Marco Amelia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marco Amelia
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
2 kwietnia 1982
Frascati, Włochy
Pozycja bramkarz
Wzrost 190 cm
Kariera juniorska
1987–1991
1991–2000
Lupa Roma
Roma
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2000–2001
2001–2008
2003
2004
2008–2009
2009–2011
2010–2011
2011–2014
2014–2015
2015
2015
2015–2016
Roma
Livorno
Lecce (wyp.)
Parma (wyp.)
Palermo
Genoa
Milan (wyp.)
Milan
Rocca Priora
Perugia
Lupa Castelli Romani
Chelsea
0 (0)
167 (0)
13 (0)
0 (0)
34 (0)
30 (0)
4 (0)
25 (0)
1 (0)
1 (0)
0 (0)
0 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1998
1998–1999
2000–2001
2002–2004
2005–2009
 Włochy U-15
 Włochy U-16
 Włochy U-18
 Włochy U-21
 Włochy
12 (0)
5 (0)
3 (0)
19 (0)
9 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 8 października 2015.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Marco Amelia (ur. 2 kwietnia 1982 we Frascati) – włoski piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Były reprezentant Włoch.

Kariera klubowa[edytuj]

Amelia urodził się w miasteczku Frascati leżącym na przedmieściach Rzymu. Swoją piłkarską karierę zaczynał właśnie w stolicy Włoch, w szkółce piłkarskiej AS Roma. W Romie nie dane mu było zadebiutować w pierwszej drużynie i był jedynie rezerwowym dla Cristiana Lupatelliego i Francesca Antonioliego. W końcu latem 2001 Amelia odszedł do grającego w Serie C1, AS Livorno Calcio. W sezonie 2001/2002 rozegrał jednak tylko 1 mecz w lidze. Po awansie Livorno do Serie B Amelia w kolejnym sezonie stał się pierwszym bramkarzem zespołu i jednocześnie jednym z najlepszych w lidze. Po rozegraniu 35 meczów i zajęciu ze swoją drużyną 10. miejsca na sezon 2003/2004 został wypożyczony do pierwszoligowego US Lecce. Rywalizował o miejsce w składzie z Vincenzem Sicignanem, ale to Amelia stał się pierwszym bramkarzem Lecce. W Serie A Amelia zadebiutował 31 sierpnia 2003 w przegranym 1:4 wyjazdowym meczu z Lazio Rzym. Warto odnotować, że w meczu Pucharu UEFA z Partizanem Belgrad Marco stał się pierwszym włoskim bramkarzem, który zdobył gola w europejskich pucharach. W Lecce grał do stycznia 2004 i wówczas przeszedł do Parmy. Jednak w zespole tym ani razu nie pojawił się na boisku.

Latem 2004 Amelia wrócił do Livorno, które grało już wówczas w Serie A. W sezonie 2004/2005 grał w 31 meczach i swoją wysoką formą przyczynił się do zajęcia przez ten zespół wysokiego 9. miejsca w lidze. W sezonie 2005/2006 Livorno pod wodzą Roberta Donadoniego i potem Carla Mazzonego zajął najwyższe miejsce w historii swoich występów w Serie A – 6. Duża w tym zasługa Amelii, który stał się jednym z najlepszych bramkarzy w lidze (rozegrał 36 meczów). Już od początku sezonu 2006/2007 Amelią, który przedłużył kontrakt z Livorno o 5 lat, interesowały się kluby z Premiership: Chelsea, Arsenal oraz Liverpool; Włoch pozostał jednak w ojczyźnie. 2 listopada w grupowym meczu Pucharu UEFA z Partizanem Livorno do 90. minuty przegrywało 0:1, ale tuż przed końcem spotkania Amelia zdobył gola wyrównując na 1:1 i stając się pierwszym włoskim bramkarzem, który zdobył gola w europejskich pucharach. W zimowym oknie transferowym 2007 za 8 milionów euro miał przejść do Spartaka Moskwa, by zastąpić w bramce Wojciecha Kowalewskiego, jednak ostatecznie do transferu nie doszło i Amelia został w Livorno.

Po spadku Livorno do Serie B, 5 czerwca 2008 roku Amelia podpisał kontrakt z Palermo. Stał się jego podstawowym bramkarzem, a w sierpniu 2009 roku odszedł do Genoi.

W czerwcu 2010 roku Amelia został wypożyczony do Milanu z opcją pierwokupu po zakończeniu sezonu. 19 października 2010 zadebiutował w drużynie Rossonerich, w przegranym 0:2 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Realem Madryt. W Serie A, jako piłkarz Milanu pierwszy mecz rozegrał 9 stycznia 2011, w zremisowanym 4:4 spotkaniu z Udinese. Swoje pierwsze czyste konto w barwach Rossonerich osiągnął 22 maja w meczu z Udinese. Po rocznym wypożyczeniu został wykupiony na stałe do AC Milan. Kwota transferu wyniosła 3,5 mln €. W odwrotnym kierunku na zasadzie definitywnego transferu powędrował Sokratis Papastatopulos.[potrzebny przypis] W pierwszym sezonie gry na San Siro Amelia zdobył ze swoim zespołem Mistrzostwo Włoch, a kolejny rozpoczął od wygrania Superpucharu Włoch. W październiku 2014 roku Marco Amelia został zawodnikiem klubu, którego jednocześnie jest prezydentem i kierownikiem. Włoski bramkarz będzie reprezentował barwy A.S.D. Rocca Priora Calcio (szósta liga).

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W 2002 roku Amelia stał się pierwszym bramkarzem młodzieżowej reprezentacji Włoch U-21. W 2004 roku zdobył z nią Młodzieżowe Mistrzostwo Europy na boiskach Niemiec. W tym samym roku był pierwszym bramkarzem Włoch na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Atenach. Z Włochami doszedł do półfinału, tam jednak Włosi przegrali 0:3 z Argentyną. W meczu o 3. miejsce "Squadra Azzurra" pokonała 1:0 Irak.

W pierwszej reprezentacji Włoch Amelia zadebiutował 16 listopada 2005 roku w zremisowanym 1:1 meczu z reprezentacją Wybrzeża Kości Słoniowej, gdy w 71. minucie zmienił Christiana Abbiatiego. W 2006 został trzecim bramkarzem kadry Włoch na finały Mistrzostwa Świata w Niemczech. Nie zagrał tam ani minuty, ale z imprezy tej przywiózł złoty medal za mistrzostwo świata. Po mistrzostwach pozostał bramkarzem kadry i Roberto Donadoni dał mu szansę w swoim debiucie selekcjonerskim, 16 sierpnia w przegranym 0:2 meczu z Chorwacją.

W reprezentacji swojego kraju Amelia rozegrał 9 spotkań.

Bibliografia[edytuj]