Antonio Di Natale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio Di Natale
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 października 1977
Neapol, Włochy
Wzrost 170 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1994–1996 Empoli FC
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1996–2004 Empoli FC 158 (49)
1997–1998 → Iperzola (wyp.) 33 (6)
1998 Varese (wyp.) 5 (0)
1998–1999 → Viareggio (wyp.) 25 (12)
2004–2016 Udinese Calcio 385 (191)
W sumie: 606 (258)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2002–2012  Włochy 42 (11)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy w piłce nożnej
II miejsce Polska/Ukraina 2012 piłka nożna

Antonio Di Natale (ur. 13 października 1977 roku w Neapolu) – włoski piłkarz występujący na pozycji skrzydłowego lub napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Antonio Di Natale zawodową karierę rozpoczynał w 1996 roku w Empoli FC. Rozegrał dla niego jednak tylko 1 spotkanie, po czym był wypożyczany do innych zespołów. Sezon 1997/1998 spędził w Iperzoli Ponteroncariale, natomiast w kolejnych rozgrywkach reprezentował barwy 2 klubów – Varese oraz Esperia Viareggio. Dobra skuteczność w ostatniej z tych drużyn sprawiła, że Di Natale latem 1999 roku powrócił do Empoli. Sezon 1999/2000 zakończył z 6 trafieniami na koncie, jednak później prezentował już wyższą skuteczność. Podczas rozgrywek 2001/2002 włoski napastnik w ataku Empoli grał razem z Tommaso Rocchim oraz Massimo Maccarone. Ta trójka zawodników zdobyła łącznie 38 goli, co w dużym stopniu pomogło ekipie "Azzurich" awansować do Serie A. W pierwszej lidze Di Natale także prezentował dobrą skuteczność – strzelił 12 bramek i został najlepszym strzelcem Empoli.

Po spadku klubu do Serie B, w letnim okienku transferowym w 2004 roku Włoch podpisał kontrakt z Udinese Calcio. W ataku "Bianconerich" początkowo grał z Davidem Di Michele oraz Vincenzo Iaquintą, później do klubu zostali kupieni tacy zawodnicy jak Asamoah Gyan, Simone Pepe oraz Fabio Quagliarella. Udinese w sezonie 2004/2005 zajęło 4. lokatę w tabeli Serie A i zapewniło sobie awans do Ligi Mistrzów. W Champions League "Bianconeri" zajęli 3. miejsce w rundzie grupowej, przez co rozpoczęli rywalizację w Pucharze UEFA. W rozgrywkach Ligi Mistrzów Di Natale strzelił 3 bramki – wszystkie w dwumeczu z Werderem Brema, natomiast w Pucharze UEFA wpisał się na listę strzelców tylko w pojedynku przeciwko RC Lens.

Z sezonu na sezon włoski gracz strzelał coraz więcej goli w Serie A, a z czasem stał się kapitanem Udinese. Rozgrywki 2007/2008 zakończył z 17 trafieniami na koncie, co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi. W kolejnym sezonie z powodu kontuzji wystąpił tylko w 22 spotkaniach, w których strzelił 12 bramek. 7 lutego 2010 roku Di Natale strzelił hat-tricka w zwycięskim 3:1 meczu z SSC Napoli. W sezonie 2009/2010 w 35 występach zdobył łącznie 29 goli i został królem strzelców Serie A. Wyczyn ten powtórzył także w sezonie 2010/2011 zdobywając 28 goli w 36 meczach Serie A. 17 maja 2014 z dorobkiem 191 goli został 7. najskuteczniejszym strzelcem wszech czasów w Serie A, a 3 maja 2015 z 206 golami wyprzedził 6. Roberto Baggio.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 3 maja 2015.

Sezon Klub Rozgrywki Liga[1] Coppa Italia Puchary Europejskie Łącznie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
1996/97 Empoli FC Serie B 1 0 1 0
1997/98 Iperzola Serie D Girone C 33 6 33 6
1998 AS Varese Lega Pro Prima A 4 0 4 0
1998/99 Viareggio Lega Pro Seconda A 25 12 25 12
1999/00 Empoli FC Serie B 25 6 5 1 30 7
2000/01 35 9 3 1 38 10
2001/02 38 16 4 2 42 18
Łącznie w Serie B 99 31
2002/03 Serie A 28 13 5 1 33 14
2003/04 32 5 2 1 34 6
2004/05 Udinese Calcio 33 7 5 4 2 0 40 11
2005/06 35 8 3 3 10 4 48 15
2006/07 31 11 2 2 33 13
2007/08 36 17 1 1 37 18
2008/09 22 12 1 1 7 3 30 16
2009/10 35 29 3 0 38 29
2010/11 36 28 1 0 37 28
2011/12 36 23 1 1 6 5 43 29
2012/13 33 23 1 0 8 3 42 26
2013/14 32 17 2 1 4 2 38 20
2014/15 31 13 1 4 32 17
Łącznie w Serie A 420 206
W karierze 577 252 40 23 37 17 655 292

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Włoch Di Natale zadebiutował 20 listopada 2002 roku w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Turcją, kiedy to szkoleniowcem "Squadra Azzura" był Giovanni Trapattoni. Następnie Włoch razem z drużyną narodową brał udział w eliminacjach do Mistrzostw Europy 2008. Strzelił w nich dwa gole – oba w zwycięskim 2:1 meczu z Ukrainą.

W maju 2008 roku Di Natale znalazł się w 23–osobowej kadrze powołanej na mistrzostwa przez Roberto Donadoniego. Na Euro Włosi zostali wyeliminowani w ćwierćfinale przez Hiszpanów, którzy wygrali 4:2 w rzutach karnych. Wychowanek Empoli podobnie jak Daniele De Rossi nie wykorzystał swojej jedenastki, a jego strzał obronił Iker Casillas. 6 września Di Natale zdobył oba gole dla Włochów w pierwszym meczu eliminacji do Mistrzostw Świata 2010 przeciwko Cyprowi i zapewnił swojej reprezentacji zwycięstwo. Na mundialu w 2010 roku wystąpił w trzech meczach grupowych przez łącznie 154 minuty, strzelając jedną bramkę w przegranym 3-2 meczu ze Słowacją 24 czerwca 2010, Włochy zakończyły turniej bez zwycięstwa na dnie grupy F.

Di Natale po dwóch latach przerwy w kadrze został powołany na Mistrzostwa Europy w 2012 r., gdzie Włochy zajęły drugie miejsce. W pierwszym meczu grupowym zmienił w 57. minucie Mario Balotelliego, by w 60. minucie strzelić swoją jedyną bramkę turnieju, w zremisowanym 1-1 starciu z reprezentacją Hiszpanii, była to jedyna bramka stracona przez Hiszpan w całych rozgrywkach. Do końca Euro wystąpił w pięciu z sześciu meczów kadry (bez ćwierćfinału z Anglią), tylko w meczu z Irlandią wychodząc w podstawowym składzie. W swoim ostatnim występie reprezentacyjnym – przegranym finale z Hiszpanią w Kijowie, pojawił się w drugiej połowie w miejsce Antonio Cassano.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]