Nikołaj Podgorny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Podgorny
Nicolai Podgorny.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1903
Karłówka
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1983
Moskwa
Przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR
Okres od 9 grudnia 1965
do 16 czerwca 1977
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Poprzednik Anastas Mikojan
Następca Leonid Breżniew
Odznaczenia
Złoty Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (ZSRR) Złoty Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (ZSRR)
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Krzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia) Order Białego Lwa I Klasy (CSRS) Medal 2500-lecia Imperium Perskiego
Podgorny (po lewej) trzyma się za ręce z Walterem Ulbrichtem, Nikitą Chruszczowem i Paulem Vernerem

Nikołaj Wiktorowicz Podgorny (ros. Николай Викторович Подгорный, ur. 18 lutego 1903 w miejscowości Karłowka koło Połtawy na Ukrainie, zm. 11 stycznia 1983 w Moskwie) - radziecki polityk. W latach 1966-1977 członek Biura Politycznego Komitetu Centralnego KPZR i przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. W 1971 reprezentował ZSRR na obchodach 2500-lecia Cesarstwa Perskiego, które były jednym z największych w historii zgromadzeń koronowanych głów i przywódców z całego świata.

1921-1923 sekretarz rejonowego komitetu Komsomołu w rodzinnej miejscowości, 1926-1931 studiował w Kijowskim Instytucie Technologicznym Przemysłu Spożywczego, 1930 wstąpił do WKP(b). Był kolejno inżynierem, zastępcą głównego inżyniera i głównym inżynierem fabryk cukru w obwodach winnickim i kamieniecko-podolskim. 1939-1940 zastępca ludowego komisarza przemysłu spożywczego Ukraińskiej SRR, 1940-1942 zastępca ludowego komisarza przemysłu spożywczego ZSRR, 1942-1944 dyrektor Moskiewskiego Instytutu Technologicznego Przemysłu Spożywczego, 1944-1946 ponownie zastępca ludowego komisarza przemysłu spożywczego Ukraińskiej SRR. 1946-1950 stały przedstawiciel Rady Ministrów Ukraińskiej SRR przy Radzie Ministrów ZSRR, od kwietnia 1950 do sierpnia 1953 I sekretarz Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy/Komunistycznej Partii Ukrainy w Charkowie, od 27 września 1952 do 15 marca 1966 członek KC KP(b)U/KPU, równocześnie od 27 września 1952 do 17 sierpnia 1953 zastępca członka Biura Politycznego KC KP(b)U/KPU. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR, od 17 sierpnia 1953 do 26 grudnia 1957 II sekretarz KC KPU, równocześnie członek Biura Politycznego KC KPU (do 2 lipca 1963), od 25 lutego 1956 do 23 lutego 1981 członek KC KPZR. Od 26 grudnia 1957 do 2 lipca 1963 I sekretarz KC KPU, od 18 czerwca 1958 do 4 maja 1960 zastępca członka, a od 4 maja 1960 do 29 marca 1966 członek Prezydium KC KPZR. Od 22 czerwca 1963 do 6 grudnia 1965 sekretarz KC KPZR, od 8 kwietnia 1966 do 24 maja 1977 członek Biura Politycznego KC KPZR, od czerwca 1977 na emeryturze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]