Nikołaj Tichonow (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy radzieckiego polityka. Zobacz też: rosyjski pisarz Nikołaj Siemionowicz Tichonow.
Nikołaj Aleksandrowicz Tichonow
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1905
Charków
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1997
Pietrowo-Dalnieje
Premier ZSRR
Okres od 1980
do 1985
Przynależność polityczna KPZR
Poprzednik Aleksiej Kosygin
Następca Nikołaj Ryżkow

Nikołaj Aleksandrowicz Tichonow, ros. Николай Александрович Тихонов (ur. 14 maja 1905 w Charkowie, zm. 1 czerwca 1997 we wsi Pietrowo-Dalnieje) – polityk radziecki, premier ZSRR (1980-1985) dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1975 i 1982).

1926-1930 studiował w Instytucie Metalurgicznym w Dniepropetrowsku, po czym był inżynierem w fabryce w Dniepropetrowsku - zastępca szefa i szef warsztatu, główny inżynier. Od 1940 w WKP(b), 1947-1950 dyrektor fabryki w Nikopolu, od 1950 pracownik Ministerstwa Czarnej Metalurgii ZSRR, od września 1955 do maja 1957 zastępca ministra czarnej metalurgii ZSRR. Od 31 maja 1957 do lipca 1960 przewodniczący Sownarchozu Dniepropetrowskiego Ekonomicznego Rejonu Administracyjnego, od 19 lutego 1960 do 27 września 1961 członek KC Komunistycznej Partii Ukrainy, od lipca 1960 do listopada 1962 zastępca przewodniczącego Państwowej Rady Naukowo-Ekonomicznej w randze ministra ZSRR, od stycznia 1963 do 2 października 1965 zastępca przewodniczącego Państwowego Komitetu Planowego Rady Ministrów ZSRR w randze ministra ZSRR, od 2 października 1965 do 2 września 1976 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR. Od 31 października 1961 do 29 marca 1966 zastępca członka, a od 8 kwietnia 1966 do 25 kwietnia 1989 członek KC KPZR. Od 2 września 1976 do 23 października 1980 I zastępca przewodniczącego, a od 23 października 1980 do 27 września 1985 przewodniczący Rady Ministrów ZSRR. Od 27 listopada 1978 do 27 listopada 1979 zastępca członka, a od 27 listopada 1979 do 15 października 1985 członek Biura Politycznego KC KPZR. Bliski współpracownik Leonida Breżniewa. Od września 1985 na emeryturze, 1986-1989 Państwowy Doradca przy Prezydium Rady Najwyższej ZSRR.

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

I medale.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]