Komunistyczna Partia Polski (od 2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komunistyczna Partia Polski
Ilustracja
Skrót KPP
Lider Krzysztof Szwej
Data założenia lipiec 2002
Adres siedziby ul. Perla 4, 41-300 Dąbrowa Górnicza
Ideologia polityczna marksizm-leninizm, internacjonalizm, egalitaryzm
Poglądy gospodarcze socjalizm
Liczba członków ok. 1000[1]
Członkostwo
międzynarodowe
Initiative CWPE
Barwy      czerwień
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
Obecni radni wojewódzcy
0 / 555
strona oficjalna

Komunistyczna Partia Polski (KPP) – partia polityczna założona w lipcu 2002 (zarejestrowana 9 października 2002). Partia uważa się za historyczną i ideową spadkobierczynię Komunistycznej Partii Polski, działającej w latach 1918–1938[2] oraz SDKPiL. Odwołuje się też do tradycji PPR i częściowo PZPR. Aktualnym przewodniczącym wybranym na III zjeździe partii w grudniu 2010 jest inżynier Krzysztof Szwej, który zastąpił na tym stanowisku płk. dra Józefa Łachuta.

Biuletynem partii jest miesięcznik „Brzask”, dostępny wyłącznie w prenumeracie[3].

Historia KPP[edytuj]

KPP została założona w 2002 r. w Dąbrowie Górniczej[3] przez działaczy wywodzących się w znacznej części ze Związku Komunistów Polskich „Proletariat” (powołanego przez skrajnie lewicowy nurt dawnej PZPR) po uprawomocnieniu się postanowienia sądu stawiającego tę partię w stan likwidacji. Założycielami partii byli Marcin Adam, Józef Łachut, Marian Indelak (który był sekretarzem krajowego komitetu wykonawczego ugrupowania), Mieczysław Pawela i Krystyna Kowalik[4]. Do ugrupowania przystąpił m.in. Zbigniew Wiktor (wcześniej lider ZKP „Proletariat”). Pierwszy zjazd partii odbył się w grudniu 2002 r., drugi – w grudniu 2006 r., trzeci – w grudniu 2010 r., a czwarty w marcu 2015 r.

W wyborach parlamentarnych w l. 2005 i 2007 członkowie ugrupowania startowali z list Polskiej Partii Pracy. W wyborach prezydenckich w 2005 r. partia poparła Daniela Podrzyckiego z PPP[5] (który na krótko przed wyborami zginął w wypadku drogowym), a przed wyborami prezydenckimi w 2010 r. przewodniczący partii wyraził na Kongresie Porozumienia Lewicy (w ramach którego KPP podjęła w 2007 r. współpracę m.in. z PPP, ROG, Racją PL i PPS) poparcie dla kandydatury Grzegorza Napieralskiego z Sojuszu Lewicy Demokratycznej[6]. W wyborach parlamentarnych w 2011 r. pojedynczy członkowie KPP startowali do Sejmu z ramienia SLD bądź (nieoficjalnie) PPP. Partia wezwała do bojkotu wyborów parlamentarnych w 2015 roku[7]. Nawiązała kontakty z Polską Lewicą.

Przewodniczący[edytuj]

  • od 14 grudnia 2002 do 8 grudnia 2006 – Marcin Adam
  • od 8 grudnia 2006 do 11 grudnia 2010 – Józef Łachut
  • od 11 grudnia 2010 – Krzysztof Szwej

Program[edytuj]

KPP głosi hasła antykapitalistyczne i antyimperialistyczne, dążąc do wprowadzenia socjalizmu i przejęcia władzy politycznej oraz ekonomicznej przez proletariat[3]. Postuluje również zastąpienie własności kapitalistycznej własnością społeczną poprzez nacjonalizację przemysłu, handlu i zasobów naturalnych. Opowiada się również za szerokimi prawami socjalnymi (m.in. bezpłatną i powszechną oświatą oraz bezpłatną służbą zdrowia), równouprawnieniem i niefinansowaniem przez państwo związków wyznaniowych oraz wycofaniem nauki religii ze szkół publicznych. KPP jest także przeciwko uczestnictwu Polski w Unii Europejskiej i NATO. Postuluje też m.in. zaprzestanie prywatyzacji i reprywatyzacji oraz reformę podatkową (progresywny system podatkowy, ograniczenie VAT), a także lustrację majątkową. Krytykuje obalenie PRL i transformację ustrojową.

Sytuacja prawna w Polsce[edytuj]

Istnienie partii komunistycznych w Polsce i ich działania są legalne, dopóki odnoszą się do ideologii ustroju komunistycznego, z pominięciem totalitarnych metod i praktyk[8]. KPP nie odnosi się do totalitarnych metod i praktyk w swej deklaracji ideowo-programowej oraz statucie. W swoim regulaminie partia odcina się od totalitarnych metod działania charakterystycznych dla praktyki sowieckiej[3].

W 2013 r. o delegalizację partii z powodu propagowania totalitaryzmu wystąpił poseł Bartosz Kownacki. W wyniku śledztwa prokuratura nie dopatrzyła się znamion przestępstwa i umorzyła dochodzenie. Od 2015 r. toczy się proces dotyczący propagowania przez działaczy KPP na łamach „Brzasku” systemu totalitarnego. W 2017 r. czynności sprawdzające wobec partii podjęła Prokuratura Krajowa, rozważane było wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności statutu KPP z konstytucją[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]