Komunistyczna Partia Polski (od 2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komunistyczna Partia Polski
Logo Polish Communist Party (2002).png
Skrót KPP
Lider Krzysztof Szwej
Data założenia lipiec 2002
Adres siedziby ul. Perla 4, 41-300 Dąbrowa Górnicza
Ideologia polityczna marksizm-leninizm, internacjonalizm, egalitaryzm
Poglądy gospodarcze socjalizm
Liczba członków ok. 1000[1]
Członkostwo
międzynarodowe
brak
Barwy      czerwień
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
Obecni radni wojewódzcy
0 / 555
strona archiwalna

Komunistyczna Partia Polski (KPP) – partia polityczna założona w lipcu 2002 (zarejestrowana 9 października 2002). Partia uważa się za historyczną i ideową spadkobierczynię Komunistycznej Partii Polski, działającej w latach 1918–1938[2] oraz SDKPiL. Odwołuje się też do tradycji PPR i częściowo PZPR. Biuletynem partii jest miesięcznik „Brzask”. Aktualnym przewodniczącym wybranym na III zjeździe partii w grudniu 2010 jest inżynier Krzysztof Szwej, który zastąpił na tym stanowisku płk. dra Józefa Łachuta.

Historia KPP[edytuj]

KPP została założona przez działaczy wywodzących się w znacznej części ze Związku Komunistów Polskich „Proletariat” (powołanego przez skrajnie lewicowy nurt dawnej PZPR) po uprawomocnieniu się postanowienia sądu stawiającego tę partię w stan likwidacji. Założycielami partii byli Marcin Adam, Józef Łachut, Marian Indelak, Mieczysław Pawela i Krystyna Kowalik[3]. Do ugrupowania przystąpił m.in. Zbigniew Wiktor (wcześniej lider ZKP „Proletariat”). I zjazd partii odbył się w grudniu 2002, II w grudniu 2006, III w grudniu 2010, a IV w marcu 2015.

W wyborach parlamentarnych w 2005 i 2007 członkowie ugrupowania startowali z list Polskiej Partii Pracy. W wyborach prezydenckich w 2005 partia poparła Daniela Podrzyckiego z PPP[4] (który na krótko przed wyborami zginął w wypadku drogowym), a przed wyborami prezydenckimi w 2010 przewodniczący partii wyraził na Kongresie Porozumienia Lewicy (w ramach którego KPP podjęła w 2007 współpracę m.in. z PPP, ROG, Racją PL i PPS) poparcie dla kandydatury Grzegorza Napieralskiego z Sojuszu Lewicy Demokratycznej[5]. W wyborach parlamentarnych w 2011 pojedynczy członkowie KPP startowali do Sejmu z ramienia SLD bądź (nieoficjalnie) PPP. Partia wezwała do bojkotu wyborów parlamentarnych w 2015[6]. Nawiązała kontakty z Polską Lewicą.

Przewodniczący[edytuj]

  • od 14 grudnia 2002 do 8 grudnia 2006 – Marcin Adam
  • od 8 grudnia 2006 do 11 grudnia 2010 – Józef Łachut
  • od 11 grudnia 2010 – Krzysztof Szwej

Program[edytuj]

KPP głosi hasła antykapitalistyczne i antyimperialistyczne, dążąc do wprowadzenia socjalizmu i przejęcia władzy politycznej oraz ekonomicznej przez proletariat. Postuluje również zastąpienie własności kapitalistycznej własnością społeczną poprzez nacjonalizację przemysłu, handlu i zasobów naturalnych. Opowiada się również za szerokimi prawami socjalnymi (m.in. bezpłatną i powszechną oświatą oraz bezpłatną służbą zdrowia), równouprawnieniem i niefinansowaniem przez państwo związków wyznaniowych oraz wycofaniem nauki religii ze szkół publicznych. KPP jest także przeciwko uczestnictwu Polski w Unii Europejskiej i NATO. Postuluje też m.in. zaprzestanie prywatyzacji i reprywatyzacji oraz reformę podatkową (progresywny system podatkowy, ograniczenie VAT), a także lustrację majątkową. Krytykuje obalenie PRL i transformację ustrojową.

Sytuacja prawna w Polsce[edytuj]

Istnienie partii komunistycznych w Polsce i ich działania są legalne, dopóki odnoszą się do ideologii ustroju komunistycznego, z pominięciem totalitarnych metod i praktyk[7]. KPP nie odnosi się do totalitarnych metod i praktyk w swej deklaracji ideowo-programowej oraz statucie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]