Nikołaj Podgorny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Podgorny
Nicolai Podgorny.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1903
Karliwka
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1983
Moskwa
Przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR
Okres od 9 grudnia 1965
do 16 czerwca 1977
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Poprzednik Anastas Mikojan
Następca Leonid Breżniew
Nikolai Podgorny Signature 1967.png
Odznaczenia
Złoty Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (ZSRR) Złoty Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (ZSRR)
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Wielka Wstęga Orderu Zasługi PRL Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii Order Lwa Białego I Klasy (CSRS) Medal 2500-lecia Imperium Perskiego

Nikołaj Wiktorowicz Podgorny (ros. Николай Викторович Подгорный, ur. 18 lutego 1903 w miejscowości Karliwka koło Połtawy na Ukrainie, zm. 11 stycznia 1983 w Moskwie) - radziecki polityk. W latach 1966-1977 członek Biura Politycznego Komitetu Centralnego KPZR i przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. W 1971 reprezentował ZSRR na obchodach 2500-lecia Cesarstwa Perskiego, które były jednym z największych w historii zgromadzeń koronowanych głów i przywódców z całego świata.

Życiorys[edytuj]

W latach 1921-1923 sekretarz rejonowego komitetu Komsomołu w rodzinnej miejscowości, 1926-1931 studiował w Kijowskim Instytucie Technologicznym Przemysłu Spożywczego, 1930 wstąpił do WKP(b). Był kolejno inżynierem, zastępcą głównego inżyniera i głównym inżynierem fabryk cukru w obwodach winnickim i kamieniecko-podolskim. 1939-1940 zastępca ludowego komisarza przemysłu spożywczego Ukraińskiej SRR, 1940-1942 zastępca ludowego komisarza przemysłu spożywczego ZSRR, 1942-1944 dyrektor Moskiewskiego Instytutu Technologicznego Przemysłu Spożywczego, 1944-1946 ponownie zastępca ludowego komisarza przemysłu spożywczego Ukraińskiej SRR. 1946-1950 stały przedstawiciel Rady Ministrów Ukraińskiej SRR przy Radzie Ministrów ZSRR, od kwietnia 1950 do sierpnia 1953 I sekretarz Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy/Komunistycznej Partii Ukrainy w Charkowie, od 27 września 1952 do 15 marca 1966 członek KC KP(b)U/KPU, równocześnie od 27 września 1952 do 17 sierpnia 1953 zastępca członka Biura Politycznego KC KP(b)U/KPU. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR, od 17 sierpnia 1953 do 26 grudnia 1957 II sekretarz KC KPU, równocześnie członek Biura Politycznego KC KPU (do 2 lipca 1963), od 25 lutego 1956 do 23 lutego 1981 członek KC KPZR. Od 26 grudnia 1957 do 2 lipca 1963 I sekretarz KC KPU, od 18 czerwca 1958 do 4 maja 1960 zastępca członka, a od 4 maja 1960 do 29 marca 1966 członek Prezydium KC KPZR. Od 22 czerwca 1963 do 6 grudnia 1965 sekretarz KC KPZR, od 8 kwietnia 1966 do 24 maja 1977 członek Biura Politycznego KC KPZR, od czerwca 1977 na emeryturze.

W 1975 otrzymał Wielką Wstęgę Orderu Zasługi Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]


Poprzednik
Aleksiej Kiriczenko
Emblem of the Ukrainian SSR.svg I sekretarze KPU
1957-1963
Emblem of the Ukrainian SSR.svg Następca
Petro Szełest