Michał Milowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Milowicz
Ilustracja
Michał Milowicz (2017)
Imię i nazwisko Michał Jerzy Milowicz
Data i miejsce urodzenia 16 września 1970
Warszawa
Zawód aktor, piosenkarz, producent filmowy, reżyser
Lata aktywności od 1991
Strona internetowa

Michał Jerzy Milowicz[1] (ur. 16 września 1970 w Warszawie) – polski piosenkarz, aktor telewizyjny, teatralny, musicalowy i filmowy, producent i reżyser filmowy, biznesmen.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warszawie[2] jako syn Barbary i Jerzego Milowiczów. Jego matka ukończyła Studium Stenografii i Stenotypii, pracowała jako handlowiec. Jego ojciec był filologiem polskim, krytykiem filmowym i dziennikarzem różnych czasopism[3]. Jego pradziadek ze strony ojca był kompozytorem, a prababcia plastyczką. Jego dziadek ze strony matki grał na kilku instrumentach i śpiewał, a babcia była dziennikarką.

Jego rodzice byli fanami twórczości Elvisa Presleya, którego także słuchał od wczesnych lat i marzył o występach na scenie. Chętnie uczestniczył w przedszkolnych inscenizacjach. W szkole podstawowej uczęszczał do kółka wokalno-muzycznego[4], zdobywał nagrody w konkursach recytatorskich i śpiewał w chórze kościelnym. Mając 12 lat był pod wrażeniem filmu Grease[3] i Johna Travolty w roli Danny’ego Zuko, którego zagrał już jako 31-latek w musicalu Grease (premiera: 5 stycznia 2002) w reż. Wojciecha Kępczyńskiego w Teatrze Muzycznym „Roma”. W wieku 13 lat dostał w prezencie gitarę i sam nauczył się na niej grać. W liceum śpiewał hity Presleya przy ogniskach, w tym „Love Me Tender”. Przez jakiś czas był zafascynowany także sportem. Uczęszczał do szkoły sportowej, a zainspirowany filmem Wejście smoka z Bruce’em Lee, zapisał się na lekcje karate[5]. Po maturze zdecydował się studiować na Akademii Wychowania Fizycznego[5].

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Był na drugim roku studiów na AWF, gdy jego ojciec wypatrzył w gazecie ogłoszenie o castingu do musicalu Janusza Józefowicza Metro[5]. Po eliminacjach nie znalazł się jednak na liście przyjętych[5]. Poprosił jednak Józefowicza, by pozwolił mu zostać wolnym słuchaczem. Porzucił studia i dzięki solidnej pracy w 1991 zadebiutował na profesjonalnej scenie Teatru Studia Buffo.

Kariera sceniczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1995-2001 w Teatrze Studia Buffo odniósł sukces w tytułowej roli w spektaklu kabaretowo-rewiowym Elvis, którego był pomysłodawcą i współtwórcą, w reżyserii Janusza Józefowicza[6][4]. Wkrótce nazywany był „polskim Elvisem Presleyem” i „następcą Johna Travolty”[7]. W Studiu Buffo grał potem w produkcjach: Grosik 2 (Do grającej szafy grosik wrzuć II) z piosenkami lat 60., Tyle miłości, Niedziela na Głównym z piosenkami Wojciecha Młynarskiego, Przeboje, Przeżyj to sam i Obok nas[4]. W 1998 w Teatrze Telewizji został obsadzony jako oficer w widowisku Dama od Maxima Józefowicza z Joanną Trzepiecińską.

Był związany z teatrami warszawskimi: Roma (2001–2003), Rampa (2003) i Komedia (2004), a także Teatrem Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni (2005)[8].

W warszawskim Teatrze Palladium wystąpił w kabaretowo-muzyczno-tanecznej komedii Jana Kazimierza Siwka Blondynki wolą mężczyzn (2011) w reż. Piotra Dąbrowskiego w roli lubiącego o siebie dbać metroseksualnego aktora i komedii Mężczyzna idealny (2016) Andrzeja Pacuły w reż. Stefana Friedmanna jako telewizyjny showman. W Teatrze Capitol zagrał postać Andy’ego w farsie Kristofa Magnussona Klub mężusiów (2013) oraz jako Jim w komedii Skok w bok (2018) autorstwa Donalda Churchilla i Petera Yeldhama w reż. Andrzeja Rozhina. W komedii Przebój sezonu (2017) w reż. Krzysztofa Jaroszyńskiego wystąpił w podwójnej roli jako celebryta Daniel Wielorak i więzień Stasiek[9].

