Antonio Di Natale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Di Natale
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
13 października 1977
Neapol, Włochy
Pozycja napastnik
Wzrost 170 cm
Kariera juniorska
1994–1996 Empoli
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1996–2004
1997–1998
1998
1998–1999
2004–2016
Empoli
→ Iperzola (wyp.)
Varese (wyp.)
→ Viareggio (wyp.)
Udinese
158 (49)
33 (6)
5 (0)
25 (12)
385 (191)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2002–2012  Włochy 42 (11)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy w piłce nożnej
II miejsce
Polska/Ukraina 2012 piłka nożna

Antonio Di Natale (ur. 13 października 1977 roku w Neapolu) – włoski piłkarz występujący na pozycji skrzydłowego lub napastnika.

Kariera klubowa[edytuj]

Antonio Di Natale zawodową karierę rozpoczynał w 1996 roku w Empoli. Rozegrał dla niego jednak tylko 1 spotkanie, po czym był wypożyczany do innych zespołów. Sezon 1997/1998 spędził w Iperzoli Ponteroncariale, natomiast w kolejnych rozgrywkach reprezentował barwy 2 klubów – Varese oraz Esperia Viareggio. Dobra skuteczność w ostatniej z tych drużyn sprawiła, że Di Natale latem 1999 roku powrócił do Empoli. Sezon 1999/2000 zakończył z 6 trafieniami na koncie, jednak później prezentował już wyższą skuteczność. Podczas rozgrywek 2001/2002 włoski napastnik w ataku Empoli grał razem z Tommaso Rocchim oraz Massimo Maccarone. Ta trójka zawodników zdobyła łącznie 38 goli, co w dużym stopniu pomogło ekipie "Azzurich" awansować do Serie A. W pierwszej lidze Di Natale także prezentował dobrą skuteczność – strzelił 12 bramek i został najlepszym strzelcem Empoli.

Po spadku klubu do Serie B, w letnim okienku transferowym w 2004 roku Włoch podpisał kontrakt z Udinese Calcio. W ataku "Bianconerich" początkowo grał z Davidem Di Michele oraz Vincenzo Iaquintą, później do klubu zostali kupieni tacy zawodnicy jak Asamoah Gyan, Simone Pepe oraz Fabio Quagliarella. Udinese w sezonie 2004/2005 zajęło 4. lokatę w tabeli Serie A i zapewniło sobie awans do Ligi Mistrzów. W Champions League "Bianconeri" zajęli 3. miejsce w rundzie grupowej, przez co rozpoczęli rywalizację w Pucharze UEFA. W rozgrywkach Ligi Mistrzów Di Natale strzelił 3 bramki – wszystkie w dwumeczu z Werderem Brema, natomiast w Pucharze UEFA wpisał się na listę strzelców tylko w pojedynku przeciwko RC Lens.

Z sezonu na sezon włoski gracz strzelał coraz więcej goli w Serie A, a z czasem stał się kapitanem Udinese. Rozgrywki 2007/2008 zakończył z 17 trafieniami na koncie, co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi. W kolejnym sezonie z powodu kontuzji wystąpił tylko w 22 spotkaniach, w których strzelił 12 bramek. 7 lutego 2010 roku Di Natale strzelił hat-tricka w zwycięskim 3:1 meczu z Napoli. W sezonie 2009/2010 w 35 występach zdobył łącznie 29 goli i został królem strzelców Serie A. Wyczyn ten powtórzył także w sezonie 2010/2011 zdobywając 28 goli w 36 meczach Serie A. 17 maja 2014 z dorobkiem 191 goli został 7. najskuteczniejszym strzelcem wszech czasów w Serie A, a 3 maja 2015 z 206 golami wyprzedził 6. Roberto Baggio.

Statystyki[edytuj]

Stan na 3 maja 2015.

Sezon Klub Rozgrywki Liga[1] Coppa Italia Puchary Europejskie Łącznie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
1996/97 Empoli FC Serie B 1 0 1 0
1997/98 Iperzola Serie D Girone C 33 6 33 6
1998 AS Varese Lega Pro Prima A 4 0 4 0
1998/99 Viareggio Lega Pro Seconda A 25 12 25 12
1999/00 Empoli FC Serie B 25 6 5 1 30 7
2000/01 35 9 3 1 38 10
2001/02 38 16 4 2 42 18
Łącznie w Serie B 99 31
2002/03 Serie A 28 13 5 1 33 14
2003/04 32 5 2 1 34 6
2004/05 Udinese Calcio 33 7 5 4 2 0 40 11
2005/06 35 8 3 3 10 4 48 15
2006/07 31 11 2 2 33 13
2007/08 36 17 1 1 37 18
2008/09 22 12 1 1 7 3 30 16
2009/10 35 29 3 0 38 29
2010/11 36 28 1 0 37 28
2011/12 36 23 1 1 6 5 43 29
2012/13 33 23 1 0 8 3 42 26
2013/14 32 17 2 1 4 2 38 20
2014/15 31 13 1 4 32 17
Łącznie w Serie A 420 206
W karierze 577 252 40 23 37 17 655 292

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Włoch Di Natale zadebiutował 20 listopada 2002 roku w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Turcją, kiedy to szkoleniowcem "Squadra Azzura" był Giovanni Trapattoni. Następnie Włoch razem z drużyną narodową brał udział w eliminacjach do Mistrzostw Europy 2008. Strzelił w nich dwa gole – oba w zwycięskim 2:1 meczu z Ukrainą.

W maju 2008 roku Di Natale znalazł się w 23–osobowej kadrze powołanej na mistrzostwa przez Roberto Donadoniego. Na Euro Włosi zostali wyeliminowani w ćwierćfinale przez Hiszpanów, którzy wygrali 4:2 w rzutach karnych. Wychowanek Empoli podobnie jak Daniele De Rossi nie wykorzystał swojej jedenastki, a jego strzał obronił Iker Casillas. 6 września Di Natale zdobył oba gole dla Włochów w pierwszym meczu eliminacji do Mistrzostw Świata 2010 przeciwko Cyprowi i zapewnił swojej reprezentacji zwycięstwo. Na mundialu w 2010 roku wystąpił w trzech meczach grupowych przez łącznie 154 minuty, strzelając jedną bramkę w przegranym 3-2 meczu ze Słowacją 24 czerwca 2010, Włochy zakończyły turniej bez zwycięstwa na dnie grupy F.

Di Natale po dwóch latach przerwy w kadrze został powołany na Mistrzostwa Europy w 2012 r., gdzie Włochy zajęły drugie miejsce. W pierwszym meczu grupowym zmienił w 57. minucie Mario Balotelliego, by w 60. minucie strzelić swoją jedyną bramkę turnieju, w zremisowanym 1-1 starciu z reprezentacją Hiszpanii, była to jedyna bramka stracona przez Hiszpan w całych rozgrywkach. Do końca Euro wystąpił w pięciu z sześciu meczów kadry (bez ćwierćfinału z Anglią), tylko w meczu z Irlandią wychodząc w podstawowym składzie. W swoim ostatnim występie reprezentacyjnym – przegranym finale z Hiszpanią w Kijowie, pojawił się w drugiej połowie w miejsce Antonio Cassano.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy