Miguel Indurain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miguel Indurain
Miguel Indurain en la Vuelta a Castilla y León 2009 (cropped).jpg
Miguel Indurain (2009)
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1964
Villava, Hiszpania
Wzrost 1,88 m
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Atlanta 1996 kolarstwo
(Ind. na czas)
Mistrzostwa świata
Złoto
Duitama 1995 Ind. na czas
Srebro
Oslo 1993 Start wspólny
Srebro
Duitama 1995 Start wspólny
Brąz
Stuttgart 1991 Start wspólny

Miguel Indurain Larraya (ur. 16 lipca 1964 w Villava) – hiszpański kolarz szosowy, mistrz olimpijski oraz czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Miguel Indurain na podjeździe pod Col du Galibier, Tour de France 1993
Miguel Indurain
Pseudonim Miguelón
Drużyna nie startuje od 1997 roku
Strona WWW www.miguel-indurain.info/
Drużyny
1982–1984
1984–1989
1990–1996
Reynolds amateur
Reynolds
Banesto
Największe sukcesy

Wielkie toury Żółta koszulka Tour de France 5 razy z rzędu od 1991 do 1995
12 zwycięstw etapowych (1989-1995)
Różowa koszulka Giro d'Italia 2 razy
(1992, 1993)
4 zwycięstwa etapowe

Od 1991 do 1995 Miguel Indurain pięciokrotnie wygrywał Tour de France ze swoją drużyną Banesto. Był dzięki temu pierwszym kolarzem w historii, któremu udało się wygrać ten wyścig pięć razy z rzędu. W latach 1992 i 1993 wygrywał także w Giro d'Italia. W 1994 ustanowił nowy rekord w jeździe godzinnej – 53,040 km, ale z powodu ustanowionych później przepisów UCI rekord ten został anulowany, podobnie jak inne rekordy z lat 1984-2000.

Na mistrzostwach świata w Duitamie w 1995 roku triumfował w jeździe indywidualnej na czas oraz zdobył drugie miejsce na wyścigu ulicznym, plasując się za swoim rodakiem, Abrahamem Olano. Na rozgrywanych dwa lata wcześniej mistrzostwach świata w Oslo był drugi ze startu wspólnego, przegrywając tylko z Lance'em Armstrongiem. Ponadto na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w 1991 roku był trzeci w tej samej konkurencji. W zawodach tych wyprzedzili go Włoch Gianni Bugno oraz Holender Steven Rooks.

W 1996 Indurain próbował po raz szósty zwyciężyć w Tour de France, jednak po niepowodzeniu na 7. etapie, musiał się zadowolić 11. miejscem w klasyfikacji generalnej, a zwycięzcą całego wyścigu został Duńczyk Bjarne Riis. W tym samym roku na igrzyskach olimpijskich w Atlancie zdobył złoty medal w jeździe indywidualnej na czas. Po tym zwycięstwie Miguel Induráin postanowił zakończyć karierę.

Jego brat, Prudencio, także był kolarzem.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • REAL ORDEN DEL MÉRITO DEPORTIVO ribbon.jpg Krzyż Wielki Orderu Zasług Sportowych (Hiszpania)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]