Piotr Chryzolog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święty
Piotr Chryzolog
Πέτρος ὁ Χρυσολόγος
biskup
wyznawca
doktor Kościoła
Ilustracja
Św. Piotr Chryzolog, XVII w.
Data i miejsce urodzenia

ok. 380
Forum Cornelli

Data śmierci

31 lipca 450

Czczony przez

Kościół katolicki

Wspomnienie

4 grudnia nadzwyczajna forma rytu rzymskiego lub 30 lipca zwyczajna forma rytu rzymskiego

Atrybuty

księga, mitra, pastorał

Patron

diecezji i miasta Imola

Szczególne miejsca kultu

Imola

Piotr Chryzolog (Złotousty), gr. Ἅγιος Πέτρος ὁ Χρυσολόγος, Petros Chrysologos (ur. ok. 380 w Forum Cornelli, zm. 31 lipca[1] 450) – biskup, wyznawca, ojciec i doktor Kościoła, budowniczy kościołów, duszpasterz i kaznodzieja, święty Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Piotr urodził się około 380 r. w miasteczku Imola. Wychował go i do stanu duchownego przyjął biskup tego miasta, Korneliusz. Około 433 papież Sykstus III, dzięki objawieniu prywatnemu, wskazał Piotra jako następcę św. Jana Angeloptesa (biskup 430–433) i nowego biskupa Rawenny[2]. Był doradcą cesarzowej Galii Placydii[3].W swej działalności pasterskiej Piotr preferował kaznodziejstwo, dysponując niepospolitym talentem krasomówczym, skutecznym i starannie stosowanym, przez co zasłużył sobie na przydomek Chryzologa, co w gr. oznacza o złotych słowach. W ten sposób Kościół zachodni chciał podkreślić, że jak Wschód miał swojego Jana Złotoustego (zm. 407), tak Zachód ma swojego złotoustego Piotra. Wspólnie z papieżem Leonem I bronił dogmatu o dwóch naturach w Chrystusie przeciw monofizytom. Papież Leon Wielki mianował Piotra wysłannikiem na sobór chalcedoński w 451, na który posłał długi list, gdzie obalał tezy Eutychiusza, a na nowo potwierdzał naukę o podwójnej bosko-ludzkiej naturze Chrystusa.

Po Piotrze Chryzologu zachowało się około 200 kazań (w tym nie wszystkie z całą pewnością autentyczne) z komentarzami do Pisma św., szeregiem wskazań moralnych i rozważaniami doktrynalnymi.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Kościół katedralny w Imoli

Szybko uznany za świętego, doktorem Kościoła ogłoszony został przez Benedykta XIII w 1729.

Jest patronem diecezji i miasta Imola.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Data tradycyjna.
  2. Archdiocese of Ravenna (Ravennatensis)Catholic Encyclopedia (ang.).
  3. Wiesław Aleksander Niewęgłowski: Leksykon świętych. Warszawa: Świat Książki, 2006, s. 122. ISBN 978-83-247-0574-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]