Halvor Egner Granerud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halvor Egner Granerud
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1996
Oslo, Norwegia
Klub Asker Skiklubb
Debiut w PŚ 5 grudnia 2015 w Lillehammer (dyskwalifikacja)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 2016 w Oberstdorfie (28. miejsce)
Rekord życiowy 240,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (11 lutego 2016)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Ałmaty 2015 drużynowo
srebro Râșnov 2016 drużynowo

Halvor Egner Granerud (ur. 29 maja 1996 w Oslo) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Asker Skiklubb. Mistrz świata juniorów w drużynie z Ałmaty 2015 i srebrny medalista z Râșnowa 2016. Medalista mistrzostw kraju. Prawnuk pisarza Thorbjørna Egnera[1].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

13 lipca 2013 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W konkursie w Villach zajął 30. miejsce. 20 lutego 2014 w Seefeld po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. W debiucie zajął 34. miejsce, a następnego dnia był 52[2].

13 września 2014 w Klingenthal zdobył punkty Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajmując 16. miejsce. Pierwsze punkty w zimowej części cyklu wywalczył w grudniu 2014 w Renie, zajmując 13. i 23. pozycję. W trakcie sezonu 2014/2015 dwukrotnie odniósł zwycięstwo w cyklu: w lutym w Lahti oraz w marcu w Titisee-Neustadt. Podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Ałmaty zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie zajął 20. miejsce[3].

5 grudnia 2015 w Lillehammer zadebiutował w konkursie Pucharu Świata. Został w nim zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon. W kolejnych tygodniach kilkukrotnie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego i został powołany na konkursy Turnieju Czterech Skoczni, w których jednak zajmował miejsca poza trzydziestką. 24 lutego 2016 zdobył srebrny medal w drużynie męskiej na mistrzostwach świata juniorów. Indywidualnie zajął 17., a w drużynie mieszanej 4. pozycję[4].

W sierpniu 2016 dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce Letniego Grand Prix. 30 grudnia 2016 w Oberstdorfie zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 28. miejsce. W dalszej części sezonu najwyżej w tym cyklu sklasyfikowany był na 16. pozycji, 16 lutego 2017 w Pjongczangu. Oprócz tego dwukrotnie zwyciężył w Pucharze Kontynentalnym[5].

W Letnim Grand Prix 2017 najwyżej klasyfikowany był, dwukrotnie, na 5. miejscu. W zimowej części sezonu 2017/2018 regularnie startował w Pucharze Świata, najczęściej zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. W najlepszym występie – 16 grudnia 2017 w Engelbergu – zajął 5. pozycję, w styczniu 2018 był zaś 9. w Zakopanem[6]. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2017/2018 zakończył na 20. miejscu z 280 punktami[7].

W lipcu 2018 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Wiśle. W Pucharze Świata 2018/2019 najlepsze wyniki osiągał w środkowej części sezonu. Najwyżej klasyfikowany był na 4. pozycji, w zawodach w Sapporo 27 stycznia 2019[8]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 15. lokacie z 422 punktami[7]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, gdzie zajął 33. miejsce indywidualnie na skoczni dużej oraz 5. w drużynie męskiej[8].

Zdobywał medale mistrzostw Norwegii. Indywidualnie był trzeci latem 2016[9] i 2017[10] oraz drugi zimą 2019[11]. W drużynie, reprezentując okręg Akershus, zdobył brąz w 2014[12], złoto w 2015[13] i latem 2016[14] oraz srebro w 2019[15].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 33. miejsce (K-120)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 5. miejsce (K-120)[a]

Starty H.E. Graneruda na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 116,5 m 103,0 pkt 176,4 pkt Markus Eisenbichler
5. 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[a] 117,5 m 121,5 m 900,2 pkt (223,4 pkt) 87,3 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 20. miejsce
2016 Rumunia Râșnov 17. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty złoty medal[b]
2016 Rumunia Râșnov srebrny medal[c], 4. miejsce (drużyna mieszana)[d]

Starty H.E. Graneruda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
20. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 96,5 m 96,0 m 240,3 pkt 29,6 pkt Johann André Forfang
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[b] 97,5 m 100,0 m 893,3 pkt (213,2 pkt)
17. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 90,5 m 87,5 m 217,2 pkt 31,8 pkt David Siegel
4. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[d] 86,5 m 99,5 m 828,2 pkt (224,9 pkt) 54,6 pkt Słowenia
2.Silver medal with cup.svg 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[c] 99,5 m 92,0 m 838,4 pkt (237,8 pkt) 28,3 pkt Niemcy

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 42.
2017/2018 20.
2018/2019 15.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - 46 36 - - q - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
36 32 q - - - - 28 47 34 37 50 47 - - - - 45 26 23 16 q 22 21 q - 50
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
24 22 33 18 37 5 19 23 16 21 32 25 9 17 19 - 12 12 14 11 28 20 280
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
q 24 27 9 37 16 21 q 9 - 7 25 13 5 7 4 8 15 33 5 14 14 q 47 32 28 36 28 422
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 55.
2016/2017 32.
2017/2018 24.
2018/2019 35.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 45.
2018 22.
2019 37.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 19.
2019 14.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 21.
2019 30.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 37.
2017/2018 20.
2018/2019 24.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015 niesklasyfikowany
2016 22.
2017 18.
2018 20.
2019 22.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 lipca 2018 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,5 m 129,0 m 267,0 pkt 3. 13,6 pkt Kamil Stoch