Kariera ekranowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę filmową rozpoczynał od epizodycznej roli policjanta na planie filmu sensacyjnego Jarosława Żamojdy Młode wilki (1995). Grywał potem role śmiesznych „macho” i nieudolnych gangsterów w komediach sensacyjnych Olafa Lubaszenki - Sztos (1997), Chłopaki nie płaczą (2000) i Poranek kojota (2001)[10], a także w filmie Juliusza Machulskiego Kiler-ów 2-óch (1999)[11].

Michał Milowicz (2007)

Wystąpił gościnnie jako kierowca w telenoweli TVP1 Klan (1997). Sympatię wśród telewidzów zapewniła mu postać Cezarego Cwała-Wiśniewskiego w sitcomie TVP3 Gdańsk Lokatorzy (2000–2003) i jego spin-offie pt. Sąsiedzi (2003–2008)[12].

Jako aktor dubbingowy użyczył głosu m.in. Chanticleerowi w polskiej wersji językowej filmu Powrót króla rock and rolla (1991), Mikeyowi w filmie Wakacje. Żegnaj szkoło (2001), Alamedzie Slimowi i braciom Wacusiom w animacji Rogate ranczo (2004), capowi Japethowi w filmie animowanym Czerwony Kapturek – prawdziwa historia (2006) oraz Maxowi w filmach Artur i Minimki (2006) i Artur i zemsta Maltazara (2009). Jego głosem przemówił również komandor C.E.L.L. Lockhard w polskiej wersji językowej gry komputerowej Crysis 2 (2011).

Był uczestnikiem programów rozrywkowych: Taniec z gwiazdami (2006)[13] i Gwiazdy tańczą na lodzie (2008)[14], kapitanem jednej z drużyn w programie muzycznym Singa Dinga (2007–2008)[15] i jurorem w konkursie talent show Zostań gwiazdą filmową (2015)[16].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Równolegle realizował się też jako piosenkarz estradowy[17]. W czerwcu 2003 ukazała się jego debiutancka płyta Teraz wiesz[18], którą promowała piosenka „Wszyscy na scenę”. W 2004 wspólnie z dwójką przyjaciół otworzył klub muzyczny „Maska” w Warszawie[19], który prowadził przez 11 lat[20]. W 2006 piosenka „Polska, Polska Ole!”, wykonywana przez Milowicza i zespół Fiesta Loca, została wybrana „Hitem na Mundial” i towarzyszyła kibicom podczas Mistrzostw Świata FIFI Wild Cup. Milowicz pojawił się w wideoklipie zespołu Afromental „Rock & Rollin' Love” (2010).

Inne przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Kiedy Michał Milowicz był u szczytu swojej kariery, postanowił zainwestować w firmę deweloperską, zaczął od budowy apartamentowca na warszawskim Grochowie, następnie powstały kolejne inwestycje, m.in. w podwarszawskim Piastowie[20].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne
  • Teraz wiesz (2003)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • 2019: Futro z misia

Producent[edytuj | edytuj kod]

  • 2019: Futro z misia

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Milowicz, Michał Jerzy (pol.). infoveriti.pl. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  2. Personalidade: Michał Milowicz (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-07-22].
  3. a b Tygodnik Angora”, Wszystko przede mną, Nr 44/26-10-2015. s. 11
  4. a b c Taniec z gwiazdami IV – Para III: Michał i Iza (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  5. a b c d Rodzice wypchnęli go na scenę (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  6. Michał Milowicz: Nie każdy aktor musi kończyć szkołę aktorską (pol.). Interia.pl. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  7. Michał Milowicz: Co dziś porabia polski Elvis? (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  8. Michał Milowicz - Najnowsze informacje (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  9. Michał Milowicz: odnalazłbym się nawet w roli transwestyty (pol.). Newseria Lifestyle. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  10. Michał Milowicz (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2019-07-22].
  11. Michał Milowicz (ang.). Listal. [dostęp 2019-07-22].
  12. Michał Milowicz (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-10-28].
  13. Zaskakujący taniec z gwiazdami w tvn (pol.). Wirtualne Media. [dostęp 2006-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-05)].
  14. Gwiazdy tańczą na lodzie (2008) (pol.). WP Teleshow. [dostęp 2006-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-05)].
  15. Singa Dinga w TV Puls (pol.). Pmedia.pl. [dostęp 2006-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-05)].
  16. Nasi Jurorzy (pol.). Zostań gwiazdą filmową. [dostęp 2006-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-05)].
  17. Michał Milowicz był naczelnym ogierem show-biznesu. Jak wygląda obecnie? (pol.). Plejada.pl. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  18. Oficjalna strona Michała Milowicza (pol.). milowicz.pl. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  19. Michał Milowicz (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].
  20. a b Michał Milowicz opowiedział nam, co robił, gdy nie było go w telewizji (pol.). twnews.pl. [dostęp 2019-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]