Placówka Straży Granicznej w Sławatyczach
![]() (wrzesień 2015) | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Data utworzenia |
24 sierpnia 2005 (przekształcenia) |
Siedziba | |
Komendant |
ppłk SG |
Adres | |
ul. Włodawska 12 21-515 Sławatycze[1] | |
Położenie na mapie gminy Sławatycze ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Placówka Straży Granicznej w Sławatyczach – graniczna jednostka organizacyjna Straży Granicznej realizująca zadania w ochronie granicy państwowej z Republiką Białorusi.
Formowanie i zmiany organizacyjne
[edytuj | edytuj kod]Placówka Straży Granicznej w Sławatyczach z siedzibą w Sławatyczach (Placówka SG w Sławatyczach), została powołana 24 sierpnia 2005 roku Ustawą z 22 kwietnia 2005 roku O zmianie ustawy o Straży Granicznej...[a], w strukturach Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w Chełmie z przemianowania dotychczas funkcjonującej Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej w Sławatyczach. Znacznie rozszerzono także uprawnienia komendantów, m.in. w zakresie działań podejmowanych wobec cudzoziemców przebywających na terytorium RP[2].
Z końcem 2005 roku odeszli ze służby ostatni funkcjonariusze służby kandydackiej. Było to możliwe dzięki intensywnie realizowanemu programowi uzawodowienia, w ramach którego w latach 2001–2006 przyjęto do NOSG 1280 funkcjonariuszy służby przygotowawczej[2].
31 stycznia 2007 roku nastąpiło oficjalne zakończenie rozbudowy placówki[3].
31 grudnia 2010 w placówce służbę pełniło 98 funkcjonariuszy[4].
Ochrona granicy
[edytuj | edytuj kod]PSG w Sławatyczach ochrania wyłącznie odcinek granicy rzecznej z Republiką Białorusi przebiegającą środkiem koryta rzeki granicznej Bug[1].
W związku z sytuacją na granicy polsko-białoruskiej związaną z masową nielegalną migracją do Polski, od listopada 2021 roku Straż Graniczna rozpoczęła budowę zasieków z drutu kolczastego na całym odcinku rzecznym graniczącym z Białorusią w tym na odcinku PSG w Sławatyczach. Zasieki concertina postawione zostały tuż przy linii brzegowej[5].
Podległe przejście graniczne
[edytuj | edytuj kod]- Sławatycze-Domaczewo (drogowe)[6].
Terytorialny zasięg działania
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Boundary_stone_of_Belarus_near_Bug_river.jpg/240px-Boundary_stone_of_Belarus_near_Bug_river.jpg)
- Stan z 1 września 2021[6]
Placówka Straży Granicznej w Sławatyczach ochrania odcinek granicy:
- Od znaku granicznego nr 054, do znaku granicznego nr 089.
- Linia rozgraniczenia z:
- Placówką Straży Granicznej w Kodniu: włącznie znak graniczny nr 089, Zalewsze, Zabłocie, Olszanki, dalej granicą gmin Piszczac i Tuczna, Piszczac i Łomazy.
- Placówką Straży Granicznej w Dołhobrodach: wyłącznie znak graniczny nr 054, Kuzawka, Janówka, wyłącznie Wygnanka, wyłącznie Sosnówka, Wyłącznie Pieńki, dalej granicą gmin Wisznice i Sosnówka, Wisznice i Podedwórze.
- Placówką Straży Granicznej w Białej Podlaskiej: granicą gmin Wisznice i Jabłoń, Wisznice i Milanów, Wisznice i Komarówka Podlaska, Rossosz i Komarówka Podlaska, Łomazy i Komarówka Podlaska, Łomazy i Drelów, Łomazy i Biała Podlaska.
- Poza strefą nadgraniczną obejmuje z powiatu bialskiego gmina: Wisznice, Rossosz, Łomazy.
- Stan z 30 grudnia 2014[1]
Obszar służbowej działalności Placówki SG w Sławatyczach położony był w powiecie bialskopodlaskim gminy Sławatycze, Tuczna, Wisznice, Rossosz, Łomazy, oraz w części gminy Sosnówka i Kodeń, w powiecie włodawskim część gminy Hanna.
- Stan z 1 sierpnia 2011[7]
Placówka Straży Granicznej w Sławatyczach ochraniała odcinek granicy:
- Od znaku granicznego nr 1176 do znaku granicznego nr 1211.
- Całkowita długość ochranianej rzecznej granicy z Republiką Białorusi wynosiła 27,79 km.
- Linia rozgraniczenia z:
- Placówką Straży Granicznej w Kodniu: włącznie znak graniczny nr 1211, włącznie m. Zalewsze, m. Zabłocie, m. Olszanki, dalej granicą gminy Piszczac oraz Tuczna.
- Placówką Straży Granicznej w Dołhobrodach: wyłącznie znak graniczny nr 1176, m. Kuzawka, m. Janówka, wyłącznie m. Wygnanka, wyłącznie m. Sosnówka, wyłącznie m. Pieńki.
