Jan Szmidt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Franciszek Szmidt
Jan Szmidt podczas konferencji w Senacie (2014)
Jan Szmidt podczas konferencji
w Senacie (2014)
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1952
Biłgoraj
Profesor nauk technicznych
Specjalność: mikroelektronika
Alma Mater Politechnika Warszawska
Doktorat 1985
Habilitacja 24 września 1996
Profesura 10 października 2005
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Warszawska
Stanowisko profesor zwyczajny
Dziekan
Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych
Okres spraw. 2008–2012
Rektor
Okres spraw. 2012–2020
Poprzednik Włodzimierz Kurnik
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Jan Franciszek Szmidt (ur. 3 grudnia 1952 w Biłgoraju) – polski elektronik, profesor nauk technicznych, rektor Politechniki Warszawskiej w kadencjach 2012–2016 i 2016–2020.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej (1976). Na tej samej uczelni doktoryzował się w 1985, a w 1995 w oparciu o dorobek naukowy i rozprawę zatytułowaną Diamentopodobne warstwy węglowe wytwarzane metodami plazmowymi na potrzeby mikroelektroniki uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 2005 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Uczestniczył w różnych międzynarodowych programach badawczych, był stażystą na Carnegie Mellon University w Pittsburghu. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu mikroelektroniki oraz technologii cienkich warstw.

Od 1976 zawodowo związany z PW, przechodząc kolejne szczeble kariery akademickiej. W 1999 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, a sześć lat później został profesorem zwyczajnym w Instytucie Mikroelektroniki i Optoelektroniki. Był m.in. kierownikiem zespołu laboratoriów i Zakładu Układów Optoelektronicznych i Hybrydowych, prodziekanem ds. rozwoju (2002–2005) oraz dziekanem (2008–2012) Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych. Stanął także na czele Zakładu Technologii Mikrosystemów i Materiałów Elektronicznych. 14 marca 2012 został wybrany na stanowisko rektora Politechniki Warszawskiej na czteroletnią kadencję[1]. 16 marca 2016 uzyskał reelekcję na drugą czteroletnią kadencję[2]. W tym samym roku został przewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich[3].

Jest autorem prac naukowych z zakresu mikroelektroniki i optoelektroniki.

Należał do ZNP w latach 1976–1980, był współorganizatorem NSZZ „Solidarność” na Politechnice Warszawskiej. Był sekretarzem, następnie objął funkcję członka prezydium Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Brązowym, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, a także Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2017 otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Kijowskiej[4]. Wyróżniany również nagrodami resortowymi i uczelnianymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]