Juliusz Multarzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juliusz Multarzyński
Ilustracja
Juliusz Multarzyński
(fot. Bartosz Multarzyński)
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1948
Nowa Ruda
Dziedzina sztuki fotografia
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Medal „Za Zasługi dla Fotografii Polskiej”

Juliusz Multarzyński (ur. 16 czerwca 1948 w Nowej Rudzie) – polski artysta fotografik, inżynier, dziennikarz, menedżer kultury, wydawca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Politechniki Wrocławskiej (Katedra Fototechniki, dyplom u Adama Zaleskiego, 1976); Studium Fotografii i Filmu w Centralnym Ośrodku Metodyki Upowszechniania Kultury przy Ministerstwie Kultury i Sztuki (1976); Studiów Podyplomowych Fotografii Naukowej i Technicznej na Uniwersytecie Warszawskim (1985), Podyplomowych Studiów [Menadżerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (1998).

Pracował jako laborant we Wrocławskich Zakładach Włókien Sztucznych (1967–1968); mistrz w Zakładach Przemysłu Jedwabniczego „Silwana” w Gorzowie Wielkopolskim (1972–1974); specjalista technolog w Polskich Zakładach Optycznych w Warszawie (1976–1980); kierownik pracowni fotografii barwnej i reklamowej w Przedsiębiorstwie Usług Filmowych „Polfilm” w Warszawie (1980–1988).

W młodości trenował kolarstwo, podnoszenie ciężarów oraz pływanie; przez wiele letnich sezonów pracował jako ratownik wodny; był instruktorem fotografii w warszawskich domach kultury, nauczycielem w Technikum Fotograficznym w Warszawie oraz wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 1985 roku wykonuje wolny zawód artysty fotografika.

Należy do: Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS, 1987); Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (SDP, 1989), Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych (DSFiTA, dawniej Wrocławskie Towarzystwo Fotograficzne, 1995); Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej – Stowarzyszenie Twórców (członek kapituły, 1996); Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP, 1996); Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF, 1998).

Działalność artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Specjalizuje się w fotografowaniu wydarzeń związanych z muzyką poważną, operą i baletem. Podstawową jego działalnością artystyczną jest wystawiennictwo. Indywidualne wystawy[1] były wielokrotnie prezentowane w najważniejszych ośrodkach kulturalnych w Polsce oraz za granicą (m.in. w takich krajach jak: Japonia, Luksemburg, Niemcy, Norwegia, Rosja, Szwajcaria, Tajwan, Włochy, Ukraina, USA).

Współpracuje z Teatrem Wielkim – Operą Narodową i pozostałymi polskimi scenami operowymi, z Filharmonią Narodową, Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, Instytutem Muzyki i Tańca, wieloma festiwalami muzycznymi, m.in. Festiwalem Chopin w barwach jesieni w Antoninie, Festiwalem im. Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju, Międzynarodowym Festiwalem Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalem im. Stanisława Moniuszki w Kudowie-Zdroju, Festiwalem im. Kiepury w Krynicy, Festiwalem im. Adama Didura w Sanoku, Festiwalem Chopin i Jego Europa w Warszawie, Międzynarodowym Festiwalem „Wratislawia Cantans” oraz wieloma instytucjami kultury.

Współpracował również z Teatrem Muzycznym „Roma” (Bogusław Kaczyński), Polskim Teatrem Tańca (Ewa Wycichowska) i Śląskim Teatrem Tańca (Jacek Łumiński) w Bytomiu oraz teatrami dramatycznymi: Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie (Kazimierz Dejmek), Teatr Komedia (Olga Lipińska), Teatr Północny (Marek Grzesiński), Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy (Zbigniew Zapasiewicz i Maciej Prus).

Wiele prac fotograficznych zostało nagrodzonych na krajowych i międzynarodowych konkursach fotograficznych oraz trafiło do kolekcji muzealnych i prywatnych[2].

W okresie studiów założył i był prezesem Klubu Filmowego „Kwant” przy Politechnice Wrocławskiej.

