Maria Pia Sabaudzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Pia Sabaudzka
Księżniczka włoska, królowa Portugalii
ilustracja
Królowa Maria Pia – anioł miłosierdzia
Królowa Portugalii
Okres panowania od 1861
do 1889
Jako żona Ludwika I
Poprzedniczka Stefania Hohenzollern-Sigmaringen
Następczyni Amelia Orleańska
Dane biograficzne
Dynastia sabaudzka
Data i miejsce urodzenia 16 października 1847
Turyn
Data i miejsce śmierci 5 lipca 1911
Palazzina di caccia di Stupinigi
Ojciec Wiktor Emanuel II
Matka Maria Adelajda Habsburg
Mąż Ludwik I Bragança
Dzieci Karol, Alfons
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu św. Izabeli (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania) Order Krzyża GwiaździstegoOrder Teresy (Bawaria) Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Meksyk) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler/Dama Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji

Maria Pia Sabaudzka (ur. 16 października 1847 w Turynie, zm. 5 lipca 1911 w Stupinigi) – księżniczka włoska, królowa Portugalii.

Zarys biografii[edytuj]

Druga córka króla Wiktora Emanuela II i arcyksiężniczki Marii Adelajdy Habsburg. Młodsza siostra Klotyldy Marii Sabaudzkiej – żony księcia Napoleona Józefa Bonaparte, Umberto I – króla Włoch i Amadeusza I – króla Hiszpanii.

6 października 1862 w Lizbonie poślubiła króla Portugalii, Ludwika I. Para miała dwóch synów:

19 października 1889 Maria Pia owdowiała i została królową-matką. Bardzo wstrząsnęła nią śmierć w zamachu 1 lutego 1908 jej syna – króla Karol I i wnuka – Ludwika Filipa, księcia Braganza. Kolejnym poważnym ciosem dla niej było obalenie jej drugiego wnuka – Manuela II i ustanowienie I republiki portugalskiej 5 października 1910. Maria Pia razem z resztą portugalskiej rodziny królewskiej m.in. synową Amelią Orleańską, opuściła Portugalię i udała się na wygnanie. Wróciła do swoich ojczystych Włoch i tam też zmarła w kolejnym roku. Podobno do końca życia nosiła żałobę po stracie Portugalii.

Jej szczątki spoczęły w królewskim mauzoleum w Bazylice di Superga, pod Turynem, obok szczątków większości członków dynastii sabaudzkiej. W Portugalii znana była jako „anioł dobroczynności” i „matka biednych” z powodu swojego współczucia, które owocowało jej zaangażowaniem z prace społeczne.

Odznaczenia[edytuj]

Rodowód[edytuj]

 
 
 
 
 
Wiktor Amadeusz II Sabaudzki-Carignano
 
 
Karol Emanuel Sabaudzki-Carignano
 
 
 
 
 
 
Józefina Lotaryńska-Brionne
 
 
Karol Albert Sabaudzki
 
 
 
 
 
 
Karol Krystian Kurlandzki
 
 
Maria Krystyna Kurlandzka
 
 
 
 
 
 
Franciszka Krasińskich
 
 
Wiktor Emanuel II
 
 
 
 
 
 
Leopold II Habsburg-Lotaryński
 
 
Ferdynand III Toskański
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon
 
 
Maria Teresa Toskańska
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Burbon
 
 
Luiza Maria Amelia Teresa Sycylijska
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg
 
Maria Pia Sabaudzka
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
Leopold II Habsburg-Lotaryński
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
Rajner Józef Habsburg-Lotaryński
 
 
 
 
 
 
Karol III Hiszpański
 
 
Maria Ludwika Burbon
 
 
 
 
 
 
Maria Amelia Wettyn
 
 
Maria Adelajda Habsburg-Lotaryńska
 
 
 
 
 
 
Ludwik Wiktor Sabaudzki-Carignano
 
 
Wiktor Amadeusz II Sabaudzki-Carignano
 
 
 
 
 
 
Krystyna Henryka Heska-Rheinfels-Rothenburg
 
 
Maria Elżbieta Sabaudzka
 
 
 
 
 
 
Ludwik Lotaryński-Brionne
 
 
Józefina Lotaryńska-Brionne
 
 
 
 
 
 
Ludwika de Rohan-Rochefort
 

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Albano Anthero da Silveira Pinto: Resenha das familias titulares e grandes de Portugal. Lizbona: 1883, s. XIV, XLVI.