Zbigniew Zapasiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: Zbigniew Zapasiewicz – działacz społeczny, jego ojciec.
Zbigniew Zapasiewicz
Ilustracja
Zbigniew Zapasiewicz (2008)
Data i miejsce urodzenia 13 września 1934
Warszawa
Data i miejsce śmierci 14 lipca 2009
Warszawa
Zawód aktor, reżyser
Współmałżonek
Olga Sawicka
Lata aktywności 1963-2009
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Grób Zbigniewa Zapasiewicza na warszawskim Cmentarzu Komunalnym d. Wojskowym na Powązkach zaprojektowany przez Krzysztofa Ostrzeszewicza
Gwiazda Zbigniewa Zapasiewicza znajdująca się w Łódzkiej Alei Sław.

Zbigniew Zapasiewicz (ur. 13 września 1934 w Warszawie, zm. 14 lipca 2009 tamże[1]) – polski aktor, reżyser i pedagog.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z rodziny związanej z teatrem, był siostrzeńcem aktora Jana Kreczmara i reżysera teatralnego Jerzego Kreczmara. Był żonaty z Olgą Sawicką.

W latach 1951-1952 studiował na wydziale chemii Politechniki Warszawskiej. W 1956 ukończył warszawską PWST, gdzie od roku 1987 był profesorem. Wcześniej, w latach 1969-1971, był prodziekanem wydziału aktorskiego; od 1979 docentem na wydziale reżyserii tej uczelni, w latach 1981–1984 dziekanem tego wydziału, a w latach 1984–1987 prodziekanem.

Debiutował rolą Ewarysta Galois w Ostatniej nocy według Leopolda Infelda w Teatrze Młodej Warszawy w 1956. Na ekranie zadebiutował w 1963.

Grał kolejno w teatrach: Młodej Warszawy i Klasycznym (1956–1959), Współczesnym (1959–1966), Dramatycznym (1966–1983). Powszechnym (1983–1987). W latach 1987–1990 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dramatycznego. Następnie pracował w zespole Teatru Polskiego w Warszawie. W ostatnich latach życia ponownie związał się z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Przez wiele lat był stałym współpracownikiem krakowskiego Teatru STU.

Jako aktor, był również wieloletnim współpracownikiem Teatru Polskiego Radia[2].

Zmarł na raka wątroby. Zgodnie z jego ostatnią wolą urna z jego prochami została pogrzebana 22 lipca 2009 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (d. Cmentarz Komunalny Powązki) w Warszawie.

Filmografia[edytuj]

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Przypisy

  1. E-teatr: Zbigniew Zapasiewicz nie żyje (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2009-07-14].
  2. Zbigniew Zapasiewicz w bazie e-teatr.pl
  3. Układanie życia w bazie filmpolski.pl
  4. M.P. z 2010 r. Nr 8, poz. 74
  5. M.P. z 2001 r. Nr 21, poz. 340 – pkt 2.
  6. Pogrzeb Zbigniewa Zapasiewicza (pol.). 2009-07-22. [dostęp 2009-08-09]. s. mk.gov.pl.
  7. Dziennik Polski, r. XXXVI, nr 156 (11212), s. 2.
  8. Wielki Splendor - nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. Polskie Radio SA, 2008-12-01. [dostęp 14 maja 2012].
  9. Warszawa. Gala na 80-lecie Polskiego Radia.. e-teatr.pl. [dostęp 2013-10-27].
  10. Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.
  11. Zbigniew Zapasiewicz. „Nowiny”, s. 8, Nr 192 z 6-7 września 1980. 
  12. Laureat w kategorii Teatr 2006 (pol.). http://www.norwid.mazovia.pl/.+[dostęp 2015 01 10].

Linki zewnętrzne[edytuj]