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2019

2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS106 Czajkowski HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
- - - - - - - - - - 46 0
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - 18 7 10 12 - - - - 97
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- 5 19 18 24 16 5 - - 137
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
3 - - 7 - - - - - 96
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
11 - 13 14 - - 15 12 100
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2013/2014 niesklasyfikowany
2014/2015 16.
2015/2016 8.
2016/2017 17.
2017/2018 24.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 14 lutego 2015 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 123,5 m 125,0 m 267,4 pkt
2. 1 marca 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 125,5 m 121,0 m 221,0 pkt
3. 27 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 128,0 m 142,5 m 302,5 pkt
4. 26 lutego 2017 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 134,0 m 131,5 m 243,4 pkt
5. 11 lutego 2018 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 126,5 m 143,0 m 263,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 14 lutego 2015 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 123,5 m 125,0 m 267,4 pkt 1.
2. 1 marca 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 125,5 m 121,0 m 221,0 pkt 1.
3. 11 grudnia 2015 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 106,0 m 102,5 m 268,3 pkt 2. 9,4 pkt Andrzej Stękała
4. 12 grudnia 2015 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 105,0 m 108,0 m 258,7 pkt 2. 11,0 pkt Tilen Bartol
5. 19 grudnia 2015 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 96,0 m 97,0 m 253,1 pkt 3. 13,1 pkt Karl Geiger
6. 4 marca 2016 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 107,0 m 113,5 m 261,9 pkt 3. 1,3 pkt Rok Justin
7. 5 marca 2016 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 115,5 m 114,5 m 263,4 pkt 3. 12,0 pkt David Siegel
8. 27 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 128,0 m 142,5 m 302,5 pkt 1.
9. 26 lutego 2017 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 134,0 m 131,5 m 243,4 pkt 1.
10. 10 lutego 2018 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 134,0 m 125,0 m 268,7 pkt 3. 22,8 pkt Marius Lindvik
11. 11 lutego 2018 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 126,5 m 143,0 m 263,8 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2013/2014
Rena HS111 Rena HS111 Lahti HS130 Lahti HS130 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Courchevel HS96 Courchevel HS96 Sapporo HS100 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Falun HS100 Falun HS100 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 34 52 - - - - - 0
Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
13 23 17 - - 13 15 - - - 27 24 - - - 1 4 23 8 12 31 1 - - - - 401
Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
2 2 6 3 4 - - - - 16 23 38 7 11 - - 12 28 - - - - - 3 3 - - 538
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
8 12 10 27 17 1 4 - - - - - - - 36 35 - - - - - - 21 1 12 4 - - - - 430
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 3 1 33 5 5 4 - - - - - 300
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 57.
2015 18.
2016 9.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 19 września 2015 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 101,5 m 99,5 m 250,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 19 września 2015 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 101,5 m 99,5 m 250,8 pkt 1.
2. 10 września 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 129,5 m 126,0 m 270,7 pkt 2. 7,0 pkt Joacim Ødegård Bjøreng
3. 11 września 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 131,0 m 139,0 m 236,3 pkt 3. 22,9 pkt Markus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2018

2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
- - - - - - - - 16 30 28 25 25 18 44
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 35 39 - - - - 6 19 1 8 56 56 184
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 2 3 11 20 9 6 8 16 291
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Joacim Ødegård Bjøreng, Halvor Egner Granerud, Phillip Sjøen, Johann André Forfang
  3. a b Skład zespołu: Marius Lindvik, Are Sumstad, Robin Pedersen, Halvor Egner Granerud
  4. a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Halvor Egner Granerud, Silje Opseth, Marius Lindvik

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. TCS: Halvor Egner Granerud, czyli norweski „artysta” na skoczni. eurosport.onet.pl, 2015-12-31. [dostęp 2015-12-31].
  2. GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  3. GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  4. GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  5. GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  6. GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  7. a b GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  8. a b GRANERUD Halvor Egner - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-09-25].
  9. Dominik Formela: Tande i Lundby najlepsi w Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-29. [dostęp 2018-08-10].
  10. Dominik Formela: Tande i Lundby letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2017-10-28. [dostęp 2018-08-10].
  11. Dominik Formela: Markeng i Opseth mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2019-03-30. [dostęp 2019-09-25].
  12. Adrian Dworakowski: Zespół Bardala drużynowym Mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2014-03-30. [dostęp 2018-08-10].
  13. Martyna Szydłowska: Akershus mistrzem Norwegii. Sorsell, Sklett i Ingvaldsen zakończyli karierę. skokinarciarskie.pl, 2015-03-29. [dostęp 2018-08-10].
  14. Dominik Formela: Akershus drużynowym mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-30. [dostęp 2018-08-10].
  15. NM Laghopp 2018 (norw.). skiforbundet.no, 2019-03-30. [dostęp 2019-09-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]