Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
International Telecommunication Union
Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny
Siedziba Szwajcaria Genewa
Członkowie 193
Sekretarz Generalny Chińska Republika Ludowa Houlin Zhao
Utworzenie 17 maja 1865
Strona internetowa
Biurowiec ITU w Genewie

Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) – najstarsza na świecie[1] organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.

Członkostwo w organizacji[edytuj | edytuj kod]

Państwa członkowskie[edytuj | edytuj kod]

Do Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego należą obecnie 193 państwa, w tym Watykan oraz prawie wszyscy członkowie ONZ z wyjątkiem Palau. Polska została członkiem Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego w 1921 roku.

Procedura akcesyjna do Związku różni się w zależności od tego, czy państwo kandydujące jest członkiem ONZ, czy nie. Państwa członkowskie ONZ mogą stać się członkami Związku poprzez przystąpienie do Konstytucji i Konwencji Związku oraz złożenie dokumentu akcesyjnego u Sekretarza Generalnego Organizacji. Z kolei państwa nie będące członkami ONZ mogą przystąpić do Związku po uzyskaniu akceptacji przez dwie trzecie dotychczasowych członków, i dopiero wtedy przystąpić do Konstytucji i Konwencji oraz złożyć stosowny dokument akcesyjny u Sekretarza Generalnego.

Członkowie sektorowi[edytuj | edytuj kod]

Członkami sektorowymi (ang. Sector Members) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego są przedsiębiorstwa funkcjonujące na rynku telekomunikacyjnym i radiokomunikacyjnym.

Organy Związku[edytuj | edytuj kod]

Najwyższym organem politycznym Związku jest Konferencja Pełnomocników, składająca się z delegacji reprezentujących państwa członkowskie organizacji. Konferencja zbiera się co cztery lata i określa głównie kierunki polityki Związku, wybiera członków Rady, ustala plany finansowe organizacji.

Rada została utworzona w 1947 roku podczas konferencji plenarnej w Atlantic City, początkowo pod nazwą Rada Administracyjna (ang. Administrative Council). Działa w granicach uprawnień udzielonych przez Konferencję Pełnomocników. Zadaniem Rady jest nadzór aktualnej polityki, strategii oraz aktywności Związku w okresach pomiędzy Konferencjami Pełnomocników. Rada powoływana jest każdorazowo na 4 lata, a członkami Rady mogą być jedynie państwa członkowskie organizacji.

Sekretarz Generalny, wybierany na czteroletnią kadencję, kieruje Sekretariatem Generalnym, który jest biurem administrującym zasobami i działalnością Związku. Sekretarz Generalny jest prawnym przedstawicielem Związku.

Sektory[edytuj | edytuj kod]

  • ITU-T – Sektor Normalizacji Telekomunikacji
  • ITU-R – Sektor Radiokomunikacji
  • ITU-D – Sektor Rozwoju Telekomunikacji

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Norman A.N. A. Graham Norman A.N. A., Robert S.R. S. Jordan Robert S.R. S., The International Civil Service: Changing Role and Concepts, Elsevier, 12 stycznia 2016, ISBN 9781483147994 [dostęp 2016-01-28] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]