Reprezentacja Chile w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chile
Przydomek La Roja
Związek Federación de Fútbol de Chile
Trener Hiszpania Juan Antonio Pizzi
(od 2016)
Kapitan Claudio Bravo
(od 2008)
Stadion Estadio Nacional
Najwięcej meczów Claudio Bravo (106)
Najwięcej bramek Marcelo Salas (37)
Skrót FIFA CHI
Miejsce w rankingu FIFA Decrease2.svg 6. (15 września 2016) (1284 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo 2. (10 lipca 2016)
(2021 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Argentyna 3–1 Chile Chile
(Buenos Aires, Argentyna; 27.05.1910)
Najwyższe zwycięstwo
Chile Chile 7–0 Wenezuela Wenezuela
(Santiago, Chile; 29.08.1979)
Chile Chile 7–0 Armenia Armenia
(Viña del Mar, Chile; 04.01.1997)
 Meksyk 0–7 Chile Chile
(Santa Clara, USA; 18.06.2016)
Najwyższa porażka
 Brazylia 7–0 Chile Chile
(Rio de Janeiro, Brazylia; 17.09.1959)
Strona domowa

Reprezentacja Chile w piłce nożnej – narodowy zespół piłkarski Chile. Od 1910 roku reprezentuje Chile w międzynarodowych rozgrywkach piłkarskich.

Historia reprezentacji[edytuj]

Reprezentacja Chile siedmiokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, a swój największy sukces osiągnęła w 1962 roku, kiedy w turnieju rozgrywanym na własnym terenie, po wyeliminowaniu Szwajcarii, Włoch, Związku Radzieckiego i Jugosławii, zajęła ostatecznie trzecie miejsce. W półfinale ekipa prowadzona przez trenera Fernando Riere przegrała 2:4 z późniejszymi triumfatorami Brazylijczykami. Na pocieszenie Chilijczykom pozostała korona króla strzelców dla Leonela Sáncheza.

W czasie kolejnych występów na światowych czempionatach, aż do 1998 roku, reprezentacja żegnała się z turniejem już po fazie grupowej.

Do wstydliwego zdarzenia doszło w czasie eliminacji do Mundialu 1990, we wrześniu 1989 roku. W meczu z Brazylią w Rio de Janeiro, przy stanie 1:0 dla gospodarzy, chilijski bramkarz Roberto Rojas udawał, że został poważnie raniony przez petardę rzuconą przez brazylijskich kibiców. Sztab reprezentacji, licząc na powtórzenie spotkania, odmówił kontynuowania meczu i wyprowadził piłkarzy z boiska. Dopiero po przejrzeniu zapisów wideo, stwierdzono, że petarda upadła daleko od bramkarza i nie mogła zagrozić jego zdrowiu. FIFA podjęła decyzję o dożywotniej dyskwalifikacji Rojasa oraz, jako że spotkanie z Brazylią było ostatnim meczem w eliminacjach do Mundialu 1990, zakazie występów Chile w kwalifikacjach do kolejnych mistrzostw. Ponadto krajowy związek piłki nożnej zwolnił cały sztab szkoleniowy z selekcjonerem Orlando Araveną na czele, a większość najlepszych piłkarzy zrezygnowała z występów w kadrze (np. Juan Carlos Letelier i Jorge Aravena).

W 1998 roku po szesnastoletniej przerwie reprezentacja zagrała na mistrzostwach świata. We Francji nie wygrała żadnego meczu, ale mimo to zdołała awansować z grupy (dzięki trzem remisom – z Włochami 2:2, z Austrią 1:1 i z Kamerunem 1:1). W drugiej rundzie przegrała 1:4 z Brazylią. Wyróżniającymi się zawodnikami tamtej drużyny był duet napastników Iván ZamoranoMarcelo Salas (Salas strzelił w turnieju cztery gole), pomocnik José Luis Sierra oraz bramkarz Nelson Tapia.

We Francji drużynę prowadził Urugwajczyk z chilijskim obywatelstwem Nelson Acosta, który w połowie 2005 roku po raz drugi objął funkcję selekcjonera. Druga kadencja była, zdaniem większości obserwatorów, o wiele trudniejsza od pierwszej, ponieważ obecnie reprezentacja jest jedną ze słabszych w Ameryce Południowej. W eliminacjach do Mundialu 2006 zajęła siódme miejsce w dziesięciozespołowej grupie.

