UNIFIL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
United Nations Interim Force in Lebanon
Tymczasowe Siły Zbrojne Organizacji Narodów Zjednoczonych w Libanie
Flaga ONZ
Flaga ONZ
Język roboczy angielski
Utworzenie 19 marca 1978 r.
Oficjalna strona organizacji
Baretka medalu ONZ za misję UNIFIL

UNIFIL (ang. United Nations Interim Force in Lebanon, Tymczasowe Siły Zbrojne ONZ w Libanie) - misja pokojowa ONZ działająca od 19 marca 1978 r. na terenie południowego Libanu. UNIFIL zostały utworzone na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa S/RES/425 i S/RES/426 [1]. Jej powstanie wiąże się z atakami na Izrael przeprowadzanymi z tej części Libanu przez Organizację Wyzwolenia Palestyny. W odpowiedzi Izrael podjął okupację tych obszarów. Aby zapewnić bezpieczeństwo i płynne wycofywanie się Izraelczyków, Rada Bezpieczeństwa ONZ podjęła decyzję o powstaniu UNIFIL.

Francuscy żołnierze UNIFIL podczas mszy polowej

UNIFIL jest obecnie jedną z najdłużej działających, ale też najbardziej nieskutecznych misji pokojowych ONZ. Jej żołnierze nie byli w stanie zapobiec ani wojnie z 1982 r., połączonej z masakrą przebywających w libańskich obozach dla uchodźców Palestyńczyków, ani też późniejszym nalotom izraelskiego lotnictwa (ostatnie miały miejsce w 2006 r.).

Rezolucja Rady Bezpieczeństwa OS/RES/1701 z 11 sierpnia 2006 r. rozszerzyła mandat UNIFIL wraz ze zwiększeniem personelu.

Transporter opancerzony UNIFIL w warunkach zimowych

Obecny, wyznaczony przez Radę Bezpieczeństwa, limit liczebności UNIFIL wynosi 15 tysięcy żołnierzy, ale w rzeczywistości cały personel liczy 12167 osób, w tym 10230 żołnierzy sił lądowych oraz 1772 żołnierzy sił morskich. Funkcję dowódcy misji pełni generał Luciano Portolano (Włochy).

Państwa o największych kontyngentach wojskowych w ramach Misji:

  1.  Włochy (3000 żołnierzy)
  2.  Francja (2400)
  3.  Niemcy (2000)
  4.  Chiny,  Indonezja,  Hiszpania (po 1000)
  5.  Nepal (850)
  6.  Indie (672)

W latach 1992-2009 w skład UNIFIL wchodził także Polski Kontyngent Wojskowy, liczący pod koniec swojego funkcjonowania ok. 500 żołnierzy.

 Osobny artykuł: PKW Liban.

Dowódcy misji[edytuj | edytuj kod]

  1. 1978-1981 Ghana Emmanuel Erskine
  2. 1981-1986 Irlandia William Callaghan
  3. 1986-1988 Finlandia Gustav Hagglund
  4. 1988-1993 Szwecja Lars-Eric Wahlgren
  5. 1993-1995 Norwegia Trond Furuhovde
  6. 1995-1997 Polska Stanisław Woźniak
  7. 1997-1999 Fidżi Jioji Konrote
  8. 1999-1999 Irlandia James Sreenan (pełniący obowiązki)
  9. 1999-2001 Ghana Seth Obeng
  10. 2001-2004 Indie Lalit Tewari
  11. 2004-2007 Francja Alain Pellegrini
  12. 2007-2010 Włochy Claudio Graziano
  13. 2010-2012 Hiszpania Alberto Asarta
  14. 2012-2014 Włochy Paolo Serra
  15. od 2014 Włochy Luciano Portolano

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ośrodek Informacji ONZ w Warszawie [1]