- Poza strefą nadgraniczną obejmował z powiatu łukowskiego gminy: Adamów, Krzywda, Serokomla, Stanin, Stoczek Łukowski, Stoczek Łukowski (g.m), Wojcieszów, Wola Mysłowska, z powiatu radzyńskiego gminy: Borki, Czemierniki, Komarówka Podlaska, Radzyń Podlaski, Radzyn Podlaski (g.m), Ulan-Majorat, Wohyń, z powiatu bialskiego gminy: Wisznice, Rososz, z powiatu parczewskiego gminy: Jabłoń, Milanów.
- Stan z 31 stycznia 2007[3]
Obszar służbowej działalności Placówki SG w Sławatyczach obejmował swym zasięgiem działania teren 5 gmin: Sławatycze, Sosnówka, Hanna, Tuczna, Kodeń.
Placówki sąsiednie
[edytuj | edytuj kod]- Placówka SG w Kodniu ⇔ Placówka SG w Dołhobrodach – 31.01.2007[3]
- Placówka SG w Kodniu ⇔ Placówka SG w Dołhobrodach – 01.08.2011[7]
- Placówka SG w Kodniu ⇔ Placówka SG w Dołhobrodach, Placówka SG w Białej Podlaskiej – 01.09.2021[6].
Komendanci placówki
[edytuj | edytuj kod]- mjr SG Małgorzata Tarasiuk (24.08.2005–była 31.01.2007)[3]
- ppłk SG Artur Rapa (był w 2015)[8]
- ppłk SG Piotr Stupka (od 30.01.2017[9]–był 11.11.2021[10]).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W miejsce dotychczas funkcjonujących strażnic oraz granicznych placówek kontrolnych utworzono placówki Straży Granicznej. Funkcjonariusze i pracownicy pełniący służbę i zatrudnieni w strażnicach oraz granicznych placówkach kontrolnych Straży Granicznej stali się odpowiednio funkcjonariuszami i pracownikami placówek Straży Granicznej (Dz.U. z 2005 r. nr 90, poz. 757).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Placówka Straży Granicznej w Sławatyczach. [w:] Nadbużański Oddział SG [on-line]. nadbużański.strazgraniczna.pl. [dostęp 2021-12-18]. (pol.).
- ↑ a b Nowosad 2013 ↓, s. 307.
- ↑ a b c d Kazimierz Tuszyński: Uroczystość otwarcia i poświęcenia zmodernizowanych obiektów Placówek Straży Granicznej w Sławatyczach i Zbereżu. [w:] Ordynariat Polowy w Polsce [on-line]. archiwum-ordynariat.wp.mil.pl, 2007-01-31. [dostęp 2021-12-13]. (pol.).
- ↑ Rydz 2011 ↓, s. 210.
- ↑ Włodawa: Jednak będzie drut kolczasty. supertydzien.pl, 2021-12-01. [dostęp 2021-12-15]. (pol.).
- ↑ a b c Zarządzenie nr 38 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 26 sierpnia 2021 roku w sprawie utworzenia placówek i dywizjonów Straży Granicznej, określenia ich terytorialnego zasięgu działania, a także określenia szczegółowego zakresu zadań terenowych organów Straży Granicznej oraz organizacji komend oddziałów, placówek i dywizjonów (Dz.U. KGSG 2021.1486). strazgraniczna.pl, 2021-08-26. [dostęp 2021-09-13]. (pol.).
- ↑ a b Zarządzenie nr 28 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 6 lipca 2011 r. w sprawie utworzenia placówek i dywizjonów Straży Granicznej, określenia ich terytorialnego zasięgu działania, a także określenia szczegółowego zakresu zadań terenowych organów Straży Granicznej oraz organizacji komend oddziałów, placówek i dywizjonów (Dz.U. KGSG 2011.7). strazgraniczna.pl, 2016-12-02. [dostęp 2020-01-16]. (pol.).
- ↑ Wiśniewska 2015 ↓, s. 194.
- ↑ Dariusz Sienicki: Zmiany kadrowe w placówkach Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej. [w:] Nadbużański Oddział Straży Granicznej [on-line]. bialapodlaska.dlawas.info, 2017-01-30. [dostęp 2021-11-16]. (pol.).
- ↑ Bolesław Szulej: Sławatycze: Narodowe Święto Niepodległości i dwa nowe wozy strażackie. radiobiper.info, 2021-11-30. [dostęp 2021-11-21]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Rydz: Nadbużański Oddział Straży Granicznej im. 27 Wołyńskiej Dywizji Armii Krajowej w Chełmie. W: Leszek Elas [patronat]: Straż Graniczna w dwudziestoleciu 1991–2011. Materiały poseminaryjne – Tom I. Koszalin: Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, 2011. ISBN 978-83-909484-4-7.
- Katarzyna Wiśniewska. Straż Graniczna organizacja i charakterystyka funkcjonowania na przykładzie Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej. „Zeszyty Naukowe WSEI seria: Administracja”. 5(1/2015), s. 189–198, 2015. Radom: Wyższa Szkoła Handlowa w Radomiu. [dostęp 2021-11-24]. (pol.).
- Dariusz Nowosad. Nadbużański Oddział Straży Granicznej w latach 1991–2011. „Roczniki Wydziału Nauk Prawnych i Ekonomicznych”. VIII–IX, zeszyt 1, 2012–2013, s. 299–314, 2013. Lublin: Katolicki Uniwersytet Lubelski. [dostęp 2021-11-24]. (pol.).