.7 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
14. 13 marca 1988 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Loty indywidualnie 364.0 pkt -44.5 pkt Norwegia Ole Gunnar Fidjestøl
27. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 357.7 pkt -49.0 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Dieter Thoma
28. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 392.5 pkt -137.5 pkt Japonia Noriaki Kasai

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 4 marca 1988 Finlandia Lahti Salpausselkä 214.8 pkt 2. -6.9 pkt Matti Nykänen
2. 6 marca 1988 Finlandia Lahti Salpausselkä 208.4 pkt 2. -2.9 pkt Matti Nykänen
3. 10 grudnia 1988 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 228.5 pkt 1. - -
4. 18 grudnia 1988 Japonia Sapporo Ōkurayama 222.0 pkt 1. - -
5. 4 stycznia 1989 Austria Innsbruck Bergisel 215.0 pkt 1. - -
6. 6 stycznia 1989 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 218.5 pkt 3. -3.5 pkt Mike Holland
7. 15 stycznia 1989 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-120 209.0 pkt 1. - -
8. 29 stycznia 1989 Francja Chamonix Tremplin aux Bossons 220.0 pkt 1. - -
9. 8 marca 1989 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 231.5 pkt 3. -4.5 pkt Jens Weißflog
10. 19 marca 1989 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-180 356.1 pkt 3. -2.4 pkt Ole Gunnar Fidjestøl
11. 9 grudnia 1989 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 234.0 pkt 3. -10.5 pkt Ernst Vettori

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon Pucharu Świata 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1991/1992 - - - -
1990/1991 - - - -
1989/1990 - - 1 1
1988/1989 5 - 3 8
1987/1988 - 2 - 2
1986/1987 - - - -
suma 5 2 4 11

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1982/1983
Cortina d'Ampezzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sankt Moritz Gstaad Engelberg Vikersund Vikersund Vikersund Falun Falun Lahti Lahti Baerum Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 55 47 - - - - - - 0
Sezon 1984/1985
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Cortina d'Ampezzo Sapporo Sapporo Sankt Moritz Engelberg Harrachov Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Oslo Štrbské Pleso Štrbské Pleso punkty
- - - - - - - - - - - - - - 50 72 - 35 49 - - 0
Sezon 1985/1986
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Klingenthal Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Sankt Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - 21 18 42 28 26 38 45 31 16 28 - - 0
Sezon 1986/1987
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Štrbské Pleso Štrbské Pleso Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Planica Planica Raelingen Oslo punkty
- - - - - 12 82 10 87 79 42 28 - - 84 78 67 45 14 - - 12
Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio Sankt Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
47 51 15 11 9 11 32 45 59 74 - 16 10 59 2 2 29 39 45 64 64
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
34 4 1 8 8 1 8 12 1 3 25 1 4 8 1 5 3 3 14 10 247
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane Sankt Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
4 5 3 6 36 11 25 39 49 36 37 11 35 34 15 28 40 29 10 9 41 14 12 16 28 80
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnäs Falun Trondheim Oslo Planica Planica Štrbské Pleso punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 22 14 16 2
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Sankt Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
- - 25 31 33 q 48 q 63 40 34 30 24 27 35 57 23 12 45 28 - 4
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
q q - 57 57 - - - - - 33 32 - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klasyfikacja nieoficjalna, ponieważ Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany od sezonu 1979/1980 do sezonu 1989/1990
  2. Skład drużyny: Per-Inge Tällberg, Anders Daun, Jan Boklöv, Staffan Tällberg
  3. Skład drużyny: Mikael Martinsson, Magnus Westman, Jan Boklöv, Staffan Tällberg
  4. Skład drużyny: Thomas Nordgren, Magnus Åström, Per-Inge Tällberg, Jan Boklöv
  5. Skład drużyny: Thomas Nordgren, Mikael Martinsson, Staffan Tällberg, Jan Boklöv

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]