Acosta złożył wypowiedzenie niedługo po przegranym 1:6 meczu z Brazylią w ćwierćfinale Copa América 2007, kiedy okazało się, że sześciu jego podopiecznych (w tym kapitan Jorge Valdivia) „rażąco złamało dyscyplinę” (chilijska federacja nie ujawniła o co chodzi) i następnie została surowo ukarana przez FIFA. Na nowego selekcjonera w sierpniu został wybrany Argentyńczyk Marcelo Bielsa.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney w 2000 roku młodzieżowa reprezentacja Chile zdobyła brązowy medal. Trenerem tamtej drużyny był także Acosta.

Chile awansowało na Mistrzostwa Świata w 2010 zajmując w eliminacjach drugą lokatę 1 punktem przegrywając z Brazylią. W turnieju w RPA podopieczni Marcelo Bielsy zajęli drugie miejsce w grupie (za Hiszpanią) i odpadli w 1/8 finału przegrywając 3:0 z Brazylią.

Na Copa América 2011 Chilijczycy z grupy wyszli z 1 miejsca wygrywając dwa mecze i jeden remisując. W ćwierćfinale ulegli jednak Wenezueli.

W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2014 Chile awansowało z 3 miejsca, za Argentyną i Kolumbią. Na turnieju w Brazylii Chile zajęło drugie miejsce w grupie. W 1/8 finału trafili, tak jak 4 lata wcześniej, na Brazylię, z którą przegrali po rzutach karnych.

W 2015 roku Chilijczycy wygrali Copa América 2015, gdzie byli gospodarzami, pokonując w finale po rzutach karnych Argentynę.

Udział w mistrzostwach świata[edytuj]

  • 1930 – Faza grupowa
  • 1934Wycofało się z eliminacji
  • 1938Nie brało udziału
  • 1950 – Faza grupowa
  • 19541958Nie zakwalifikowało się
  • 1962 – III miejsce
  • 1966 – Faza grupowa
  • 1970Nie zakwalifikowało się
  • 1974 – Faza grupowa
  • 1978Nie zakwalifikowało się
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1986Nie zakwalifikowało się
  • 1990Dyskwalifikacja[1]
  • 1994Dyskwalifikacja[2]
  • 1998 – 1/8 finału
  • 20022006Nie zakwalifikowało się
  • 2010 – 1/8 finału
  • 2014 – 1/8 finału

Udział w Copa América[edytuj]

  • 1916 – IV miejsce
  • 1917 – IV miejsce
  • 1919 – IV miejsce
  • 1920 – IV miejsce
  • 1921Wycofało się
  • 1922 – V miejsce
  • 1923Wycofało się
  • 1924 – IV miejsce
  • 1925Wycofało się
  • 1926 – III miejsce
  • 19271929Wycofało się
  • 1935 – IV miejsce
  • 1937 – V miejsce
  • 1939 – IV miejsce
  • 1941 – III miejsce
  • 1942 – VI miejsce
  • 1945 – III miejsce
  • 1946 – V miejsce
  • 1947 – IV miejsce
  • 1949 – V miejsce
  • 1953 – IV miejsce
 
  • 1955 – II miejsce
  • 1956 – II miejsce
  • 1957 – VI miejsce
  • 1959 – V miejsce
  • 19591963Wycofało się
  • 1967 – III miejsce
  • 1975 – Faza grupowa
  • 1979 – II miejsce
  • 1983 – Faza grupowa
  • 1987 – II miejsce
  • 1989 – Faza grupowa
  • 1991 – III miejsce
  • 1993 – Faza grupowa
  • 1995 – Faza grupowa
  • 1997 – Faza grupowa
  • 1999 – IV miejsce
  • 2001 – Ćwierćfinał
  • 2004 – Faza grupowa
  • 2007 – Ćwierćfinał
  • 2011 – Ćwierćfinał
  • 2015Mistrzostwo
  • 2016Mistrzostwo

Rekordziści[edytuj]

Mecze[edytuj]

