Obwód astrachański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obwód astrachański
Астраханская область
obwód
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Siedziba Astrachań
Gubernator Aleksandr Żiłkin
Powierzchnia 44 100 km²
Populacja (2018)
• liczba ludności

1 017 514[1]
Strefa czasowa czas Samary, UTC+4
Położenie na mapie Rosji
Położenie na mapie
Portal Portal Rosja

Obwód astrachański (ros. Астраханская область) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Obwód astrachański na południu ograniczony jest przez Morze Kaspijskie, na zachodzie graniczy z Kałmucją, od północy z obwodem wołgogradzkim, od wschodu z Kazachstanem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W późnym średniowieczu obszar przynależał do Złotej Ordy. W wyniku jej rozpadu w połowie XV w. powstał Chanat Astrachański – państwo tatarskie ze stolicą w Astrachaniu. Jego teren obejmował dorzecze dolnej Wołgi i stepy północnego Kaukazu. W 1556 chanat został podbity przez Iwana Groźnego i przyłączone do Rosji.

Tablice rejestracyjne[edytuj | edytuj kod]

Tablice pojazdów zarejestrowanych w obwodzie astrachańskim mają oznaczenie 30 w prawym górnym rogu nad flagą Rosji i literami RUS.

Podział administracyjno-terytorialny[edytuj | edytuj kod]

Astrachań to stolica i największe miasto obwodu oraz dawna stolica Chanatu Astrachańskiego
Achtubinsk jest największym miastem w północnej części obwodu
Charabali to największe miasto w środkowej części obwodu oraz znaczące skupisko Kazachów, którzy stanowią 1/3 jego populacji
Kamyzjak to młode miasto wyrosłe z dawnej wioski rybackiej, sięgającej XVI wieku

W obwodzie astrachańskim funkcjonuje 170 jednostek municypalnych, w tym 2 okręgi miejskie (jeden z nich stanowi miasto zamknięte), 11 rejonów municypalnych, 11 osad miejskich i 146 osad wiejskich.

Okręgi miejskie[edytuj | edytuj kod]

Rejony municypalne[edytuj | edytuj kod]

Miasta o znaczeniu rejonowym

Miejscowości o liczbie mieszkańców ponad 5 000

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Skład narodowościowy według danych z 2010 roku[2]:

  1. Rosjanie - 67,6%
  2. Kazachowie - 16,3%
  3. Tatarzy - 6,6%
  4. Ukraińcy - 0,9%
  5. Azerowie - 0,9%
  6. Nogajowie - 0,9%
  7. Czeczeni - 0,8%
  8. Kałmucy - 0,7%
  9. Ormianie - 0,6%
  10. Romowie - 0,6%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]