Niegoszowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niegoszowice
Widok na część południowo-zachodnią wsi
Widok na część południowo-zachodnią wsi
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat krakowski
Gmina Zabierzów
Wysokość 250 m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 478
Strefa numeracyjna (+48) 12
Kod pocztowy 32-064 Rudawa
Tablice rejestracyjne KRA
SIMC 0343846
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Niegoszowice
Niegoszowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Niegoszowice
Niegoszowice
Ziemia50°07′25,8″N 19°44′04,1″E/50,123833 19,734472
Strona internetowa miejscowości
Dawna karczma w przysiółku Sowiarka

Niegoszowicewieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów. Integralna część miejscowości: Sowiarka[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość położona jest w Rowie Krzeszowickim na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej przy linii kolejowej 133 z Krakowa na Śląsk. Wieś graniczy od północy z Brzezinką, od południa z Kochanowem, a od zachodu z Rudawą.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Niegoszowicach znajduje się zabytkowy, klasycystyczny dworek z XIX w. Budową obiektu zajął się dziekan kapituły krakowskiej ksiądz Michał Sołtyk, wykorzystując fragmenty poprzedniego budynku z XVI w. Dworek jest otoczony starym parkiem, w którym rosną lipy o charakterze pomników przyrody, mające 400–450 lat (o obwodzie ok. 330 cm). Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o wsi szlacheckiej pochodzi z 1397 r. jako Negosszowicz. Pod koniec XIV w. miejscowość tę zamieszkiwało 9 rycerzy, pieczętujących się różnymi herbami. Wieś najprawdopodobniej została przeniesiona na prawo niemieckie przed rokiem 1418. W latach 1470–1480 wieś występuje jako Nyegoschowycze Niegoszowice należały m.in. do rodziny Niegoszowskich (posiadaczy folwarku i dworu z wieżą). Według danych historycznych, w Niegoszowicach istniał jeden z pierwszych browarów Sowiarka w okolicy Krakowa. Stąd też przysiółek wsi o tej samej nazwie (przy drodze krajowej 79 Kraków – Katowice). W 1595 roku wieś położona w powiecie proszowskim województwa krakowskiego była własnością kasztelana wiślickiego Mikołaja Ligęzy[3]. Wieś była w posiadaniu takich dziedziców jak: Stanisław Niegoszowski, Firlejowie, Kasper Gołuchowski (1783), od przełomu XVIII/XIX w. wspomniany Michał Sołtyk, Jan Kanty Bobrowski, płk. Benedykt Zielonka (1882–1885), Kazimierz Chwalibogowski, książę Eugeniusz Lubomirski (1885–1902), Stanisław Smolka (1902–1910) i Piotr Rostworowski (od 1910).

W latach 1815–1846 wieś położona była na terenie Wolnego Miasta Krakowa, potem w zaborze austriackim, a w czasie II Rzeczypospolitej w powiecie chrzanowskim w województwie krakowskim. Od 26 października 1939 do 18 stycznia 1945 wieś należała do gminy Kressendorf w Landkreis Krakau, dystryktu krakowskiego w Generalnym Gubernatorstwie. Jesienią 1954 r. wieś została przyłączona do gromady Rudawa w ówczesnym powiecie chrzanowskim w woj. krakowskim. 1 stycznia 1973 znalazła się w gminie Rudawa w ówczesnym powiecie chrzanowskim w woj. krakowskim. 15 stycznia 1976 roku gmina Rudawa została zniesiona przez połączenie z dotychczasową gminą Zabierzów w nową gminę Zabierzów i tam znalazła się także wieś. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

W budynku byłej szkoły podstawowej obecnie mieści się świetlica, biblioteka wiejska oraz salka muzyczna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. GUS. Rejestr TERYT
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 30 września 2017; 3 miesiące temu.
  3. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 111.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]