Robert Kupiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Kupiecki
Robert Kupiecki.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 września 1967
Warszawa
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej
Okres od 2012
do 2015
Ambasador RP w Stanach Zjednoczonych
Okres od 2008
do 2012
Poprzednik Janusz Reiter
Następca Ryszard Schnepf
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Krzyż Oficerski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Order Krzyża Ziemi Maryjnej V Klasy (Estonia)
Robert Kupiecki (pierwszy z prawej) podczas konferencji 15 lat Polski w NATO w Senacie (2014)

Robert Ryszard Kupiecki (ur. 5 września 1967 w Warszawie) – polski politolog, nauczyciel akademicki i dyplomata, doktor habilitowany nauk humanistycznych, w latach 1999–2004 zastępca ambasadora RP przy NATO, od 2004 do 2008 dyrektor Departamentu Polityki Bezpieczeństwa MSZ, w latach 2008–2012 ambasador RP w Stanach Zjednoczonych, w latach 2012–2015 podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego (1991) oraz Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (1994). Stopień naukowy doktora uzyskał w 1998 na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW (na podstawie rozprawy pt. NATO a operacje pokojowe: studium sojuszu w transformacji, której promotorem był Roman Kuźniar). W 2011 w Instytucie Studiów Politycznych PAN otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk politycznych na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy zatytułowanej Siła i solidarność. Strategia NATO 1949–1989. Studiował także w Genewskim Centrum Polityki Bezpieczeństwa.

Po ukończeniu studiów pracował w Instytucie Historii PAN oraz w redakcji „Wiadomości Historycznych”. W 1994 został urzędnikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, gdzie zajmował się dyplomacją wielostronną i problematyką bezpieczeństwa międzynarodowego. Był m.in. zastępca ambasadora RP przy NATO (1999–2004) oraz dyrektorem Departamentu Polityki Bezpieczeństwa MSZ (2004–2008). Przez 15 lat wchodził w skład zespołu redakcyjnego „Rocznika Strategicznego”, został też członkiem redakcji „Spraw Międzynarodowych”. W latach 2012–2015 był członkiem międzynarodowego komitetu naukowego „Security and Defence Quarterly”.

Od 6 lutego 2008 do 28 lipca 2012[1] sprawował urząd ambasadora RP w USA (z akredytacją również we Wspólnocie Bahamów oraz jako stały obserwator przy Organizacji Państw Amerykańskich). 22 sierpnia 2012 objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Zajmował je do listopada 2015. Został następnie ambasadorem tytularnym w MSZ.

W latach 2012–2017 był profesorem Wydziału Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Obrony Narodowej i następnie tożsamego wydziału Akademii Sztuki Wojennej. W 2017 został profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego.

Autor i współautor kilkunastu monografii naukowych oraz ponad 200 artykułów poświęconych historii najnowszej i stosunkom międzynarodowym oraz zagadnieniom bezpieczeństwa.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2013 r. poz. 81
  2. Odznaczenia z okazji Dnia Służby Zagranicznej. prezydent.pl, 16 listopada 2012. [dostęp 2012-11-17].
  3. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). prezidente.lt. [dostęp 2014-12-11].
  4. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-12-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]