Pierścień (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Pierścień (Ryx) − polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Juliusz Karol Ostrowski blazonuje herb następująco[1][2]:

W polu błękitnym – pod półksiężycem złotym z ośmiopromienną gwiazdą srebrną między rogami – dwa skrzydła orle srebrne, pod którymi lilia złota. Nad hełmem w koronie ręka zbrojna ze złotym pierścieniem o trzech drogich kamieniach. Labry błękitne podbite czerwono.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb nadany został 13 maja 1768 roku w Warszawie Franciszkowi Ryxowi – kamerdynerowi króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[2][3][4].

Herbowni[edytuj]

Herb ten był herbem własnym, więc przysługiwał tylko jednemu rodowi herbownych:

Ryx (Ryks).

Przypisy

  1. Juliusz Ostrowski red.: Księga herbowa rodów polskich. Cz.1. (Wizerunki herbów). Warszawa: Józef Sikorski, gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 438.
  2. a b Juliusz Ostrowski red.: Księga herbowa rodów polskich. Cz.2. (Opisy herbów). Warszawa: Józef Sikorski, gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 260.
  3. Szymon Konarski: Materiały do Biografii, Genealogii i Heraldyki Polskiej. T. 9. Buenos Aires, Sztokholm: s.n., 1987, s. 120.
  4. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T.15. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1931, s. 362.