Mario Saralegui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mario Saralegui
Pełne imię i nazwisko Mario Daniel Saralegui Iriarte
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1959
Artigas, Urugwaj
Wzrost 178 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1977–1985 Peñarol
1985–1986 Elche CF 24 (0)
1986–1987 River Plate 15 (2)
1987–1988 Estudiantes La Plata 18 (1)
1989–1990 Peñarol
1990 Barcelona SC
1991 Emelec
1992–1993 Peñarol
1994 Rampla Juniors
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1977  Urugwaj U-20 9 (0)
1979–1986  Urugwaj 29 (2)
W sumie: 38 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub
1997 Frontera Rivera
1998 Barcelona SC (tymcz.)
2002–2003 Wanderers Artigas
2006 Peñarol
2007–2008 Progreso
2008–2009 Peñarol
2010 Central Español
2010–2012 El Nacional
2012 Técnico Universitario
2013 Juventud
2014 Olmedo
2014 Tacuarembó
2016–2017 Liverpool Montevideo

Mario Daniel Saralegui Iriarte (24 kwietnia 1959) - piłkarz urugwajski, pomocnik (rozgrywający). Wzrost 178 cm, waga 73 kg.

Saralegui karierę piłkarską rozpoczął w 1977 w klubie Peñarol Montevideo. W reprezentacji Urugwaju zadebiutował 31 maja 1979 w przegranym 1:5 meczu z Brazylią. Wziął udział w turnieju Copa América 1979, gdzie Urugwaj odpadł już w fazie grupowej. Saralegui zagrał tylko w dwóch meczach z Ekwadorem.

Znacznie bardziej udany by turniej Copa América 1983, gdzie Urugwaj zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. Saralegui zagrał w dwóch meczach fazy grupowej - z Chile i Wenezuelą, oraz w dwóch meczach półfinałowych z Peru.

Salaregui większość swojej kariery spędził w klubie Peñarol Montevideo, z którym 6 razy zdobył mistrzostwo Urugwaju, a ponadto Copa Libertadores i Puchar Interkontynentalny.

W 1984 przeniósł się do Hiszpanii, do klubu Elche CF. Po roku wrócił do Peñarolu, którego barwy reprezentował w finałach mistrzostw świata w 1986 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Mając koszulkę z numerem 16 zagrał w trzech meczach grupowych - z Niemcami, Danią i Szkocją.

Po mistrzostwach przeniósł się do Argentyny, do klubu River Plate, a po roku do Estudiantes La Plata. W 1989 na rok wrócił do Peñarolu, by następnie w 1991 grać dla ekwadorskiego klubu Barcelona SC. W 1992 znów wrócił do Peñarolu, w którym zakończył karierę piłkarską.

Salaregui od 1979 do 13 czerwca 1986 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 29 meczów i zdobył 2 bramki[1]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Doprowadził Peñarol do mistrzostwa Urugwaju w turnieju Clausura 2008, po wygraniu 5:3 decydującego o tytule meczu z klubem River Plate Montevideo.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Tytuł
1978 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1979 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1981 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1982 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1982 Urugwaj Peñarol Montevideo Copa Libertadores
1982 Urugwaj Peñarol Montevideo Puchar Interkontynentalny
1985 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1993 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]