Mario Saralegui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mario Saralegui
Imię i nazwisko Mario Daniel Saralegui Iriarte
Data i miejsce
urodzenia
24 kwietnia 1959
Artigas, Urugwaj
Pozycja Pomocnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1977–1985
1985–1986
1986–1987
1987–1988
1989–1990
1990
1991
1992–1993
1994
Peñarol
Elche
River Plate
Estudiantes La Plata
Peñarol
Barcelona SC
Emelec
Peñarol
Rampla Juniors

24 (0)
15 (2)
18 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1977
1979–1986
 Urugwaj U-20
 Urugwaj
9 (0)
29 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1997
1998
2002–2003
2006
2007–2008
2008–2009
2010
2010–2012
2012
2013
2014
2014
2016–2017
Frontera Rivera
Barcelona SC (tymcz.)
Wanderers Artigas
Peñarol
Progreso
Peñarol
Central Español
El Nacional
Técnico Universitario
Juventud
Olmedo
Tacuarembó
Liverpool Montevideo

Mario Daniel Saralegui Iriarte (24 kwietnia 1959) - piłkarz urugwajski, pomocnik (rozgrywający). Wzrost 178 cm, waga 73 kg.

Saralegui karierę piłkarską rozpoczął w 1977 w klubie Peñarol Montevideo. W reprezentacji Urugwaju zadebiutował 31 maja 1979 w przegranym 1:5 meczu z Brazylią. Wziął udział w turnieju Copa América 1979, gdzie Urugwaj odpadł już w fazie grupowej. Saralegui zagrał tylko w dwóch meczach z Ekwadorem.

Znacznie bardziej udany by turniej Copa América 1983, gdzie Urugwaj zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. Saralegui zagrał w dwóch meczach fazy grupowej - z Chile i Wenezuelą, oraz w dwóch meczach półfinałowych z Peru.

Salaregui większość swojej kariery spędził w klubie Peñarol Montevideo, z którym 6 razy zdobył mistrzostwo Urugwaju, a ponadto Copa Libertadores i Puchar Interkontynentalny.

W 1984 przeniósł się do Hiszpanii, do klubu Elche. Po roku wrócił do Peñarolu, którego barwy reprezentował w finałach mistrzostw świata w 1986 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Mając koszulkę z numerem 16 zagrał w trzech meczach grupowych - z Niemcami, Danią i Szkocją.

Po mistrzostwach przeniósł się do Argentyny, do klubu River Plate Buenos Aires, a po roku do Estudiantes La Plata. W 1989 na rok wrócił do Peñarolu, by następnie w 1991 grać dla ekwadorskiego klubu Barcelona Guayaquil. W 1992 znów wrócił do Peñarolu, w którym zakończył karierę piłkarską.

Salaregui od 1979 do 13 czerwca 1986 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 29 meczów i zdobył 2 bramki[1]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Doprowadził Peñarol do mistrzostwa Urugwaju w turnieju Clausura 2008, po wygraniu 5:3 decydującego o tytule meczu z klubem River Plate Montevideo.

Przypisy

Osiągnięcia[edytuj]

Sezon Klub Tytuł
1978 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1979 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1981 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1982 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1982 Urugwaj Peñarol Montevideo Copa Libertadores
1982 Urugwaj Peñarol Montevideo Puchar Interkontynentalny
1985 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1993 Urugwaj Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]