RT (stacja telewizyjna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy stacji telewizyjnej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
RT
RT
Data startu 10 grudnia 2005
Format obrazu 576i 4:3 (letterbox) (SDTV)
1080i 16:9 (HDTV)
Właściciel RIA Novosti
Kraj nadawania  Rosja
Język angielski, arabski, hiszpański, niemiecki, rosyjski
Siedziba Moskwa, Zubowski Bulwar 4
Poprzednia nazwa Russia Today
Siostrzane kanały RT America, RT Español, RTД, Rusiya Al-Yaum
Strona internetowa

RT (początkowo Russia Today) – ogólnoświatowa wielojęzyczna telewizja informacyjna z siedzibą w Moskwie, założona przez rosyjski rząd.

Stacja nadaje od 10 grudnia 2005 roku 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu. Założona została z inicjatywy ówczesnego ministra komunikacjiMichaiła Lesina oraz Aleksieja Gromowa - rzecznika prasowego Władimira Putina. Właścicielem stacji jest rosyjska międzynarodowa agencja informacyjna RIA Novosti finansowana ze środków budżetu Rosji. Redaktorem naczelnym stacji jest od początku Margarita Simonian[1].

W RT pracuje przeszło 700 korespondentów, dziennikarzy, tłumaczy, prezenterów, producentów. Stacja dociera do około 150 milionów odbiorców na całym świecie.

Oprócz angielskiej i rosyjskiej wersji językowej, stacja nadaje również w języku hiszpańskim, arabskim i niemieckim. W 2009 był to drugi najczęściej oglądany zagraniczny kanał informacyjny w USA po BBC World News[2].

Historia[edytuj]

Pierwsze programy Russia Today powstawały w studio telewizyjnym przy Zubowskim Bulwarze w Moskwie. W 2006 roku jej sygnał został udostępniony przez platformę cyfrową British Sky Broadcasting a stacja uruchomiła studio w Londynie. W ciągu kolejnego roku zasięg został poszerzony o Włochy, Belgię i Holandię. W czerwcu 2007 roku uruchomiony został kanał Russia Today na YouTube. W tym samym roku uruchomiony został kanał Rusiya Al-Yaum w języku arabskim.

W roku 2008 doszło do oficjalnej zmiany nazwy z Russia Today na RT. W roku 2009 uruchomiony został kolejny kanał językowy - RT en Español. Stacja uruchomiła na jego potrzeby studia w Madrycie, Miami, Hawanie, Los Angeles i Buenos Aires.

11 czerwca 2009 roku RT rozpoczęła współpracę z CNN w ramach projektu World Report a stacja rozpoczęła nadawanie w Kanadzie, Indiach i Hongkongu. W styczniu 2010 roku uruchomione zostało studio w Waszyngtonie i RT rozpoczęła nadawanie na rynku amerykańskim. W roku 2011 portfolio nadawcy powiększyło się o kanał dokumentalny RT Doc[1].

Od października 2008 roku telewizję internetową RT można oglądać w angielskiej wersji językowej na platformie multimedialnej Onet.tv.

Krytyka i kontrowersje[edytuj]

RT jest krytykowana przez niektórych komentatorów i dziennikarzy za proputinowskie nastawienie oraz wspieranie teorii spiskowych. Wskazuje się niejednokrotnie, iż głównym celem istnienia Russia Today jest propagowanie stanowiska rządu za granicą[3] w sposób analogiczny do Voice of America lub wpływanie na CNN (z tego powodu oraz budowy i wyglądu, sposobu prezentacji i samych prezenterów programu jest nazywana m.in. rosyjskim CNN, dodatkowo w opozycji do VoA zmieniła nazwę na RT). Budżet w wysokości 300 milionów dolarów w 2012 roku [4][5][6] został osobiście uratowany przed cięciami przez Putina.[7]

W marcu 2014 roku dwie dziennikarki RT America na wizji potępiły działania Rosji w trakcie konfliktu z Ukrainą. 3 marca Abby Martin, podczas programu Breaking the Set, potępiła działania Kremla i określiła je jako "okupację Krymu". Dzień później Liz Wahl, podczas programu na żywo, oświadczyła że w ramach protestu odchodzi ze stacji[1].

Przypisy

  1. a b c Małgorzata Dwornik, Russia Today. Historia kontrowersyjnej telewizji informacyjnej z Rosji, „Reporterzy.info”, 6 listopada 2017.
  2. Foreign News Channels Drawing U.S. Viewers – IPS. Ipsnews.net. Retrieved on 2011-12-07.
  3. Russia's 'CNN' wants to tell it like it is - World - theage.com.au, www.theage.com.au [dostęp 2017-11-26] (ang.).
  4. http://www.neweasterneurope.eu/node/383
  5. Stephen Heyman, "A Voice of Mother Russia, in English", New York Times
  6. http://lenizdat.ru/a0/ru/pm1/c-1105568-0.html#1 Anatomy of Non-Resistance
  7. http://en.gazeta.ru/news/2012/10/29/a_4828917.shtml

Linki zewnętrzne[edytuj]