# Zawodnik Pozycja Lata Mecze
1. Bravo, ClaudioClaudio Bravo BR 2004– 106
2. Sánchez, AlexisAlexis Sánchez NA 2006– 101
3. Medel, GaryGary Medel OB 2007– 95
Jara, GonzaloGonzalo Jara OB 2006–
5. Sánchez, LeonelLeonel Sánchez NA 1955–1968 84
6. Beausejour, JeanJean Beausejour PO 2004– 82
7. Vidal, ArturoArturo Vidal PO 2007– 80
8. Isla, MauricioMauricio Isla OB 2007– 79
9. Valdivia, JorgeJorge Valdivia PO 2004– 73
Tapia, NelsonNelson Tapia BR 1994–2005
11. Fernández, MatíasMatías Fernández PO 2005– 72
12. Salas, MarceloMarcelo Salas NA 1994–2007 70
Fouillioux, AlbertoAlberto Fouillioux PO 1960–1972
14. Zamorano, IvánIván Zamorano NA 1987–2001 69
Estay, FabiánFabián Estay PO 1990–2001
16. Contreras, PabloPablo Contreras OB 1999–2012 67
17. Margas, JavierJavier Margas OB 1990–2000 63
18. Ramírez, MiguelMiguel Ramírez OB 1991–2003 62
19. Acuña, ClarenceClarence Acuña PO 1995–2004 61
20. Vargas, EduardoEduardo Vargas NA 2009– 60
Suazo, HumbertoHumberto Suazo NA 2005–2013

Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.
(Stan na 1 lipca 2016)

Gole[edytuj]

# Zawodnik Pozycja Lata Gole
1. Salas, MarceloMarcelo Salas NA 1994–2007 37
2. Sánchez, AlexisAlexis Sánchez NA 2006– 34
Zamorano, IvánIván Zamorano NA 1987–2001
4. Vargas, EduardoEduardo Vargas NA 2009– 31
5. Caszely, CarlosCarlos Caszely NA 1969–1985 29
6. Sánchez, LeonelLeonel Sánchez NA 1955–1968 23
7. Jorge Aravena PO 1983–1989 22
8. Suazo, HumbertoHumberto Suazo NA 2005–2013 21
9. Letelier, Juan CarlosJuan Carlos Letelier NA 1979–1989 18
10. Vidal, ArturoArturo Vidal PO 2007– 17
Hormazábal, EnriqueEnrique Hormazábal PO 1950–1963
12. Fernández, MatíasMatías Fernández PO 2005– 14
13. Fouillioux, AlbertoAlberto Fouillioux PO 1960–1972 12
Ramírez Banda, JaimeJaime Ramírez Banda NA 1954–1966
Rubio, HugoHugo Rubio NA 1985–1992
Toro, RaúlRaúl Toro NA 1936–1941
17. Pedro Araya NA 1964–1972 11
Crisosto, JulioJulio Crisosto NA 1970–1979
19. Meléndez, RenéRené Meléndez NA 1952–1957 10
Navia, ReinaldoReinaldo Navia NA 1999–2007
Paredes, EstebanEsteban Paredes NA 2006–2014
Cremaschi, AtilioAtilio Cremaschi NA 1946–1954

Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.
(Stan na 1 lipca 2016)

Selekcjonerzy[edytuj]

