Krzyż Prawdziwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy krzyża na którym zabito Jezusa. Zobacz też: inne znaczenia.

Krzyż Prawdziwy, Święty Krzyż – nazwa fizycznych pozostałości, które zgodnie z chrześcijańską tradycją należały do krzyża, na którym został zabity Jezus Chrystus.

Odnalezienie relikwii w IV w.[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z tradycją cesarz Konstantyn I Wielki na Soborze w Nicei w 325 poznał Makarego, biskupa Jerozolimy. Tenże opowiedział mu, że znajdują się w mieście pamiątki po śmierci Chrystusa, ale są przysypane ziemią i gruzami po zburzeniu Jerozolimy w 70 i 132 r. Cesarz wysłał na poszukiwania relikwii swą matkę. Święta Helena[1], matka cesarza Konstantyna, udała się do Jerozolimy w 326–28. W drodze pomagała biednym. Odnalazła trzy drewniane krzyże użyte podczas krzyżowania Jezusa i dwóch złoczyńców razem z nim. Były ukryte w cysternie znajdującej się niedaleko Golgoty. Zdaniem św. Ambrożego z Mediolanu i św. Jana Chryzostoma, zidentyfikowanie Krzyża było możliwe jedynie dzięki titulusowi wymieniającemu imię skazańca. Inna wersja głosi, że w objawieniu dowiedziała się, który krzyż jest prawdziwy.

Św. Helena podzieliła krzyż Chrystusa na trzy części, aby ofiarować je głównym ówczesnym ośrodkom chrześcijaństwa: Jerozolimie, Rzymowi i Konstantynopolowi. Z czasem krzyż podzielono na wiele drobnych części, aby każda znaczniejsza świątynia w Europie mogła mieć małą cząstkę tej relikwii[2].

Odzyskanie krzyża w VII w.[edytuj | edytuj kod]

W 614 roku król perski Chosroes podbijał Palestynę oraz Jerozolimę. Wielu chrześcijan zginęło lub zostało wziętych do niewoli, także patriarcha Jerozolimy Zachariasz. Wtedy także uprowadzona miała być do Persji jerozolimska relikwia Krzyża świętego.

Po zwycięstwie, jakie cesarz Herakliusz odniósł w 628 nad Chosroesem, Persowie zostali zmuszeni do oddania relikwii[3]. Na pamiątkę tego wydarzenia w Kościele katolickim obchodzi się 14 września Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

Miejsca przechowywania relikwii[edytuj | edytuj kod]

Dziś duże fragmenty znajdują się w kościele św. Guduli w Brukseli, w bazylice Santa Croce w Rzymie oraz w katedrze Notre Dame w Paryżu. W Polsce cząstki relikwii posiada m.in. Bazylika Katedralna pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu[4], Bazylika Świętej Trójcy na Łysej Górze w Górach Świętokrzyskich[2], Kolegiata św. Mikołaja w Końskich[5], Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego, Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w Katowicach oraz Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego na warszawskich Jelonkach, Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze, Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie, parafia pw. Trójcy Świętej w Lubaniu, bazylikach mniejszych pw. Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja w Bolesławcu oraz pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Jadwigi Śląskiej w Legnickim Polu, par. Wniebowzięcia NMP w Wojcieszowie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rok 628: Krzyż zagubiony i odnaleziony - Opus Dei, www.opusdei.pl [dostęp 2017-11-15].
  2. a b Miesięcznik Rodzin Katolickich "Cuda i laski Boze", www.nasza-arka.pl [dostęp 2017-11-15].
  3. Wywyższony Krzyż - liturgia.wiara.pl, liturgia.wiara.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  4. Kościół św. Krzyża w Opolu – historia (pol.). katedra.opole.pl. [dostęp 2014-11-25].
  5. Sensacyjne odkrycie w Kolegacie. Drzewo z Krzyża Chrystusowego to autentyk!. tkn24.pl, 2019-03-14. [dostęp 2019-04-16].