Wspólnie z przyjacielem Wiesławem Sornatem w roku 2006 założył portal internetowy maestro.net.pl poświęcony operze, baletowi i muzyce poważnej oraz portal bolechow.eu

Najważniejsze wystawy[edytuj | edytuj kod]

  • Spotkanie na Wielkiej Sowie, 1965,
  • Na szlaku, 1971,
  • Pięćdziesiąt baletowych pas, 1987,
  • Jan Paweł II w Teatrze Wielkim, 1991,
  • Nasz Niżyński, 1991,
  • Viva Opera, 1996,
  • Baletowe klimaty, 1996,
  • Opery Krzysztofa Pendereckiego, 1997,
  • Mój Verdi, 2001,
  • Balet, 2002,
  • Daibutai, 2005,
  • Dyrygenci – alfabet ekspresji, 2007,
  • Marcella Sembrich-Kochańska, Polka, artystka świata, 2008,
  • E.T.A. Hoffmann – życie i twórczość, 2009,
  • Pianiści – studium rubato, 2010,
  • Ryszard Wagner na polskich scenach, 2013.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Opublikował łącznie ok. 3000 fotografii w ponad 200 tytułach prasowych.

Od początku swojej działalności artystycznej publikuje fotografie w krajowych i zagranicznych dziennikach i periodykach m.in. w takich jak: „Ruch Muzyczny”, „Wiadomości kulturalne”, „Dialog”, „Tygodnik Solidarność”, „Le Theatre en Pologne”, „Rzeczpospolita”, „Gazeta Wyborcza”, „Ekspress Wieczorny”, „Polityka”, „Przekrój”, „Wprost”, „Kobieta i Życie”, „Pani”, „Twój Styl”, „Marie Claire”, „Foto”, „Magazyn Fotograficzny”, „Fotografia”, „Perspektywy”, „Razem”, „Buhne”, „Opera News”, „Opera National”, „Opern Welt”, „Das Opernglas”, „Ballett International”, „Tanz-la danse suisse”, „Das Orchester”, „Time”, „Le Soir”, „Le Figaro”, „Frankfurter Allgemeine Zeitung”.

Opublikował fotografie w ponad 150 książkach, m.in.

  • Teatr Polski w Warszawie, 1988,
  • Kronika Opery, 1993,
  • The New Grove Dictionary Of Women Composers, Nowy Jork 1994,
  • Nowa Encyklopedia Powszechna, 1995,
  • Galina, 2000,
  • Pół wieku Opery Śląskiej, 2001,
  • Księga Dziesięciolecia Polski Niepodległej, 2001,
  • 100 Lat Filharmonii w Warszawie, 2001,
  • Polska Scena Narodowa. Wizja teatru europejskiego, 2002,
  • Leksykon operowy, Belgrad 2005,
  • Adam Didur i wokaliści polscy na scenach operowych świata przełomu XIX/XX wieku, 2010,
  • World Scenography 1975–1990, Kanada 2012,
  • Polacy w świecie wielkiej opery, 2013,
  • Krystyna Jamroz – życie dla sceny, 2014,
  • Uwikłana w historię. Opera w Teatrze Wielkim w Warszawie, 2015,
  • Felietony operowe, 2016.

Autorskie publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Balet w Polsce (współautor: Jan Stanisław Witkiewicz), Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1998,
  • Mój Verdi, Time, Warszawa 2001,
  • Dyrygenci – alfabet ekspresji, Filharmonia Śląska, Katowice 2007,
  • Pianiści – studium rubato, Fundacja Pomocy Artystom Polskim Czardasz, Kraków 2010,
  • Międzynarodowy Festiwal Muzyczny im. Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju (1995-2014) (współautor: Adam Czopek); Buskie Samorządowe Centrum Kultury 2014,
  • Marcella Sembrich-Kochańska. Artystka świata (współautor: Małgorzata Komorowska), Multart, Warszawa 2016.
  • Maria Foltyn. Życie z Moniuszką (współautor Adam Czopek), Multart, Warszawa 2019, ISBN 978-83-61912-04-0

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyrazem działalności twórczej, ale również element promującym i dokumentujący artystów tańca, śpiewu, muzyki oraz sztukę baletu, opery.
  2. Potrzebny przypis.
  3. M.P. z 2000 r. nr 35, poz. 717.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]