Joop Zoetemelk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joop Zoetemelk
Joop zoetemelk.JPG
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1946
Holandia Haga, Holandia
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Meksyk 1968 kolarstwo
(Druż. na czas)
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Złoto
Giavera 1985 Start wspólny
Joop Zoetemelk
Ilustracja
Narodowość  Holandia
Poprzednie drużyny
  • 1970-71 – Mars-Flandria
  • 1972 – Beaulieu-Flandria
  • 1973 – Gitane-Frigecremea
  • 1975-76 – Gan-Mercier-Hutchinson
  • 1977-79 – Miko-Mercier-Vivagel
  • 1980-81 – Ti-Raleigh-Cred
  • 1982-83 – Coop-Mercier
  • 1984-86 – Kwantum Hallen-Decosol-Yok
  • 1987 – Superconfex-Yoko
Największe sukcesy
Mistrzostwo świata
Tour de France 1980
Dorobek medalowy

Hendrik Gerardes Jozef "Joop" Zoetemelk (ur. 3 grudnia 1946 w Hadze) – holenderski kolarz szosowy i torowy, mistrz olimpijski i mistrz świata, zwycięzca Tour de France i Vuelta a España.

Kariera[edytuj]

Pierwszy międzynarodowy sukces w karierze Joop Zoetemelk osiągnął w 1967 roku, kiedy zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Scottish Milk Race. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Meksyku wspólnie z René Pijnenem, Janem Krekelsem i Fedorem den Hertogiem zdobył złoty medal w drużynowej jeździe na czas.

Karierę zawodową Zoetemelk rozpoczął w 1970 i jeszcze w tym samym roku zajął 2. miejsce w Tour de France. Wynik ten powtórzył jeszcze w latach 1971, 1976, 1978, 1979 i 1982. Zwyciężył w 1980. Brał udział w 16 edycjach Tour de France i za każdym razem kończył wyścig, wjeżdżając na Pola Elizejskie w Paryżu; jest to niepobity dotąd rekord. Łącznie przez 22 dni żółtą koszulkę lidera i wygrał w sumie 10 etapów w Wielkiej Pętli. Jego największymi rywalami u szczytu kariery byli Belg Eddy Merckx i francuz Bernard Hinault.

W 1979 zwyciężył również w klasyfikacji generalnej Vuelta a España po dwóch etapowych zwycięstwach. W tym samym wyścigu w 1971 szósty w klasyfikacji generalnej i pierwszy w klasyfikacji górskiej. Wygrywał także jednodniowe klasyki, między innymi: Paryż-Nicea (1974, 1975, 1979), Paryż-Tours (1977 i 1979) i Amstel Gold Race (1987).

W 1985 zdobył złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego zawodowców na mistrzostwach świata w Giavera del Montello. W zawodach tych bezpośrednio wyprzedził Grega LeMonda z USA oraz Włocha Moreno Argentina. Dokonał tego w wieku 38 lat.

Jego syn - Karl Zoetemelk również był kolarzem.

Bibliografia[edytuj]