# Trener Narodowość . Od Do . Bilans . Trofea
M Z R P %
1. Julián Bertola  Urugwaj 30 września 1917 12 października 1917 3 0 0 3 0%
2. Héctor Parra  Chile 11 maja 1919 22 maja 1919 3 0 0 3 0%
3. Juan Carlos Bertone  Urugwaj 11 września 1920 22 października 1922 7 0 2 5 0%
4. Giuseppe Rosetti  Włochy 12 października 1926 3 listopada 1926 4 2 1 1 50%
5. Frank Powell  Anglia 27 maja 1928 27 czerwca 1928 3 1 1 1 33%
6. György Orth  Węgry 16 lipca 1930 22 lipca 1930 3 2 0 1 67%
7. Pedro Mazullo  Urugwaj 30 grudnia 1936 26 lutego 1939 9 2 1 6 22%
8. Miksa Garay  Węgry 2 lutego 1941 4 marca 1941 4 2 0 2 50%
9. Franz Platko  Węgry 23 grudnia 1941 28 lutego 1945 12 5 3 4 42%
10. Luis Tirado  Chile 16 stycznia 1946 8 maja 1949 19 8 2 9 42%
11. Franz Platko (2)  Węgry 26 lutego 1950 9 kwietnia 1950 4 2 0 2 50%
12. Arturo Bucciardi  Chile 25 czerwca 1950 2 lipca 1950 3 1 0 3 33%
13. Luis Tirado (2)  Chile 16 marca 1952 28 marca 1953 11 6 2 3 55%
14. Franz Platko (3)  Węgry 24 maja 1953 28 lipca 1953 4 1 0 3 25%
15. Luis Tirado (3)  Chile 14 lutego 1954 18 marca 1956 23 7 3 13 30%
16. José Salerno  Argentyna 26 sierpnia 1956 1 kwietnia 1957 6 1 1 4 17%
17. Ladislao Pakozdi  Węgry 15 września 1957 20 października 1957 6 2 1 3 33%
18. Fernando Riera  Chile 26 lutego 1959 16 czerwca 1962 35 12 4 19 34%
19. Luis Álamos  Chile 30 października 1962 23 marca 1963 3 0 1 2 0%
20. Francisco Hormazábal  Chile 24 lipca 1963 21 lipca 1965 9 2 5 2 22%
21. Luis Álamos (2)  Chile 1 sierpnia 1965 20 lipca 1966 17 5 3 9 29%
22. Alejandro Scopelli  Argentyna 23 listopada 1966 16 grudnia 1967 7 3 3 1 43%
23. Salvador Nocetti  Argentyna 18 sierpnia 1968 10 sierpnia 1969 8 3 3 2 38%
24. Francisco Hormazábal (2)  Chile 22 marca 1970 26 marca 1970 2 0 0 2 0%
25. Luis Vera  Chile 14 lipca 1971 3 listopada 1971 9 4 1 4 44%
26. Raúl Pino  Chile 26 stycznia 1972 9 lutego 1972 2 0 0 2 0%
27. Rudi Gutendorf  Niemcy 27 stycznia 1972 25 lutego 1973 6 3 0 3 50%
28. Luis Álamos (3)  Chile 14 kwietnia 1973 22 czerwca 1974 17 6 7 4 35%
29. Pedro Morales  Chile 6 listopada 1974 20 sierpnia 1975 9 2 2 5 22%
30. Caupolicán Peña  Chile 6 października 1976 26 marca 1977 6 2 2 2 33%
31. Luis Santibáñez  Chile 15 czerwca 1977 24 czerwca 1982 16 7 4 5 44%
32. Luis Ibarra  Chile 28 kwietnia 1983 21 września 1983 15 7 4 4 47%
33. Pedro Morales (2)  Chile 6 lutego 1985 17 listopada 1985 20 8 6 6 40%
34. Orlando Aravena  Chile 19 czerwca 1987 3 września 1989 41 19 9 13 46%
35. Arturo Salah  Chile 17 października 1990 24 czerwca 1993 23 9 6 8 39%
36. Mirko Jozić  Chorwacja 22 marca 1994 16 listopada 1994 8 3 2 3 38%
37. Xabier Azkargorta  Hiszpania 19 listopada 1994 6 czerwca 1996 18 9 5 4 50%
38. Nelson Acosta  Urugwaj 7 lipca 1996 2 marca 2001 69 26 17 26 38%
39. Pedro García  Chile 5 marca 2001 4 września 2001 12 3 1 8 25%
40. Juvenal Olmos  Chile 15 stycznia 2003 22 kwietnia 2005 25 7 9 9 28%
41. Nelson Acosta (2)  Urugwaj 28 kwietnia 2005 10 lipca 2007 28 13 8 7 46%
42. Marcelo Bielsa  Argentyna 10 sierpnia 2007 4 lutego 2011 51 28 8 15 55%
43. Claudio Borghi  Argentyna 24 lutego 2011 14 listopada 2012 27 11 5 11 41%
44. Jorge Sampaoli  Argentyna 3 grudnia 2012 19 stycznia 2016 43 26 9 8 60% 1x Copa América
45. Juan Antonio Pizzi  Hiszpania 29 stycznia 2016 10 5 1 4 50% 1x Copa América

W nawiasie podano, po raz który selekcjoner prowadził reprezentację.
Nie uwzględniono selekcjonerów tymczasowych.
(Stan na 1 lipca 2016)

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Podczas kończącego eliminacje meczu z Brazylią w 67 minucie mecz został przerwany, gdyż chilijski bramkarz Roberto Rojas symulował, że został uderzony racą z trybun. Mecz miał zostać powtórzony, jednak podczas śledztwa okazało się, że tak naprawdę piłkarz pociął sobie twarz żyletką. Brazylia wygrała mecz walkowerem, a Chile zostało zdyskwalifikowane.
  2. Kara za incydent z Roberto Rojasem w poprzednich eliminacjach.