Reproterol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reproterol
Enancjomer R
Enancjomer R
Enancjomer S
Enancjomer S
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C18H23N5O5
Masa molowa 389,41 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 54063-54-6
PubChem 25654
Klasyfikacja medyczna
ATC R03AC08, R03CC14

Reproterol (łac. reproterolum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny będący połączeniem orcyprenaliny i teofiliny. Lek o działaniu sympatykomimetycznym, o krótkim czasie działania, działający selektywnie na receptory adrenergiczne β2. Jest związkiem chiralnym, produkt farmaceutyczny jest mieszaniną racemiczną obu enancjomerów[1].

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Pirbuterol jest selektywnym β-mimetykiem działającym na receptory β2, którego działanie utrzymuje się do 4 godzin, a maksymalny efekt następuje po 2–3 godzinach od podania[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • skurcz oskrzeli[2]

W 2015 roku żaden produkt leczniczy zawierający reproterol nie był dopuszczony do obrotu w Polsce[3].

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Reproterol może powodować następujące działania niepożądane[2][4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rote Liste Service GmbH (Hrsg.): Rote Liste 2017 – Arzneimittelverzeichnis für Deutschland (einschließlich EU-Zulassungen und bestimmter Medizinprodukte). Rote Liste Service GmbH, Frankfurt/Main, 2017, Aufl. 57, ​ISBN 978-3-946057-10-9​, s. 196.
  2. a b c Podlewski i Podlewska 2010 ↓, s. 729.
  3. Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2015-03-16. [dostęp 2016-08-08].
  4. Bronchospasmin Injektionslösung Gebrauchsinformation: Information für den Anwender (niem.). MEDA Pharma. [dostęp 2016-03-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. T. 2. Warszawa: Medical Tribune, 2010. ISBN 978-83-60135-95-2.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.